• صفحه اصلی
  • >
  • گوناگون
  • >
  • تنها بازیکن تیم ملی عربستان که به احترام قربانیان حادثه تروریستی لندن ایستاد و سکوت کرد: سلمان محمد الفرج!
  • صفحه اصلی
  • >
  • گوناگون
  • >
  • تنها بازیکن تیم ملی عربستان که به احترام قربانیان حادثه تروریستی لندن ایستاد و سکوت کرد: سلمان محمد الفرج!

تنها بازیکن تیم ملی عربستان که به احترام قربانیان حادثه تروریستی لندن ایستاد و سکوت کرد: سلمان محمد الفرج!

  • توسط علیرضا مجیدی
  • ۱۸ خرداد ۱۳۹۶
  • ۷

خبر را احتمالا تا حالا شنیده‌اید:

«امروز صبح در آدلاید تیمهای ملی استرالیا و عربستان با هم روبرو شدند. در حالیکه هواداران و بازیکنان استرالیا برای قربانیان حمله لندن سکوت کردند بازیکنان و کادر فنی عربستان به کار خود ادامه دادند.»


آگهی متنی میان‌متنی:

این خبر چیزی نیست که تنها برای ما مهم بوده باشد و در رسانه‌های معتبر انگلیسی‌زبان مثل تلگراف هم بازتاب پیدا کرده است.

البته برخی از رسانه‌های فارسی‌زبان مثل سایت الف ادعا کرده بودند که یک دقیقه سکوت به احترام حادثه تروریستی تهران اعلام شده بود که من مدرکی به سود این ادعا پیدا نکردم و مطابق همه منابع که در آخر این پست آورده می‌شوند، یک دقیقه سکوت برای ایران نبوده است.

بازی عربستان و استرالیا در آدلاید در چهارچوپ مسابقه‌های مرحله مقدماتی جهانی بود و در آن عربستان ۳ به ۲ مغلوب تیم ملی استرالیا شد.

ظاهرا کنفدراسیون فوتبال آسیا این یک دقیقه سکوت را مصوب کرده بود و مقامات کنفدراسیون توافق اولیه کرده بودند که عرب‌ها هم در این مراسم شرکت کنند. اما آنها این کار را نکردند.

در شرایطی که اعضای تیم ملی استرالیا در حلقه مرکزی زمین، منظم ایستاده بودند، بازیکنان و نیمکت عربستان هیچ اعتنایی به این یک دقیقه سکوت نکردند. به همین خاطر تماشاگران، تیم ملی عربستان را هو کردند.

مقامات عربستانی بعدا گفتند که این مراسم روتین یک دقیقه سکوت، پایه‌ای در فرهنگ و شریعت اعضای تیم ندارد. یک دقیقه سکوت نشانه غم دنیوی است و آنها ترجیح می‌دهند که برای کشته‌شدگان دعا بخوانند.

اما این تصویر از بازی تیم الاهلی عربستان و بارسلونا نشان می‌دهد که چنین توجیهی ساختگی است:

کار اعضای تیم ملی عربستان تعجب‌آور و غیر قابل توجیه به نظر می‌رسد و شاید به خاطر غیرمنطقی بودن این حرکت بوده که شماری حدس زده باشند، تعصب یا فرمانی از بالا در رابطه با حمله تروریستی به تهران، بازیکنان را مجبور کرده باشد که چنین رفتاری کنند. کسی فعلا اطلاعات دقیق ندارد و یک حدس خام دیگر می‌تواند این باشد که اعضای تیم ملی عربستان از بیم ایجاد این شائبه که آنها به احترام قربانیان تهران یک دقیقه سکوت کرده‌اند، احتیاط کرده‌اند و در مراسم شرکت نکرده‌اند!

این خبر البته ۲ درس برای رسانه‌ها و خبرگزاری‌ها و کاربران اینترنت دارد:

۱- تا از درستی مطلبی آگاه نشده‌اند و مطلب را چک نکرده‌اند، اقدام به انتشار نکنند.

من شخصا با حال و هوای دیگری داشتم همین مطلب را شروع می‌کردم، اما متوجه شدم مطلب رسانه‌های داخلی مستند نیست.

به عبارتی دقت، تعهد حرفه‌ای روزنامه‌نگاری و شأن آن والاتر از آن است که اسیر شتاب‌زدگی روزهای بحرانی شود.

۲- اما فراموش نکنیم که در میان اعضای همین تیم کسانی بودند که متفاوت عمل کردند.

یکی از آنها سلمان محمد الفرج، بازیکن شماره ۷ تیم ملی عربستان و بازیکن تیم باشگاهی الهلال بود که در این یک دقیقه سکوت در جایش ساکن ایستاد و دست‌هایش را به نشانه احترام در پشت حلقه کرد.

پس باید همه را با یک چوب نرانیم و یادمان باشد که تصمیم این بازیکن برای چنین حرکتی که شاید عواقبی هم در پی داشته باشد، ساده نیست.

درست به همین خاطر بود که من به جای اینکه تیتر این مطلب را چیزی مثل «بی‌احترامی نابخشودنی اعضای تیم ملی عربستان به قربانیان حادثه تروریستی لندن» بگذارم، نیمه پر لیوان را نگاه کردم و از آن شاید تنها بازیکنی یاد کردم که در میانه این غوغا، پا بر اصول خود ننهاد.

ما نمی‌خواهیم از او ستایش کنیم، اما همین که کسی بتواند دست‌کم گاهی، خلاف مسیر شنا کند، قابل تقدیر است.

منابع: مترو ایندیپندنت باز سان تلگراف

قبلی «
بعدی »

۷ دیدگاه‌ها

  1. سلام دکتر.بس که مطالب تکراری با عکسهای چندش آور در صفحات مختلف دیدم حالم بدشد.یه لحظه به ذهنم رسید که اینجا رو ببینم.میدونستم که نگاهتون متفاوت خواهد بود .کنجکاو بودم که ببینم شما چه جور به حادثه تروریستی نگاه میکنید.و چقدر خوندن این مقاله ارامش بخش و اموزنده بود.متشکرم

  2. ولی همین شماره هفت از دایره مرکزی فاصله گرفته
    دقت کنی میبینی سر پستی که باید باشه استاده و منتظر شروع بازیه
    حالا برام به قول شما نمیشه قضاوت کرد و نمیشه نیت کسی رو تو دلش فهمید.

  3. من هم توی تلگرام خوندم که گفته بودن سکوت برای حادثه تهران بود که باعث شد هم کمی عصبی بشم و بعد کمی مشکوک. الان این رو دیدم و فهمیدم واقعا چقدر تفاوت هست بین خبرسانی اینترنتی در ایران و فرنگ. از این به بعد فقط نیویورک تایمز و گاردین رو چک میکنم….

  4. دکتر تو چه فضایی تنفس می کنی
    من معمولا هر هفته یکبار به اینجا سر می زدم ولی این دیگه بار آخر بود و دیگه نمی آم
    —————————–
    “ما نمی‌خواهیم از او ستایش کنیم، اما همین که کسی بتواند دست‌کم گاهی، خلاف مسیر شنا کند، قابل تقدیر است.”
    سانسور این اتفاق عجیبه پرداختن به چیزهای دیگه عجیبه
    جالبه تو کشورمون حملات تروریستی شده دریغ از یک تسلیت یا حتی یک اشاره جزئی
    ناراحتم که حتی خودمون هم برای خودمون برای کشتگان خودمون اهمیت قایل نیستیم دیگه چه انتظار از ترامپ دیوانه و غیره داریم
    Pray to Paris- Monsieur ِDoctor

    • در شبکه‌های اجتماعی مراتب تسلیت خودمان را به هم‌وطنان ابراز کردیم. در این پست در مورد این واقعه خاص سعی کرده‌ایم نگاه منصفانه داشته باشیم. متأسفانه مشکل اصلی در مملکت ما حرکت‌های آنی و تکانه‌ای و خالی از خرد است.

  5. این خبر رو الان یکی فرستاد تو گروه. این مدل نگاهتون تو رسانست که هنوز یک پزشک میخونم. مرسی آقای مجیدی.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بنرهای تبلیغاتی