یک پزشک

NEJM در شماره نوامبر خود یک گزارش مورد تصویری
داشت. برای پزشکان این مورد شاید تازگی نداشته باشد، ولی باز هم نقلش با توجه به
تصویری بودن، خالی از لطف نیست.

خانم ۱۸ ساله سابقا سالمی با شکایت دردی در سمت بالا و چپ شکم
به پزشک مراجعه کرده بود. درد از ۵ ماه پیش شروع شده بود و توأم با تورم شکم،
استفراغ بعد از صرف غذا و ۱۸ کیلوگرم کاهش وزن بود.

معاینه یک توده شکمی را در ناحیه اپیگاستریک با قوام سخت که
تندرنس داشت، نشان داد. سی‌تی اسکن یک معدی را که از فوندوس تا آنتروم نشان داد ولی
نشاندهنده انسداد خروجی معده نبود.

اما اندوسکوپی ماهیت توده را یک بزوآر تشخیص داد.

وقتی از بیمار سؤال شد وی گفت که سال‌ها عادت خوردن مو یا
تریکوفاژیا داشته است.

توده مو با اندازه ۳۷/۵ در ۱۷/۵ در ۱۷/۵ آنقدر بزرگ بود که
برداشتنش با آندوسکوپ ممکن نبود. بنابراین چاره‌ای جز باز کردن شکم نبود. توده با
جراحی برداشته شد. توده مو ۴/۵ کیلوگرم وزن داشت.

بعد از ۵ روز بیمار مرخص شد و پیگیری‌های روانپزشکی و جراحی هم
در مورد او انجام شد.

یک سال بعد از جراحی، این بیمار دیگر درد و تهوع ندارد، ۹
کیلوگرم وزن اضافه کرده و مهمتر از همه دیگر مویش را نمی خورد!