داستان یک ترانه : My Way

شکی وجود ندارد که My Way ترانه محبوبی است.
نسخه مشهور و انگلیسی این ترانه اقتباسی از نسخه فرانسوی آن است. نسخه فرانسوی این
ترانه Comme d'habitude نام دارد و به وسیله

Claude François
و

Jacques Revaux
نوشته شد ، این ترانه فرانسوی به وسیله

Paul Anka
به انگلیسی برگردانده شد ، البته در نسخه انگلیسی تنها ملودی ترانه
حفظ شده است و شعر ترانه کاملا از شعر ترانه فرانسوی متفاوت است. به ترانه Comme
d'habitude با صدای Michel Sardou گوش کنید:



لینک دانلود

ترانه My Way در سال ۱۹۶۹ به وسیله فرانک سیناترا
در آلبومی به همین نام منتشر شد و به اثر شاخص این هنرمند تبدیل شد ، هر چند که
سیناترا هیچ‌گاه آن را اثر برجسته‌ای ارزیابی نکرد. گوش کنید:



لینک دانلود

هویتی که سیناترا به این ترانه داد ، بسیار برجسته بود ، طوری که دولت شوروی در زمان
میخائیل گورباچف سیاست عدم دخالتش را در امور داخلی کشورهای پیمان ورشو ، به شوخی ، دکترین سیناترا نامید. (I did it my way)
 

متن ترانه
شعر ترانه My Way درباره مردی است که نزدیک مرگ است و در
حالی که به صورت تخیلی با دوستی در حال صحبت است ، به گذشته و زندگی‌اش می‌نگرد و
نوعی خودنگری انجام می‌دهد. متن ترانه سرگذشت مردی را نشان می‌دهد که مطمئن ، مصمم
و بااراده است و متکی به دیگران نیست. او از نحوه گذران زندگی‌اش و همچنین چیزهایی
که موفق به دست آوردن آنها شده ، راضی است ، البته او تصدیق می‌کند که پشیمانی‌هایی
هم در حین زندگی‌اش داشته و لحظات غمگینی هم را هم تجربه کرده. او از کارهایی که
انجام داده خشنود و شادمان است.

اجراهای مختلف
سیناترا تا قبل از مرگ ، این ترانه را لوچیانو پاوارتی  به صورت مشترک
اجرا کرد که در آلبوم سال ۸۰ پاوارتی منتشر شد ، همچنین وی My
Way
را با ویلی نلسون در سال ۱۹۹۰ به صورت دونفری اجرا کرد که البته این
اجرا تا سال ۲۰۰۵ منتشر نشد.

در سال‌های میانی دهه ۷۰ ، الویس پریسلی در آخرین سال‌های زندگی خود و
پیش از مرگ زود‌هنگامش در ۴۲ سالگی این ترانه را خواند ، شاید خودش می‌دانست که
زیاد عمر نخواهد کرد. بشنوید:




لینک دانلود


Sid Vicious
و

Sex Pistols
هم اجرای متفاوتی از این ترانه داشتند که در سال ۱۹۷۹ در بریتانیا
رتبه ششم را در میان ترانه‌های پرفروش به دست آورد.

صدراعظم سابق المان گرهارد شرودر درخواست کرد که قبل از تحویل منصبش به
آنگلا مرکل و در حین آخرین سان نظامی‌اش ، این ترانه اجرا شود. این ترانه به آلمانی
با عنوان Zapfenstreich اجرا شد.

جالب است بدانید در ابتدا قرار بود «دیوید بووی» ترجمه متن ترانه Comme
d'habitude را انجام دهد ، البته او این کار را کرد و ترانه‌ای با نام Even a Fool
Learns to Love نوشت ، ولی متعاقب آن «پل آنکا» حقوق ترجمه متن فرانسوس را به دست
آورد و ترانه مشهور My Way را سرود ، ترانه بووی هیچ‌گاه
اجرا نشد ، عکس‌العمل بووی به این باخت سرودن ترانه دیگری با همان ملودی با عنوان
Life on Mars بود.

Greta Keller این ترانه را دوست داشت و همیشه این ترانه را در کنسر‌ت‌های
دهه آخر فعالیت هنری‌اش در برنامه‌اش می‌گنجاند.

جان بون جووی در ترانه مشهور It's My Life اشاره‌ای به این ترانه دارد :
 "My heart is like an open highway/Like Frankie said, I did it my way."

در سال ۱۹۸۸ ، نسخه اسپانیایی این ترانه به وسیله گروه جیپسی کینگز با
عنوان A Mi Manera اجرا شد. بشنوید:



لینک دانلود

در سال ۱۹۹۴ ، در کنسرت سه تنور بزرگ دنیا یعنی پاوراتی ، دومینگو و کاره‌راس
، این ترانه به نحو زیبایی اجرا شد. بشنوید:



لینک دانلود

رابین ویلیامز در فیلم انیمیشن Happy Feet ، دوبلور صدای یک پنگوئن است و
در صحنه ای از انیمیشن همین A Mi Manera را می‌خواند. ببینید!:
 

در مراسم تشییع جنازه در بریتانیا ، ترانه My Way ،
ترانه‌ای است که بیشتر از سایر ترانه‌ها نواخته می‌شود.

منبع : Answers.com ، ترجمه و سرچ و آپلود
فایل‌های صوتی از اینجانب! ، کپی‌رایت این پست را محفوظ بدارید.

And now, the end is near;
And so I face the final curtain.
My friend, Ill say it clear,
Ill state my case, of which Im certain.

Ive lived a life thats full.
Ive traveled each and evry highway;
And more, much more than this,
I did it my way.

Regrets, Ive had a few;
But then again, too few to mention.
I did what I had to do
And saw it through without exemption.

I planned each charted course;
Each careful step along the byway,
But more, much more than this,
I did it my way.

Yes, there were times, Im sure you knew
When I bit off more than I could chew.
But through it all, when there was doubt,
I ate it up and spit it out.
I faced it all and I stood tall;
And did it my way.

Ive loved, Ive laughed and cried.
Ive had my fill; my share of losing.
And now, as tears subside,
I find it all so amusing.

To think I did all that;
And may I say – not in a shy way,
No, oh no not me,
I did it my way.

For what is a man, what has he got?
If not himself, then he has naught.
To say the things he truly feels;
And not the words of one who kneels.
The record shows I took the blows –
And did it my way!

 

قبلی «
بعدی »

نظرات

  1. آقاجان اجازه بفرمایید بابت ارتکاب این پست بنده کَت شما را از این راه دور ببوسم 🙂
    دست مریزاد

  2. dear Dr reza
    that was great, you make many memories in my mind refresh ! have good times with no cpoy and paste 🙂

  3. آقا مثل همیشه عالی بود . همیشه از خواندن سایت شما لذت برده ام و یا چیزی از آن یاد گرفته ام . واقعا ممنون.

  4. البته که شهیار قنبری هم بر همین اساس ترانه‌ی راه من را نوشت و فرید زولاند ملودی گذاشت و داریوش هم خواند!
    ممنون عالی بود…

  5. قشنگ بود. اجرای پاواروتی و پریسلی را گوش دادم. از پریسلی بیشتر خوشم آمد. به متن ترانه بیشتر می‌آید. لینک اجرای جبپسی باز نمی‌شود. ممنون از ترانه.

  6. توضیح کامل و مفیدی بود،مرسی

  7. سلام علیرضا
    هرگز نمی دونستم میشل ساردو این ترانه رو خونده. تو کی وقت پیدا میکنی این مطالب جالب رو جمع میکنی؟!!کارت درسته!

  8. زنده باد
    مرحبا به پیگیری شما

  9. بله توضیحاتتون تقریبا کامل و بی عیب بود . متشکرم.
    حتی بیشتر از چیز هایی که قبلا میدونستم فهمیدم.

    البته این رو هم شنیدم که ای آهنگ اول برای الویس فرستاده شد ولی خوشش نیود و نخوند تا استاد بزرگ فرانک خوندش. و بعدها الویس اعتراف کرد که تینکار یکی از اشتباهات بزرگ زندگیش بوده .

    اینو هم شنیدم که پل آنکا بعد از نوشتن این آهنگ خودش کف کرده و یک ساعت گریه کرده.!!!

    تام جونز هر وقت اینو اجرا کرده میگفته :
    And now one of the songs that’s been performed by many friends but I’m gonna do it MY WAY

    خود فرانک سیناترا هم موقع اجرای زنده آهنگ حرف جالبی میزنه :
    And now the national anthem but you needn’t rise

    چون دیدم مطلب شما خیلی کامله گفتم اینا رو هم اضافه کنم.
    من اولین بار این آهنگو موقع رد شدن از کنار یک مغازه توی یوسف آباد که اجرای پاواروتی رو پخش میکرد سالها پیش شنیدم و شدیدا مجذوب شدم. شاید باورتون نشه ولی اگر دوست داشتم مراسم ما هم مثل غربی ها مرتب بود بگم برای من هم اینو پخش کنند.
    الان هم حدود ۸ ساله که ۹۰% شبها اینو گوش میدم و بعد میخوابم. البته ۱۰% بقیش هم آهنگ Memory از Andrew Lloyd Webber رو گوش میدم .
    بیکاریم دیگه چی کنیم . من از GP های همکارتون هستم. البته اگر رزیدنت نباشید. امسال اولین بارم بود امتحان میدادم…

دیدگاه بسته است.

اینستاگرام ما را لطفا دنبال کنید!

پیشنهاد می‌کنیم