برای نخستین بار و بعد از ۶۹ سال انتظار، دوربین‌ها چکیدن قطره‌ای را از یک قطعه قیر جامد ثبت کردند!

نمی‌دانم با طولانی‌ترین آزمایش دنیا آشنا هستید یا نه.

بگذارید کمی توضیح بدهم:

آزمایش «چکیدن قیر» نام آزمایشی است که طی ۸۵ سال گذشته در حال اجرا بوده است و از سال ۱۹۲۷ و توسط “توماس پارنل” -فیزیکدان دانشگاه کویینزلند در استرالیا- آغاز شد.

او این آزمایش را به منظور اثبات اینکه قیری مشتق شده از ذغال سنگ، ماده‌ای به شدت شکننده که می توان آن را با چکش به چند قطعه تقسیم کرد، در واقع مایعی به شدت چسبنده است، آغاز کرد. این ماده در دمای اتاق با سرعتی بسیار پایین جاری می‌شود.


خرید کتاب با ۱۰٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)

پارنل این قیر را ذوب کرده و درون قیفی شیشه‌ای ریخته و آن را برای سه سال به حال خود گذاشت تا سرد شود. سپس قیف را بالای ظرفی پیاله مانند آویزان کرده و به انتظار نشست.

هشت سال بعد یک قطره از قیر به درون ظرف چکید. ۹ سال پس از آن قطره‌ای دیگر به درون ظرف افتاد. پارنل قطره دوم را به ثبت رساند اما به اندازه‌ای عمر نکرد که بتواند چکیدن قطره سوم را در سال ۱۹۵۴ ببیند. پس از آن آزمایش وی به گوشه‌ای از آزمایشگاه خاک گرفته‌اش در بخش فیزیک دانشگاه منتقل شده و به فراموشی سپرده شد.

07-19-2013 08-30-40 AM

در سال ۱۹۶۱ با پیوستن “جان مینستوم” به بخش فیزیک این دانشگاه این آزمایش دوباره دیده شد و وی از دانشگاه درخواست کرد آن را به نمایش درآورد، اما مورد توجه قرار نگرفت با این همه در سال ۱۹۷۵ وی توانست بخش فیزیک دانشگاه را راضی کند تا این آزمایش را برای عموم به نمایش بگذارد.

در ۲۸ نوامبر سال ۲۰۰۰ هشتمین و جدیدترین قطره این قیر به درون ظرف چکید و “مینستوم” معتقد بود زمان چکیدن قطره بعدی به هیچ وجه قابل پیش بینی نیست، به ویژه به این دلیل که با آزاد شدن گازهای موجود در این ماده، مدت زمان چکیدن قطره های قیر طولانی‌تر می شود.

انتظار می‌رود قطره نهم سال ۲۰۱۳ به درون ظرف بچکد.


اما کالج ترینیتی دوبلین هم از اکتبر سال ۱۹۴۴ آزمایش مشابهی را شروع کرده بود. بالاخره ۸ روز پیش، زحمات دانشمندان این کالج به بار نشست و برای اولین بار در تاریخ، دوربین‌ها توانستند برای اولین بار، چکیدن یک قطره را از یک قطعه قیر جامد ثبت کنند.

ساعت پنج عصر روز ۱۱ جولای، دوربین‌هایی که با سرعت زیاد فیلم برمی‌داشتند، توانستند، سقوط این قطره را ثبت کنند.

07-19-2013 08-29-57 AM

شین برگین – فیزیکدان این مرکز، می‌گوید که بسیار هیجان‌زده است.

ویسکوزیته قیر، ۲ میلیون بار بیشتر از عسل و ۲۳۰ میلیون بار بیشتر از آب است.

نتیجه اینکه خیلی از چیزهایی که ما جامد می‌پنداریم، مایعاتی با چسبندگی یا ویسکوزیتی بالا هستند.

حالا باید منتظر باشیم تا دانشگاه کویینزلند استرالیا هم امسال سقوط قطره دیگری را ثبت کند. شما می‌توانید به صورت زنده مواظب باشید و هر وقت قطره سقوط کرد به ما اطلاع بدهید!

فیلم این لحظه تاریخی را می‌توانید در یوتیوب ببینید یا از اینجا دانلود کنید.

منابع: + و + و +

نظرات

  1. صبر ایوب که میگن همینه کار بعضی دانشمندان احتیاج به بر خیلی زیادی داره چیزی که تو ایران مردم گاهی یه سال منتظر نمیمونن

  2. برای چنین آزمایش‌هایی جایزه‌ای تحت عنوان ایگ‌نوبل در نظر گرفته شده است. هر ساله در کنار جایزه نوبل‌، ایگ نوبل هم به دانشمندانی تعلق می‌گیرد. البته نه از سوی نوبل. این آزمایش‌ها بعضاً خنده دار نیز هستند ولی به هر جال می‌بایست صحت تئوری‌ها به وسیله‌ی آزمایش نیز تأئید گردند. حال این آزمایش خنده دار باشد یا زمان زیادی به طول انجامد که آزمایش‌کننده‌ی نخست حتی در طول دوران حیاتش موفق به دیدنش نشود.

  3. از ناودان ما هر روز تابستان قیر میچکد باید خودمونو بکشیم؟

  4. شیشه هم همینجوریه
    مایعه
    ولی همه فکر میکنن جامده!!!

  5. بیکاری تا این حد ( شوخی ) 😀

  6. البته فیلم پیوسته نیست و در آخر کاملاً مشخصه که قیف جابجا شده

  7. منتظر سقوطش بودم متشکر از خبر رسانی

پاسخ دادن به دابل لغو پاسخ

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.