خلق یک باکتری با ژنوم صد در صد مصنوعی – متن سخنرانی کریگ ونتر در TED

حدودا بیست سال پیش، داستان علمی تخیلی‌ای خواندم با عنوان «خدایگان جهان خُرد»، در این داستان محققی موفق می‌شود در آزمایشگاه باکتری‌های درست کند که با سرعتی باورنکردنی تقسیم می‌شوند و همزمان تکامل می‌یابند، او در عرض چند سال موفق می‌شود موجوداتی هوشمند خلق کند … ظاهرا خواب نویسنده این داستان در حال تعبیر شدن است:

خبر داغی که دیروز سر و صدای زیادی به پا کرد، این بود که دانشمندان برای نخستین بار موفق به ایجاد شکل مصنوعی حیات شده‌اند. آنها موفق شده‌اند یک باکتری مصنوعی بسازند.

ارگانیسم جدید بر اساس باکتری‌ای ساخته شده است که در بزها منجر به التهاب پستان می‌شود، اما ژنوم این ارگانیسم جدید، کاملا صناعی تهیه شده است، محققان این ژنوم را با استفاده از مواد شیمیایی در آزمایشگاه ساخته‌اند. DNA از چهار باز آلی به نام‌های آدنین، گوانین، سیتوزین و تیمین ساخته شده است، این بازها به اختصار A، G، C و T نامیده می‌شوند، محققان با استفاده از این ۴ باز، روی DNA باکتری خود، ایمیل گروه را درج کرده‌اند تا نشانی بر صناعی بودن این باکتری باشد و در باکتری‌های حاصله از تقسیم این باکتری هم بتوان نشانی از آفرینندگانش یافت.

بیست دانشمند، با صرف ده سال وقت و ۴۰ میلیون دلار بودجه موفق به این کار شده‌اند که لحظه تعیین‌کننده در زیست‌شناسی محسوب می‌شود. کریگ ونتر که یکی از پیشگامان تحقیق در زمینه ژنتیک در آمریکاست و رهبری تیم خالق این باکتری را بر عهده داشت، امیدوار است که این کار آنها در آینده منجر به ایجاد باکتری‌هایی شود که بتوانند سوخت‌های زیستی بسازند یا دی اکسید کربن جو را جذب کنند و یا به ساخته شدن واکسن‌ها کمک کنند.

کریگ ونتر ۶۶ ساله، بیش از هر چیز به خاطر نقشش در پروژه ژنوم انسان، مشهور است، وی در سال ۲۰۰۸ از سوی مجله تایم به عنوان یکی از افراد تأثیرگذار جهان برگزیده شد.

کریگ ونتر

البته این کار منتقدانی دارد، بعضی از گروه‌های مذهبی این اقدام را محکوم کرده‌اند، آنها نگران هستند که شکل مصنوعی حیات، از کنترل خارج شود و منجر به فاجعه زیست‌محیطی شود و یا از آن در ساخت سلاح‌های بیولوژیک سوء استفاده شود، بعضی‌ها هم از اینکه ونتز به خود اجازه داده است کاری خداگونه انجام دهد، ناخشنود هستند.

نتایج این تحقیق برای ایولین بار در مجله ساینس به چاپ رسیده است. دکتر ونتر عقیده دارد که کار آنها هم از نظر علمی و هم از نظر فلسفی، گام مهمی به شمار می‌رود و دیدگاهش را در زمینه تعریف حیات و چگونگی عملکرد آن تغییر داده است.


متن سخنرانی کریگ ونتر در TED

می دانید، من قبلا در مورد بعضی از این پروژه ها صحبت کردم، در مورد پروژه ی ژنوم انسان و اینکه چه معنی ای می تواند بدهد، و پیدا کردن سری های جدیدی از ژن ها. در واقع داریم از یک نقطه ی جدید شروع به کار می کنیم: ما زیست شناسی را ارقامی (دیجیتالی) کرده ایم, و داریم سعی می کنیم که از آن ارقام و کدهای دیجیتالی وارد فاز جدیدی از زیست بشویم، با طراحی کردن و ساختن حیات.

پس، همیشه سعی کرده ایم سوال های بزرگ بپرسیم. “حیات چیست؟” چیزی که من فکر می کنم همه ی زیست شناسها سعی کرده اند در سطح های مختلف بفهمند. روش های مختلفی را امتحان کردیم، تا به حداقل اجزای تشکیل دهنده اش برسانیم. تقریبا ۲۰ سالی می شود که داریم این را دیجیتالی می کنیم. وقتی توالی ژنوم انسان را مشخص کردیم، دنیای آنالوگ زیست شناسی وارد دنیای دیجیتال کامپیوتر شد. حالا داریم این سوال را می پرسیم که آیا می توانیم حیات را دوباره بسازیم، یا اینکه یک حیات جدید را از این دنیای دیجیتال خلق کنیم؟

این نقشه ی یک موجود زنده ی کوچک هست، میکوپلاسما جنتیلیوم (Mycoplasma genitalium)، که کوچک ترین ژنوم را بین گونه ها دارد و می تواند در محیط آزمایشگاه تولید مثل کند. و داریم سعی می کنیم تا ببینم که آیا می توانیم به ژنوم حتی کوچکتری دست پیدا کنیم. می توانیم در حدود صد تا ژن از بین ۵۰۰ ژن و یا بیشتر که اینجا هستند را حذف کنیم،. اما وقتی به نقشه ی سوخت و سازش (متابولیکش) نگاه می کنیم، در مقایسه با ما نسبتا ساده است. به من اعتماد کنید، ساده است. اما وقتی به تمامی ژن هایی که می توانیم یکی یکی حذف کنیم نگاه می کنیم، خیلی غیر ممکن به نظر می رسد که حاصل این بتواند یک سلول زنده باشد. پس، تصمیم گرفتیم که تنها راه به سمت جلو این است که این کروموزوم را واقعا بسازیم که بتوانیم برای پرسیدن بعضی سوال های اساسی اجزا را تغییر بدهیم. و در نتیجه از ابتدای مسیری شروع کردیم که “آیا می توانیم یک کروموزوم بسازیم؟” آیا شیمی واقعا اجازه ی ساختن این مولکول های بزرگ را می دهد جایی که هیچ وقت تا حالا نبودیم؟ و اگر بشود، آیا می توانیم یک کروموزوم را راه اندازی کنیم؟ یک کروموزوم، به هر حال، فقط تکه ای از مواد شیمیای فاقد حیات هست. پس، گام هایمان برای دیجیتالی کردن حیات با یک سرعت نمایی رو به افزایش بوده.

توانایی ما برای نوشتن کدهای ژنتیکی با سرعت خیلی آرامی حرکت کرده است، اما در حال افزایش بوده. و جدیدترین نقطه ما آن را روی منحنی نمایی قرار می دهد. این کار را بیشتر از ۱۵ سال پبش شروع کردیم. در حقیقت، مراحل متعددی را شامل شد، که شروعش بازبینی بیواخلاقی کار قبل از انجام دادن اولین آزمایش هایمان بود. اما این مشخص می کند که ساختن DNA واقعا سخت است. ده ها هزار ماشین در دنیا وجود دارد که می توانند تکه های کوچک DNA را بسازند، با طول بین ۳۰ تا ۵۰ تا حرف، و این یک فرایند تخریبی است، در نتیجه هرچقدر یک تکه را بلندتر بسازی، خطاهای بیشتری وجود دارد. پس مجبور شدیم یک روش جدید بسازیم برای کنار هم گذاشتن این تکه های کوچک و درست کردن خطاها.

و این اولین تلاش ما بود با استفاده از اطلاعات دیجیتالی ژنوم Phi X 174. یک ویروس کوچک است که باکتری ها را می کشد. تکه ها را طراحی کردیم، از روش تصحیح خطای خودمان رد کردیم، و مولکول DNA ای در حدود ۵۰۰۰ حرف داشتیم. قسمت هیجان انگیزش آنجا بود که این تکه ماده بی جان را برداشتیم و داخل باکتری گذاشتیم، و باکتری شروع به خواندن کدهای ژنتیکی کرد، و قطعات ویروسی را ساخت، ویروس هایی که از سلول ها خارج شدند، بعد برگشتند و سلول های E. coli را کشتند. اخیرا با یک شرکت نفتی صحبت می کردم، و گفتم آنها به وضوح آن مدل را درک کردند.

و بنابرین فکر می کنیم اینجا جایی است که که نرم افزار می تواند در حقیقت سخت افزار خاص خودش را در یک سیستم بیولوژیک بسازد. اما می خواستیم فراتر از این برویم. می خواستیم کل کروموزوم باکتریایی را بسازیم. آن بیشتر از ۵۸۰۰۰۰ حرف از کدهای ژنتیکی هست. در نتیجه فکر کردیم که آنها را در کاست هایی به اندازه ی ویروس ها بسازیم، درحقیقت می توانستیم کاست ها را تغییر بدهیم تا بفهمیم که اجزای سازنده ی حقیقی یک سلول زنده چه چیزهایی هستند. طراحی حیاتی هست، و اگر دارید با اطلاعات دیجیتال در کامپیوتر شروع می کنید، آن اطلاعات دیجیتالی باید خیلی دقیق باشد. وقتی که اولین بار این ژنوم را در سال ۱۹۹۵ تعیین توالی کردیم، دقت استاندارد یک در ۱۰۰۰۰ جفت بود، در حقیقت با تعیین توالی مجدد ۳۰ خطا پیدا کردیم. اگر از توالی اولیه استفاده کرده بودیم، هرگز قادر به راه اندازی نمی بود. بخشی از طراحی، طراحی قطعاتی است که طول آنها ۵۰ حرف است و باید با تمامی قطعات ۵۰ حرفی دیگر برای ساختن واحدهای کوچک تر وجه اشتراک داشته باشند. مجبور هستیم این جوری طراحی کنیم که با هم دیگر موافق باشند. عناصری منحصر به فرد را در آن طراحی کردیم.

ممکن است در مورد علائمی که در آن قرار داده ایم خوانده باشید. به این فکر کنید: چهار تا حرف برای کد های ژنتیکی داریم: G ,C ,A و T. ترکیبات سه تایی این حروف — حروفی که حدود تقریبا ۲۰ اسید آمینه می سازند — که هر کدام از این اسید آمینه ها جداگانه با یک حرف نامگذاری می شوند. پس به این صورت می توانیم برای نوشتن کلمات، جملات و فکرهایمان از این کدهای ژنتیکی استفاده کنیم. با رونویسی کردن آن شروع به کار کردیم. بعضی ها از اینکه شعری در کار نبود ناامید شدند. این تکه ها را طوری طراحی کردیم که هر وقت خواستیم می توانستیم با آنزیم آنها را تکه تکه کنیم. و آنزیم هایی هم هستند که می توانند آنها را تعمیر کنند و کنار هم بگذارند. و شروع به ساختن تکه ها کردیم، با تکه هایی بین ۵ تا ۷۰۰۰ حرف شروع کردیم، تا کنار هم قرار دهیم و تکه های ۲۴۰۰۰ حرفی بسازیم، بعد آنها را کنار هم چیدیم تا به ۷۲۰۰۰ رسیدیم.

در هر قسمت از کار، تعداد زیادی از هر تکه را ساختیم پس می توانستیم توالی آنها را پیدا کنیم چون داریم سعی می کنیم فرآیندی را به وجود بیاوریم که بسیار قوی است — که می توانید تا یک دقیقه دیگر ببینید. داریم سعی می کنیم به جایی که سیستم خودکار می شود برسیم. از این رو یک جورایی شبیه مسابقات حذفی بسکتبال هست. وقتی به این تکه های بزرگ می رسیم — بیشتر از ۱۰۰۰۰۰ جفت — دیگر به آسانی در ای – کلای (E. coli) رشد نمی کنند. این تمامی ابزارهای مدرن زیست شناسی مولکولی را غیر قابل استفاده می کند. و در نتیجه روی به سوی مکانیزم های دیگر آوردیم. می دانستیم مکانیزمی به نام ترکیبات همولوگوس وجود دارد، که به صورت طبیعی برای تعمیر DNA استفاده می شود، و قادر است تکه ها را کنار هم بگذارد. اینجا یک نمونه از این هست. یک موجودی به نام دنیوکوکوس ردیودرانس (Deinococcus radiodurans) وجود دارد که می تواند ۳ میلیون راد (واحد اندازه گیری تشعشع) را بگیرد.

می توانید در قسمت بالا ببینید، کروموزومش از هم جدا شده است. ۱۲ تا ۲۴ ساعت بعد، این ها را دقیقا همان جوری که در ابتدا بودند در کنار هم می گذارد. هزاران موجوده زنده وجود دارند که می توانند این کار را انجام بدهند. این موجودات می توانند کاملا خشک بشوند. می توانند در خلا زنده بمانند. کاملا مطمئنم که حیات می تواند در فضای خارج وجود داشته باشد، به این طرف و اون طرف حرکت بکند، محیط آبی پیدا کنند. در حقیقت، ناسا کلی از این چیزها که آنجا هستند را نشان داده.

این یک عکس میکروسکوپی واقعی است از مولکولی که به این روش ساختیم — در حقیقت فقط از مکانیزم مخمر (Yeast) — با طراحی دقیق از تکه هایی که درونش گذاشتیم. مخمر آنها را به صورت اتوماتیک کنار هم قرار می دهد . این یک تصویر میکروسکوپ الکترونی نیست؛ این فقط یک تصویر معمولی با میکروسکوپ نوری هست. یک مولکول خیلی بزرگ است، که می توانیم آن را با میکروسکوپ نوری ببینیم. اینها تصویرهایی تقریبا بیشتر از شش ثانیه هستند.

خوب این مقاله ای است که چند وقت پیش داشتیم. که این بالای ۵۸۰،۰۰۰ کد ژنتیکی هست. این بزرگ ترین مولکولی هست که بشر تا کنون ساخته و دارای ساختار مشخصی هست. بیشتر از ۳۰۰ میلیون وزن مولکولی دارد. اگر با سایز خطی ۱۰ بدون فاصله آن را چاپ کنیم، ۱۴۲ صفحه جا می گیرد که فقط کد ژنتیکی را چاپ کنیم. بسیار خوب، چطوری می توانیم یک کروموزوم را راه اندازی کنیم؟ چه جوری فعالش کنیم؟ مسلما، به وسلیه ی یک ویروس خیلی ساده است. سر و کار داشتن با یک باکتری خیلی پیچیده تر هست. بعلاوه اینکه این راحت تر هم می شود وقتی بروید داخل یوکاریوت هایی مثله خودمان: فقط می توانید هسته را خارج کنید و یکی دیگر به جایش بگذارید، و این همه ی چیزی هست که در مورد شبیه سازی می شنوید. در باکتری آرکیا (Archaea)، کروموزوم داخل سلول ادغام می شود، اما اخیرا نشان دادیم که می توانیم کاملا یک کروموزوم را از یک سلول به سلول دیگر انتقال بدهیم و فعالش کنیم. یک کروموزوم را از یک گونه باکتری تفکیک کردیم. حدودا، این دو تا به همان اندازه انسان و موش از هم جدا هستند. چند تایی ژن اضافه کردیم که بتوانیم این کروموزوم را جدا کنیم. برای از بین بردن پروتئین ها با آنزیم هایی تجزیه اش کردیم. و این کاملا حیرت آور بود وقتی این را وارد سلول کردیم — و شما طرح های خیلی پیشرفته ما را اینجا تحسین خواهید کرد — کروموزوم جدید وارد سلول شد. در حقیقت، فکرکردیم این ممکن است آخرین جایی باشد که می تواند برود، اما سعی کردیم این فرآیند را یک کم جلوتر طراحی کنیم.

این الان اصلی ترین مکانیزم تکامل است. همه جور گونه ای را یافته ایم که می توانند دومین کروموزوم و یا سومین را از یک جای دیگر وارد خود کنند، که هزاران صفت و ویژگی جدید را در یک آن به ابن گونه ها اضافه می کند. پس آنهایی که فکر می کنند تکامل یعنی تنها تغییر یک ژن در آن واحد کلی از زیست شناسی را از دست داده اند.

آنزیم هایی به نام آنزیم های محدود کننده (Restriction) وجود دارند که در حقیقت مولکول DNA را تجزیه می کنند. کروموزومی که داخل سلول بود این را ندارد (آنزیم محدود کننده). سلولی که — کروموزومی را که واردش می کنیم — دارد. ژن آنزیم بیان شد، و کروموزوم دیگر را به عنوان ماده ی خارجی شناخت، آن را تکه تکه شون کرد و ما ماندیم با سلولی که فقط کروموزوم جدید را دارد. رنگش آبی شد به خاطر ژن هایی که واردش کردیم. و در یک زمان خیلی کوتاه، تمامی ویژگی های یکی از گونه ها از بین رفت، و کاملا به گونه ای جدید تبدیل شد، بر طبق نرم افزار جدیدی که وارد سلول کردیم. تمامی پروتئین ها تغییر کردند، غشاء های پلاسمایی تغیر کردند — وقتی که کدهای ژنتیکی را می خوانیم، دقیقا آن چیزی هست که ما انتقال داده بودیم.

این ممکن است یک جورایی شبیه کیمیاگری ژنتیکی به نظر برسد، اما می توانیم، با این ور و آن ور بردن نرم افزار DNA، چیزها را به طریق کاملا چشمگیری تغییر بدهیم. حالا، استدلال من این است که این پیدایش نیست — این ساختنی هست بر روی سه و نیم میلیارد سال تکامل، و بحث می کنم که ما شاید در آستانه تولید نسخه ی جدیدی از انفجار کامبرین هستیم جایی که یک عالم گونه زایی جدید بر اساس این طراحی دیجیتالی وجود دارد.

چرا این کار را می کنیم؟ فکر می کنم این کاملا مشخص هست از نظر بعضی از نیازها. ما در آستانه رفتن از شش و نیم میلیارد نفر به ۹ میلیارد در ۴۰ سال آینده هستیم. برای اینکه برای خودم مفهوم پیدا کند من ۱۹۴۶ به دنیا آمدم. در حال حاضر سه نفر روی کره زمین جود دارند به ازای هر کدام از ما که سال ۱۹۴۶ وجود داشتیم؛ در ۴۰ سال، ۴ نفر خواهند شد. ما مشکل داریم بابت تغذیه، تهیه آب سالم و تمیز، دارو و سوخت برای این شش و نیم میلیارد. باید بسط داده بشود برای ۹ تا (۹ میلیارد نفر). بیش از ۵ میلیارد تن زغال سنگ استفاده می کنیم، بیشتر از ۳۰ میلیارد بشکه نفت. این تقریبا روزی ۱۰۰ میلیون بشکه هست. وقتی سعی می کنیم درمورد فرآیندهای زیستی فکر کنیم یا هر فرآیندی که بتوانیم با آن جا به جایش کنیم، به یک چالش بزرگ تبدیل می شود. بعد هم که البته تمامی CO2 های این مواد به جو (اتمسفر) ختم می شود.

حالا بابت تمامی اکتشافاتمان از سراسر دنیا، یک پایگاه داده ای در حدود ۲۰ میلیون ژن داریم، و دوست دارم اینها را به عنوان اجزای طرح های آینده بدانم. صنعت الکترونیک تنها فقط یک جین و یا بیشتر اجزا داشته، و نگاه کنید به تنوعی که از آن حاصل شده. اینجا ما اساسا به حقایق زیست شناسی و تخیلمان محدودیم. الان تکنیک هایی را داریم، به خاطر این روش های سنتز سریع (ساختن DNA)، که کاری را انجام بدهیم که ژنومیک ترکیبی می خوانیمش. ما الان توانایی ساختن روبات بزرگی را که بتواند روزانه یک میلیون کروموزوم بسازد را داریم. وقتی به پردازش این ۲۰ میلیون ژن متفاوت فکر می کنید، و یا وقتی که سعی می کنید فرآیندهای ساختن اکتان و یا تولید دارو، یا واکسن جدید را بهینه سازی کنید، می توانیم تغییر بدهیم، تنها فقط با یک تیم کوچک، زیست شناسی مولکولی بیشتری را نسبت به ۲۰ سال اخیر تمامی علوم انجام بدهیم. و این تنها یک گزینش استاندارد هست. می توانیم برای بقا، تولید مواد شیمیایی و سوختی، تولید واکسن، و غیره گزینش کنیم.

این یک عکس از یک نرم افزار طراحی واقعی ای هست که داریم روی آن کار می کنیم تا در حقیقت بتوانیم بشینیم و گونه ها را در کامپوتر طراحی کنیم. می دانید، لزوما نمی دانیم این چه شکلی خواهد شد. دقیقا می دانیم که کدهای ژنتیکی اش چه جوری اند. در حال حاضر تمرکزمان روی سوخت های نسل چهارم هست. اخیرا تبدیل ذرت به اتانول (الکل) را دیده اید این تنها فقط یک آزمایش بد هست. سوخت های نسل دوم و سوم داریم که به زودی بیرون می آیند که شکر هستند و به سوخت هایی با ارزش بالایی تبدیل می شوند مثل اکتان و یا شکل های مختلف بوتانول.

اما تنها راهی که فکر می کنیم زیست شناسی می تواند تأثیر عمده ای داشته باشد بدون افزایش بیشتر هزینه های غذا و محدود کردن دسترسی به آن این است که از CO2 به عنوان مواد اولیه استفاده کنیم، و بنابراین داریم سلول هایی طراحی می کنیم که این مسیر را طی کنند، و فکر می کنیم که اولین سوخت های نسل چهارم را در حدود ۱۸ ماه خواهیم داشت. نور خورشید و CO2 یکی از روش هاست  اما در کشفیاتمان از دور دنیا یک عالم روش های دیگر هم داریم.

این موجودی هست که سال ۱۹۹۶ توصیفش کردیم. در اعماق اقیانوس زندگی می کند، حدود عمق یک و نیم مایلی، تقریبا در دماهای آب جوش. CO2 را به متان تبدیل می کند با استفاده از هیدروژن مولکولی به عنوان منبع انرژی. دنبال این هستیم که ببینیم می توانیم CO2 را بگیریم که به راحتی هم می شود آن را به جایگاهها پمپ کرد، و به سوخت تبدیل کنیم، برای راه انداختن این فرآیند.

در نتیجه در یک مدت زمان کوتاه، فکر می کنیم که ممکن است بتوانیم به توسعه سوال اساسی “حیات چیست؟” کمک کنیم واقعا — شما که می دانید — هدف های متواضعانه ای برای جایگزینی کل صنعت مواد شیمیایی-بنزین داریم.

تبدیل شدن به اصلی ترین منبع انرژی. اما همچنین در حال کار کردن با همین ابزارها برای بوجود آوردن سری های فوری واکسن ها هستیم. امسال با آنفولانزا دیده اید، همیشه یک سال عقب هستیم و کمبود مالی داریم وقتی که کار به واکسن درست می رسد. فکر می کنم این می تواند تغییر بکند با ساختن پیشاپیش واکسن های ترکیبی. اینجا چیزی است که ممکن است آینده به نظر برسد همراه با تغییر، حالا این درخت تکامل با سرعت بیشتری به سمت تکامل می رود با باکتری های ساخته شده، آرکیا، و سرانجام یوکاریوت ها. راه درازی تا اصلاح انسان داریم. هدفمان فقط این است که مطمئن بشویم شانس بقا کافی برای شاید انجام آن کار داشته باشیم. بسیار متشکرم.

قبلی «
بعدی »

نظرات

  1. خدا آدمای خلاق رو از این سیاره نگیره

  2. صرف نظر از کاربردهای مهم علمی که دارد، جالبه که گروه‌های مذهبی مخالف این پیشرفت باشند. چرا که صدها و حتی هزاران سال چیزی به اسم «خدا» جان و زندگی رو بوجود آورد و اگر انسان به این آخری هم دست پیدا کند پس چه تفاوتی بین این دو است؟ البته همچنان توجیح وجود خواهد داشت. ولی یک قدم دیگر به سمت آگاهی بیشتر و از دست دادن طرف‌داران می‌باشد.

  3. پس ایمیل سازندگانش کو
    ما که هرچی گشتیم پیدا نکردیم

  4. پاسخ: کمانگیر » Blog Archive » روزی که آدم خودش را هک کرد
  5. از امروز صبح که این خبر رو خوندم بنیانهای فکریم دچار لرزه شده همیشه فکر میکردم حتی اگر انسان بتونه جزء به جزء اجزاء یک سلول رو درست کنه و اونها رو کنار هم بذاره باز هم این اجزاء برا اینکه بتون مثل یک ساعت کار کنن و وظایف خودشونو انجام بدن نیاز به یک چیز دیگه هم دارن چیزی فراتر از کنار هم چیده شدن اجزاء یک سلول در یک حصار به اسم غشاء سلولی چیزی مثل دمیده شدن روح در کالبد سلول امروز سوالات زیادی برام پیش اومد!

  6. سلام

    ژنوم رو ساختن، اسیدهای نوکلئیک رو که نساختن، آدم خودش ساخته شده دست خداست.

    لا اله الا الله

  7. محققان با استفاده از این ۴ باز، روی DNA باکتری خود، ایمیل گروه را درج کرده‌اند .

    در مورد این جمله میشه توضیح بفرمایید. یعنی چی درج کرده اند؟؟

    در ضمن جناب مجیدی چون این مطلب در حوزه تخصص اصلی شماست، من خودم بیشتر دوست داشتم به عنوان خبر بهش نگاه نکنید و بیشتر در مورد اصل کار یکم برامون توضیح بدید.

    تا اونجا که من فهمیدم اینا حیاتی خلق نکردند و اون باکتری فقط ساختار ژنتیکیش مصنوعی هست درسته؟

  8. انسان یک قدم دیگر به تحقق عملی خود خدایی نزدیک تر شد. با هر قدمی که علم به جلو بر می دارد ۱۰۰ قدم مذهب به عقب می رود هرچند همیشه احمق برای شنیدن داستان دین از ملایان وجود دارد.

  9. عزیزم ایمیل سازندگان رو توی دی ان ای او باکتری درج کردند.. به اطلاع عموم نرسوندن که شما بهشون ایمیل بزنید

  10. نقشه این ژنوم از کجا اومده؟

    از روی ژنومهای دیگه کپی برداری شده و اشتباهات احتمالی تصحیح شده و داخل یه سلول تعبیه شده ..٬ !

    خب که چی؟ بازم کپی کاری..!!

  11. یعنی میشه گفت علم امروز، مسئله‌ی خلقت انسان به دست خدا رو به شدت به چالش کشیده!

  12. پاسخ: یک گام به پیش به سوی آشکار شدن منشاء حیات در کره‌ی زمین « بامدادی
  13. انسان خلیفه‌ی خدا بر روی زمینه. انسان وجود خدایی داره و مثله اون آفرینندست.
    بهترین راه جدا کردنه خرافه از دین پیشرفت علمیه. البته چیزی که درین بین نباید زیر پا گذاشته بشه اخلاقیاته.

  14. پاسخ: یک گام به پیش به سوی آشکار شدن منشاء حیات در کره‌ی زمین « آینه‌ی بامدادی
  15. هم جالب و هیجان انگیزه، هم ترسناک! گمان نکنم دانشمندان شکافتن هسته یا خلق دینامیت رو برای کشتن انسانها خلق کرده باشند. اما سیاسیها و نظامیها همیشه مسیر کار رو به سمت های وحشتناکی سوق می دن!

  16. مثل همیشه جالب…حیف که تو کنگره ژنتیک امسال کم راجبش صحبت شد…
    امیدوارم ژنتیک در رسیدن به اهداف خوبش همیشه موفق باشه…..من عاشق ژنتیک ام.

  17. واقعا تعجب بر انگیزه! من فقط اون قسمت ایمیل گروه رو متوجه نشدم.چطور میشه با اسم یه ایمیل و ترتیب حروف اون با اسیدهای نوکلیک یک ژنوم ساخت؟ مگه اینطور نیست که این ترتیب ها و پیوندهایی که بین این اسیدهای نوکلیک وجود داره نوع ژنوم و عملکردشو مشخص میکنه؟

  18. متاسفانه از این پیشرفت بزرگ استنباطات غیرمنطقی کردن :
    استفاده های بیولوژیک کجا و تقلید کار خدا کجا؟!

  19. سلام
    چه جالب
    اول تبریک میگم برای این کشف بزرگ و رشد علم بشری و آرزوی موفقیتهای بیشتر
    دوم یه استدلال کوچک (چون به هوش مصنوعی خیلی علاقه دارم) اگر انسان بتواند انسانی کامل از هر جهت را بسازد باز از چیزهایی استفاده کرده است که قبلا آماده بوده و او فقط یاد گرفته که که از قوانین طبیعی استفاده کند
    و فرق آفرینش انسان با الله در این است که او همه چیز را از هیچ آفرید و لی انسان قطعات را سر هم می کند و با علم و هوش خود چیزی میسازد
    این فرق دو آفرینش است و انسان هرچه که به جلو میرود خالق مطالق را بیشتر احساس میکند و نگرانی گروههای مذهبی مربوط به اخلاق است نه تصرف جایگاه الله تو سط انسان

    موفق باشید‎

  20. یه مکانیسم دفاع روانی وجود داره به نام انکار، که مختصر و مفیدش اینه که در مراحل اولیه شوک روانی فرد اصل اون اتفاق رو نفی می کنه ، مثل اینکه به یکی میگن عفونت هیو گرفتی ، بعد اون فرد خودش رو قانع میکنه که نه من که چیزی احساس نمی کنم پس سالمم، در نظرات تعدادی از دوستان به وضوح مشاهده میشه!!!

  21. این کارا که منافاتی با بشر بودن نداره
    نمی دونم کی گفته این کار خداگونه س
    گروه های مختلف مذهبی هم که بعضی وقتا یه چیزایی میگن. هر کاری که بشر می تونه انجام بده مال بشره. البته اگه منظور از خداگونه ، همون شباهت باشه که خیلی از کارای ما خداگونه س. خیلی از صفات ما خداگونه س.
    خدایا دوستت دارم

  22. پاسخ: انسان حیات می دهد! « بــــــــی ســـــــــو
  23. داستان “خدایگان جهان خرد” رو من هم خوندم. توی یه نسخه از مجله دانشمند، و بعدش که توی درس هوش مصنوعی درباره الگوریتم ژنتیک خوندم فهمیدم که بابا این بنده های خدایی که تو دانشگاه شریف دارن رو پروژه “زمین” کار میکنن خیلی کارشون درسته!
    الان خودم هوش مصنوعی درس میدم و اون داستان انگیزه ی خیلی خوبیه برای دانشجوها. اگه کسی داستان رو داره حتی بدم نمیاد خودم هم دوباره یه نگاهی بهش بندازم. همینجا کامنت بزنین لطفا. راستی بیست نسخه از این مطلب رو اینترنت هست، همه هم ادعا میکنن که مطلب مال خودشونه! من دنبال اون داستان به اولین نتیجه جستجوی گوگل آمدم. لطفا اگه داستان رو، یا اون مجله دانشمند رو دارید کامنت بذارین.

  24. پاسخ: زیست مهندسی: جولانگاه هکرهای آینده « ذرات دیجیتال زندگی
  25. پاسخ: زیست مهندسی: جولانگاه هکرهای آینده « ذرات دیجیتال زندگی
  26. پاسخ: زیست مهندسی: جولانگاه هکرهای آینده | ذرات دیجیتال زندگی
  27. ممنون .. من رو به چه دنیایی بردید .. ۲۰ سال پیش…… و خدایگان جهان خرد. داستانی که تمام نگاه و ایدئولوژی من رو تغییر داد و نگاهی تازه به دنیا به من داد. نگاه و اعتقادی که همچنان به من است و خط به خط آن داستان که هفته ای چندبار در ذهنم مرور و تکرار میشود.
    مجله دانشمند……
    ممنون.

  28. این داستان خدایگان جهان خرد رو نسخه انگلیسی یا نویسنده شو میتونی برام پیدا کنی؟؟
    یادمه تو ویژه نامه دانشمند بود . دنبال کارای دیگه شم.

    اقا راستی چرا ویدیو نمیدی بیرون ؟؟؟

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.

اینستاگرام ما را لطفا دنبال کنید!

پیشنهاد می‌کنیم