با این ترفند ساده دیگر هرگز همراه بردن چتر یا کلید را فراموش نخواهید کرد!

  • توسط علیرضا مجیدی
  • 10 روز قبل
  • ۵

چطور می‌توان حافظه را بهتر کرد؟

در کل راه‌های اصلی برای افزایش حافظه چیزهایی هستند مثل ورزش هوازی مرتب، کار کشیدن از مغز در فعالیت‌های ذهنی مثلا حل چیستان‌ها یا جدول کلمات متقاطع و نیز غذای سالم خوردن.


آگهی متنی میان‌متنی:
برنامه‌ریزی روزانه به شیوهٔ افراد موفق و ثروتمند را بیاموزید (کتاب الکترونیک رایگان)


اما علیرغم اینها شما ممکن است آدم فراموشکاری باشید و هر روز با تنش ناشی از این فراموشکاری روبرو باشید.

شما ممکن است یادتان برود که:

-موبایل، گوشی یا جتر را با خود بردارید.

– یادتان بروید که تهویه خانه را هنگام خروج خاموش کنید یا شیر گاز را ببندید.

در این صورت برای بهبود حافظه چه می‌توان کرد؟

ترفندها خیلی زیاد هستند. برخی‌ها از شیوه‌های خیلی سنتی استفاده می‌کنند، مثلا بستن یک نخ به انگشت. برخی‌ها به تجربه دریافته‌اند که اگر چیزی را بلند تکرار کنند که یادشان بماند، میزان فراموشکاری‌شان کمتر می‌شود، مثلا اگر قبل از خروج بگویند: من سطل زباله را باید بیرون بگذارم، احتمال فراموشکاری آنها کمتر می‌شود.

البته این روزها ترفندهای تکنولوژیک هم زیاد شده‌اند. مثل زدن برچسب‌های مخصوص بر روی اشیایی مهم تا فرضا اگر شما فاصله معینی از آنها بگیرید، روی گوشی برای شما نوتیفیکیشن یا آگاه‌سازی بیایید.

به تازگی مرکز علوم سلامتی Baycrest در کانادا، تحقیقی روی ۸۰ فرد بین ۶۱ تا ۸۸ سال انجام داد. در این روش مؤثرترین روش پیشگیری از این فراموشی‌های روتین مشخص شد.

معلوم شد که با در هم تنیدن ساختگی کارها با هم، یعنی نوعی از تداعی معانی، حتی می‌شود در کسانی که در مراحلی از زوال عقلی هستند، از فراموشی پیشگیری کرد.

برای این کار هر شخص باید با توجه به شرایط خودش، داستانی شخصی برای خودش روایت کند.

مثلا یک داستان ساده برای پیشگیری از فراموش چتر:

«اوه، هر روز صبح باید برم سر کارم، اما نمی‌دونم چرا تا در رو باز می‌کنم، گیر می‌کنه و نمی‌تونم در رو کامل باز کنم، آخه پشت در، یک چتر افتاده و همیشه مزاحمه!»

اصلا لازم نیست که داستانی که برای خودتان می‌سازید، شبیه داستان دیگران باشد. هر کس به فراخور وضعیت خودش، می‌تواند یک داستان شخصی بامزه برای خودش درست کند.

چیزی که مهم است این است که این داستان، دو کار را کاملا با هم قفل کند. یعنی بعد از ساختن داستان غیرممکن بشود که شما بخواهید کاری انجام بدهی و کار دیگر به خاطر آن داستان یادتان نیفتد.

خب، حالا بگذارید همینجا پیش شما، من برای خودم یک داستان درست کنم!

من همیشه می‌ترسم که نکند یک روز مودم همراه را با خودم سر کار نبرم. برای پیشگیری از این کار، تا حالا من کارهایی مثل گذاشتن مودم روی کیفم را انجام می‌دادم.

اما می‌توانم الان یک داستان شخصی برای خودم بسازد که رفتن سر کار و بردن مودم همراه را با هم قفل کند:

«عجب مشکلی برای کار ما ایجاد شده، الان حسگرهای اطراف اداره بدون تشخیص سیگنال‌های مودم، در را به روی آدم باز نمی‌کنند.»

منبع

قبلی «
بعدی »

۵ دیدگاه‌ها

  1. وای! من سالهاست دارم از این روش استفاده میکنم. سیستم تداعی. اولین بار هم توی یه فایل صوتی آموزش زبان نصرت شنیدم!
    یه خاصیت دیگش هم اینه که وقتی ما مشغول ساختن اون داستان هستیم همزمان قوه تخیل خودمون رو هم تقویت میکنیم که نقش زیادی در خلاقیتمون خواهد داشت.

  2. جالب بود. شبیه تکنیک های حافظه ست.
    یک داستان تخیلی غلو شده که دو موضوع را در ذهن به هم قفل میکند و تا آخر عمر هم ماندگاری دارد.

  3. به عنوان فردی که به نوعی از این روش سالهاست که استفاده میکنم باید بگم که داستانی که شما برای مودم ساختید احتمالا اگر زیاد فراموش کار باشید کارایی ندارد. به این علت که خود داستان هنگامی به یادتان میاید که شما در های شرکت را میبینید و دیگر فایده ای ندارد که مودم به یادتان بیاید. این نوع سیر داستانی نیاز به کلیدی به موقع برای یاداوری خود داستان دارد.

    • کاملا بستگی به شخص خودتون داره. در مورد خودم، من توی لحظات اخر ترک کنزل مدام به فکر اینم که ساعت ورودم چند می‌خوره و یک پیوندی بین ساعت حضور و غیابی که مودم را هم باید دیتکت کنه، ایجاد می‌شه!
      کاملا شخصی هست. یکی ممکنه یک داستان مشحک برای خودش درست کنه و یادش بمونه.

  4. بله در کتاب ۵۷درس برای تقویت حافظه اینو خونده بودم، یه نکته اضافهرهم داشت که اگه تداعی ها هر چه غلو آمیز تر و مضحک تر باشند راحت تر در ذهن آدم میمونن, مثلن چتر داستانتون را ۴متری بکنید یا مودم همراه تون رو براش ۴ تا چرخ بذارید و توی اون بشینید و برید اداره…..

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بنرهای تبلیغاتی