از چه زمانی متوجه شدیم که انسان‌ها گروه‌های خونی مختلف دارند؟ این کشف چه اهمیتی دارد و توسط چه کسی انجام شد؟

بشر تا مدت‌ها فکر می‌کرد خون همهٔ انسان‌ها یکی است. یک دانشمند دانشمند اتریشی به نام  کارل لنداشتاینر در سال ۱۸۹۷ کشف کرد که چهار نوع گروه خون وجود دارد. بعضی از آن‌ها را می‌شود بدون ایجاد خطر به هم منتقل کرد و بعضی را نمی‌شود. این کشف جان میلیون‌ها نفر را نجات داد. روزی که کشفیات لنداشتاینر منتشر شد، انتقال خون در جراحی‌ها عملی، ایمن و بدون خطر گردید.

کشف لنداشتاینر، درک بشر از ساختمان و شیمی خون را گسترش داد و راه را برای کشفیات قرن بیستم هموار کرد.


وین در سال ۱۸۹۷، شهری باشکوه و جدید، در جهان آن روز بود. دکتر کارل لنداشتاینر در بیمارستان دانشگاه وین کار می‌کرد و تحقیقاتی بر علل مرگ و میرها انجام می‌داد.

لنداشتاینر چهار بیمار را که در حین جراحی مرده بودند، مورد بررسی قرار داده بود. همهٔ آن‌ها به یک دلیل مرده بودند؛ انعقاد خون. هر چهار نفر در هنگام انتقال خون مرده بودند.

لند اشتاینر این پدیده را هزاران بار دیده بود و همیشه از خود سؤال می‌کرد که چرا انتقال خون در بعضی بیماران باعث مرگ می‌شود و در بیماران دیگر نه.

آن روز بعدازظهر لنداشتاینر در حضور همسر و دوستانش پیانو می‌نواخت. بسیاری از دوستان او فکر می‌کردند که او استعداد درخشانی در نواختن پیانو دارد و باید پزشکی را رها کند و به نواختن پیانو بپردازد. در حین اجرای قطعه‌ای، ناگهان فکری به ذهن او خطور کرد که جواب سؤال او می‌باید در خون بیماران نهفته باشد. اگر خون آدم‌ها با هم یکی نباشد، چه؟

روز بعد لنداشتاینر نمونه‌های خون ۲۰۰ بیمار را جمع‌آوری کرد و می‌خواست ببیند کدام‌ یک از این نمونه‌ها برای انتقال به دیگران ایمن است.

او چند قطره از خون چند بیمار را با خون چند بیمار دیگر مخلوط کرد. زیر میکروسکوپ مشاهده کرد بعضی از گلبول‌های قرمز خون به هم می‌چسبند و بعضی دیگر نه. قبل از آنکه نیمی از نمونه‌ها را آزمایش کند، متوجه شد که خون انسان را می‌شود به دو گروه مشخص تقسیم کرد و گلبول‌های قرمز گروه دیگر می‌چسبند و یک گروه دیگر گلبول‌های قرمزشان به هم نمی‌چسبد.

او این گروه‌ها را A و B نامید و به آزمایش‌های خود ادامه داد و متوجه شد گروه دیگری هم هست که گلبولهایش به گلبول‌های هیچ‌یک از این دو گروه نمی‌چسبد و اعضای این گروه می‌توانند خون خود را به هر دو گروه بدهند. بعد متوجه شد که گروه چهارمی هم هست که به هر دو گروه A و B واکنش نشان می‌دهد. او این گروه را AB نامید.

انتقال ایمن خون به رعایت نکات خاصی ارتباط دارد که به گیرنده و دهنده خون بستگی دارد. موضوع به همین سادگی بود و سال‌ها بشر متوجه آن نشده بود. کشف آن جان میلیون‌ها را نجات داد.

نکته جالب: انسان چهار نوع گروه خونی دارد (O, AB, B, A). گربه‌ها هم مثل انسان چهار گروه خونی دارند. گاوها ۸۰۰ نوع گروه خونی دارند.


توصیه می‌کنم این مطالب پیشین یک پزشک را هم بخوانید:

نگاهی به تاریخچه انتقال خون

چرا افراد گروه‌های خونی متفاوت دارند؟ افراد دارای هر گروه‌ خونی می‌توانند به چه گروه‌های خونی دیگری، خون بدهند؟

خون چه قسمت‌هایی دارد؟ وظیفه هر یکی از اجزا و سلول‌های خون چیست؟

قبلی «
بعدی »

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.