درماتیت یا التهاب پوست: علایم – شیوه‌های تشخیص و درمان

0

علت‌های درماتیت

  • درماتیت تماسی آلرژیک: واکنش نوع ۴ افزایش حساسیت، شایعترین آنتی ژنها عبارتند از سموم حشره کش، لوازم آرایشی – عطرها – لاستیک ها و مواد شوینده، عموما در دوران کودکی دیده می شود. درماتیت تماسی غیر آلرژیک ممکن است در اثر محرک های پوستی ایجاد شود.
  • آتوپیک: درماتیت آلرژیک خارش دار در اثر انتی ژنهای خاص (افزایش حساسیت نوع I)، بیمار سابقهٔ فامیلی یا شخصی آسم یا تب یونجه را دارد. عفونت ثانویهٔ باکتریایی شایع است.
  • درماتیت سبورئیک: نئوپلاسم خوش خیم اپیدرم.

تشخیص افتراقی درماتیت

  • اگزما
  • کاندید یاز
  • عفونت های تینه آ
  • لیکن سیمپلکس مزمن
  • لیکن سیمپلکس
  • واریسلا
  • زردزخم
  • فولیکولیت
  • شپش
  • سرخک
  • جرب
  • کهیر
  • پوست خشک
  • زگیل
  • فتودرماتیت
  • هرپس سیمپلکس
  • لنتیگو
  • کراتوز آکتینیک
  • بدخیمی

اپیدمیولوژی درماتیت

  • تماسی: بسیار شایع است، شیوع ۲۰ – ۵% در آمریکا
  • آتوپیک: شیوع آن در نواحی شهری S افزایش یافته است در ۷۰% موارد سابقهٔ مثبت فامیلی وجود دارد، ۱۰% تمام کودکان برخی از انواع آن را دارند. معمولا در سالهای اولیهٔ زندگی شروع می شوند.
  • سبورئیک: عموما در بالغین بالای ۴۵ سال، تظاهر بیماری در کودکان یا نوجوانان لزوم بررسی سایر بیماریها را ایجاب می کند.

علایم و نشانه های درماتیت

  • درماتیت تماس: اریتم اولیه، بدنبال آن خارش شدید، راش پاپولووزیکولار، تاول، لنفادنوپاتی و تب، پوسته ریزی، تاول، ضخیم شدن و خشک شدن ضایعات ممکن است دیده شود.
  • محل و شکل ضایعه درگیر، آلرژن خاص را مطرح می کند.
  • آتوپیک: خارش شدید و اریتم، پاپول ادماتو، پوسته ریزی، پوست به طور مزمن خشک است، هایپوکراتوز و ضخیم شدن پوست ممکن است ناشی از ورقه ورقه شدن پوست باشد.
  • سبورئیک: بدون علامت است مگر اینکه تحریک شود. ضایعه اندکی بر آمده و تغییر رنگ یافته است. محدوده ای از رنگ های سفید، زرد تا قرمز / قهوه ای / سیاه دیده می شود زبری و زمینه چرب بیشتر روی پوست سر، صورت و پشت

تشخیص درماتیت

  • معاینهٔ بالینی – تست Patch
  • تست آلرژی در بیماران دچار آلرژی غذایی یا دارای واکنشهای شدید به آلرژن های هوا مثل رینیت آسم اندیکاسیون دارد.
  • آزمایش بافت شناسی در صورت مشکوک بودن

درمان درماتیت

  • قدم اول: پرهیز از تماس
  • استیروئید موضعی یا محلول بارو (آب و سرکه)
  • آنتی هیستامین ها: لورتادین، دیفن هیدرامین، سیتریزین
  • بیماری شدید با استروئید عضلانی یا خوراکی
  • درماتیت آتوپیک
  • استروئیدها – محلول Burow، آنتی هیستامین ها
  • مرطوب نگه داشتن پوست ضروری است، زیاد حمام نکردن، استفاده از کرم های مرطوب کننده و تهویهٔ مناسب.
  • آنتی بیوتیک خوراکی برای عفونت باکتریال ثانویه.
  • TCA ممکن است به کاهش خارش کمک کند.
  • سبورئیک: تنها ضایعات تحریک نشده نیاز به درمان دارند.
  • کرایوتراپی با نیتروژن مایع جهت برداشتن ضایعات
  • داروهای موضعی موثر نیستند.

پیش آگهی / سیر بالینی

  • درماتیت تماسی: سیر طبیعی ۲ تا ۳ هفته و سپس در صورتی که عامل مسبب حذف گردد خود بخود برطرف می شود.
  • آتوپیک: یک وضعیت مزمن که نمی توان درمان کرد
  • سبورئیک: اختلال خوش خیم پیشرونده، پوستهای جدیدا رشد کرده باید بدلیل احتمال بدخیمی بطور منظم کنترل شود.


 
ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.