احتمالا دومین تابلوی مشهور دالی برای ما تابلوی خواب یا
sleep
است. در این تعبیر رویایی و عجیب از خواب، فقط سر خواب بیننده دیده می شود و در پشت
آن پس زمینه‌ای از تصاویر رویا‌مانند وجود دارد، این تصویر بیان می‌کند که تنها
نبود یک تکیه‌گاه کافیست تا خواب بیننده بیدار شود و این نشان دهنده شکنندگی خواب و
رویاها است.

سالوادور دالی به سال 1904 در فیگرس اسپانیادر خانواده‌اى ثروتمند به دنيا آمد و
دوران كودكى و نوجوانی‌اش را در زادگاه خود در كوهپايه‌هاى پيرنه يا در ویلاى
ييلاقى خانواده‌اش سپرى كرد . سپس به آکادمی هنرهاى زيباى سان فرناندو در مادريد
رفت .

در
1925دالی با برپایی نمايشگاه انفرادی‌اش دربارسلون به شهرت رسيد .سه سال بعد، سه
تابلوى او از جمله «سبد نان » در نمايشگاه بين المللى كارنگی در پيتسبورگ آمريكا به
نمايش درآمد و شهرتش را از مرزهاى اسپانيا فراتر برد.

سال
بعد او به پاریس رفت و يك نمايشگاه انفرادى برپا كرد . همچنين به گروه
سوررئاليست‌هاى پاريس پيوست .

او در
1934 با گالا الوار همسر سابق پل الوار شاعر فرانسوى ازدواج كرد و با او به آمريكا
سفر كرد. او در فيلم‌هاى سگ آندلسى و عصر طلايى با لوييس بونوئل همكارى کرد و طراحى
صحنه‌هاى رؤيا در فيلم طلسم شده آلفرد هيچكاک را برعهده داشت .

دالی
به زودى به عنوان يكى از رهبران برجسته جريان سورئاليسم شناخته شد و نابلوى «تداوم
حافظه» او همچنان يكى از مهمترين آثار اين سبک است . اما اختلاف ديدگاه‌هاى دالى -
كه سياست گريز بود - با سوررئاليست‌ها -كه داراى مشى سياسى مشخص و چپ‌گرايانه
بودند- بالا گرفت و او در پى محاكمه‌اى كه گروه در 1934بر پا كرد رانده شد . با اين
وجود دالى در طول اين دهه با شعار «سورئاليسم يعنى من » در نمايشگاه‌هاى متعدد
سوررئاليست‌ها شركت می‌كرد و حتی اثرى از او آغازگر نخستين نمايشگاه جمعى آثار
سوررئاليست در آمريكا بود . هرچند كه همزمان اعضاى گروه در بيانيه اى بر مرزبندى
ميان خود و دالى تأكيد كردند . اما دالى از 1940 اين روند را تغيير داد و گرايش به
سبک تازه‌اى يافت كه خود آن را «كلاسيك » مى‌خواند.

 دالی
سال‌هاى جنگ و 3سال پس از آن را در آمريكا گذراند . موزه هنر مدرن در نيویورک
مهمترين برنامه مرور بر آثار دالى را در 1941 ترتيب داد. او پس از بازگشت به
اسپانيا زندگى تازه‌اى را آغازكرد، گرايش و توجه به مايه‌هاى مذهبى در كنار مضامين
تاريخى و علمى در آثار او پررنگ‌تر شد. در سال‌هاى پس از 1949 ، 18 اثر روى بوم‌هاى
بزرگ نقاشى كرد كه بيشتر بر همين مايه‌ها و مضامين متمركز بودند . درميان اين آثار،
مسيح مصلوب سنت جان (درگلاسكو، اسكاتلند)، كشف آمريكا به وسيله كريستف كلمب (در
مجموعه موزه ) و مراسم شام آخر (در مجموعه گالرى ملى در واشنگتن ) نامدارتر هستند .

در
همين زمان دالى ايمان دوران جوانى‌اش به مذهب كاتوليک را بازيافت تا جايى كه او و
گالا مراسم ازدواج خود را براى بار دوم در يك كليسا در نزديكى شهر اسپانيايى گيرونا
تكرار كردند .

در
1982 گالا درگذشت . دالى از آن پس سلامتی‌اش را به تدريج از دست  داد تا اين كه در
1984 در يك آتش‌سوزى به شدت سوخت . او بقيه عمرش را در بستر بيماری سپرى كرد تا
آنكه سرانجام بر اثر حمله قلبى در زادگاه خود درگذشت .

در
پایان نظر شما را به ساعتهایی که اخیرا با الهام از تابلوی "تداوم حافظه" دالی
ساخته شده و به فروش می‌رسد، جلب می‌کنم!