اگر یک غده در ریه ( ندول منفرد) دیده شد، روش پیگیری و تشخیص و درمان چگونه است؟

غده ندول ریه

علت های یک غده در ریه ( ندول منفرد)

  • دانسیته ندولر احاطه شده توسط پارانشیم ریه با اندازهٔ کمتر از cm3 (هرچیزی با اندازه بزرگتر یک توده نامیده می‌شود).
  • اغلب به طور اتفاقی در X-Ray یا CT یافت می‌شود، ممکن است خوش خیم و بدون علامت یا یک بدخیمی کشنده باشد.
  • هدف از بررسی‌ها شناسایی ضایعات خطرناک است در حالیکه از انجام آزمایشات تهاجمی در ضایعات خوش‌خیم پرهیز می‌شود.
  • احتمال بدخیمی براساس مشخصه‌های ضایعه و بیمار گذاشته می‌شود. وجود حتی یک ریسک فاکتور برای سرطان دلیلی برای استفاده از روش‌های تهاجمی است.

تشخیص افتراقی یک غده در ریه ( ندول منفرد)

  • گرانولوم‌های عفونی: TB، هیستوپلالسموزیس، کوکسیدیومایکوزیس
  • سرطان اولیهٔ ریه
  • آدنوم برونشیال
  • نئوپلاسم‌های خوش‌خیم ریه (مانند هامارتوم، لیپوم)
  • سرطان‌های متاستاتیک
  • لنفوم
  • AVM
  • لنف نود داخل ریوی
  • بیماری وگنر
  • ندول‌های روماتوئیدی
  • آمیلوئیوز
  • انفارکتوس ریه
  • تجمع موکوس

اپیدمیولوژی یک غده در ریه ( ندول منفرد)

  • ریسک فاکتورهای بدخیمی: قطر cm> 2، سن بالای ۴۰ سال، حاشیه‌های مضرس، غیرکلسیفیه، سیگاری‌ها
  • ۲۵% از سرطان‌های ریه بصورت یک ندول منفرد تظاهر می‌کند.

علایم و نشانه‌های یک غده در ریه ( ندول منفرد)

  • بر اساس تعریف بدون علامت

غده ندول ریه

تشخیص یک غده در ریه ( ندول منفرد)

  • CXR: قطر ضایعه کمتر از cm5: مقایسه با X-Ray قدیمی
  • CT: برای نشان دادن مشخصات ندولها، اندازه، ضایعات دیگر و نحوه کلسیفیکاسیون حساستر است.
  • برونکوسکوپی (به ندرت تشخیص‌دهنده است) یا بیوپسی توسط سوزن از طریق پوست
  • توراکوتومی: در صورتی که بیوپسی نرمال یا غیرختصاصی می‌باشد (بیوپسی برای رد سرطان حساسیت کافی ندارد)
  • سیتولوژی خلط: در ضایعات مرکزی ممکن است به تشخیص کمک کند.
  • یک الگوریتم ممکن برای ارزیابی بیمار
  • مرور CXR قبلی اگر در ۲ سال اخیر تغییری نداشته باشد نیاز به ارزیابی بیشتری نیست.
  • در بیماران بدون ریسک فاکتور بدخیمی هر ۴ تا ۶ هفته بمدت ۳ ماه و سپس هر ۶ ماه بمدت ۲ سال CT/CXR انجام شود. در صورت مشاهدهٔ هر نوع رشد، رزکسیون
  • بیماران با خطر متوسط با بالا یک CT پایه گرفته شود. سپس بیوپسی توسط سوزن یا توراکوتومی برای برداشتن ضایعه.

درمان یک غده در ریه ( ندول منفرد)

  • اگر هیچ ریسک فاکتوری وجود نداشته باشد تحت نظر گرفتن قابل قبول است و اگر ضایعه هر نوع تغییری پیدا کند ارزیابی تهاجمی اندیکاسیون دارد.
  • برداشت ندول زمانی اندیکاسیون دارد که ضایعه غیرکلسیفیه، رشد سریع، مرفولوژی مشکوک یا اندازهٔ بزرگ داشته باشد و بیمار شریاط جراحی را داشته باشد به هر حال بپوسی سوزنی یا برونکوسکوپی باید در ابتدا انجام شود. (سرطان را رد نمی‌کند)
  • روش‌های برداشت جراحی:
  • جراحی توراکوسکوپیک به وسیلهٔ ویدئو. (VATS): برای ضایعات محیطی بخوبی توراکوتومی باز می‌باشد و در زمان لزوم می‌توان آنرا به توراکوتومی باز گسترش داد.
  • مینی توراکوتومی.
  • توراکوتومی: امکان بررسی غدد لنفاوی و مدیاستن را فراهم می‌کند.
  • آستانه جراحی باید پایین باشد- یک ضایعه بدخیم می‌تواند کشنده باشد و جراحی در بیمارانی که کاندید مناسب جراحی هستند نسبتاً خوش‌خیم است.

پیش آگهی/ سیر بیماری یک غده در ریه ( ندول منفرد)

  • ندول‌های بدخیم در مقابل خوش خیم
  • سن زیر ۳۵ سال ………………………….. ۲% بدخیمی

زیر ۳۵-۴۵ ……………………………. ۱۵-۳۰% بدخیمی

بالای ۴۵ سال ………………………… بیش از ۵۰% بدخیمی

  • اندازه

کوچکتر از ۱ cm…………………. 90% خوش‌خیم

بزرگتر از ۲ cm ……………………. 70% بدخیم

  • پایداری یا ثبات: ضایعات موجود کم در طی ۲ سال گذشته تغییر نداشته‌اند احتمالاً خوش‌خیم‌اند.
  • کلسیفیکاسیون: کلسیفیکاسیون‌ها با احتمال بیشتری خوش‌خیم هستند مخصوصا اگر dense با محور مرکزی یا نمای صفحه‌ای یا نقطه‌ای داشته باشد.
  • در سرطان‌هایی که بصورت ندول منفرد تظاهر می‌کنند بقای ۵ ساله ۵۰% است (در مقابل ۱۰% بقا در همهٔ سرطان‌ها)

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.