فیبروئید رحم چیست و تشخیص و درمان آن به چه صورتی است؟

فیبروئید

فیبروئیدها، توموری در رحم هستند که از بافت عضلانی و فیبروز تشکیل شده اند. از هر سه خانمی که در سنین باروری می باشد (در بریتانیا) یک نفر به فیبروئید دچار است و در خانمهای سیاهپوست بسیار شایع می باشد. فیبروئیدها ممکن است بصورت تکی یا چندتایی و گروهی ایجاد شوند و اندازه آنها می تواند به کوچکی یک نخود و یا به بزرگی یک گریپ فروت باشد. فیبروئیدهای کوچک ممکن است هیچ مشکلی ایجاد نکنند اما فیبروئیدهای بزرگ می توانند باعث اختلال در قاعدگی و یا باروری خانمها شوند.

علت ایجاد فیبروئید

علت ایجاد فیبروئیدها نامشخص می باشد اما تصور می شود که بر اثر پاسخ غیر طبیعی رحم به هورمون جنسی زنانه استروژن ایجاد می شوند. فیبروئیدها قبل از سن بلوغ ایجاد نمی شوند و معمولا هم رشد فیبروئیدها بعد از یائسگی متوقف می شود. در مواقعی که میزان استروژن بدن افزایش می یابد (مثلا در هنگام حاملگی یا هنگامی که از قرص های ضد بارداری استفاده می شود و یا در هنگام هورمون درمانی در خانمهای یائسه اندازه فیبروئیدها بزرگ می شوند.

علایم و مشکلات فیبروئید

اکثر فیبروئیدهای کوچک باعث بروز علایم و یا مشکلی نمی شوند، اما علایم شایع فیبروئیدهای بزرگ عبارتند از:

طول کشیدن بیش از حد خونریزی های قاعدگی (عادت ماهانه).


خرید کتاب با ۱۵٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)

درد شکم در هنگام قاعدگی.

خونریزی شدید در هنگام قاعدگی

خونریزی های شدید ممکن است منجر به بروز کم خونی شود و این خانمها دارای پوست رنگ پریده بوده و همیشه خسته هستند. فیبروئیدهای بزرگ ممکن است باعث تغییر شکل رحم شوند که این وضعیت اغلب می تواند باعث نازایی و یا سقط های مکرر شود. در طی حاملگی، یک فیبروئید بزرگ ممکن است باعث شود که جنین در وضعیت غیر طبیعی قرار بگیرد. فیبروئیدها همچنین ممکن است بر روی مثانه فشار آورده و باعث شوند که شخص مبتلا به آن بطور مداوم نیاز به رفتن به دستشویی برای دفع ادرار داشته باشد. فشار وارد آوردن فیبروئیدهای بزرگ بر روی راست روده می تواند منجر به بروز کمردرد شود. خیلی به ندرت ممکن است یک فیبروئید پیچ بخورد و موجب بروز درد ناگهانی در قسمت پایین شکم بشود.

نحوه تشخیص فیبروئید

پزشک ابتدا اقدام به انجام معاینه لگن خواهد نمود. همچنین ممکن است از سونوگرافی و یا هیستروسکوپی هم استفاده نماید. از طریق هیستروسکوپی، یک نمونه کوچک از فیبروئید برداشته می شود تا با انجام آزمایش بر روی آن مشخص گردد که سرطانی می باشد یا خیر؟ گاهی اوقات در عکس های رادیوگرافی که به دلایل دیگری گرفته می شود، فیبروئیدها کشف می گردند.

درمان فیبروئید

فیبروئیدهای کوچک اغلب نیازی به درمان ندارند اما آنها را باید بطور منظم تحت نظر داشت تا بزرگتر نشوند. در صورت نیاز به درمان، فیبروئیدها را می توان اگر بر روی دیواره داخلی رحم باشند توسط هیستروسکوپ بیرون آورد. در موارد اندکی، می توان با تزریق ماده ای که جلوی خون رسانی فیبروئید را می گیرد، فیبروئید را کوچک نمود.

فیبروئیدهای بزرگ را می توان با برشی که بر روی شکم میدهند، بیرون آورد. قبل از اقدام به جراحی، ممکن است برای کم کردن تولید استروژن و در نتیجه کوچک کردن فیبروئیدها، هورمونهای خاصی تجویز گردد. در صورت وجود فیبروئید بزرگ که اندازه اش کوچک نمی شود و نیز در صورتیکه میل به بچه دار شدن در آینده وجود نداشته باشد، می توان اقدام به برداشتن تمام رحم نمود. برداشتن فیبروئیدها معمولا باعث بازگشت باروری بیماران می شود، اما در ۱۰ درصد موارد این فیبروئیدها دوباره عود می کنند. فیبروئیدها معمولا بعد از یائسگی شروع به کوچک شدن می کنند چون در آن هنگام، میزان استروژن بدن شدیدا کاهش می یابد.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.