سندرم میلر-فیشر

چه بیماری‌های دیگری شبیه سندرم میلر-فیشر هستند؟

  • GBS
  • میاستی گراویس
  • افتالموپلژی خارجی پیش‌رونده
  • بیماری لایم
  • بوتولیسم
  • دیفتری
  • سکته ساقه مغز
  • بیماری HIV
  • فلج ناشی از کنه
  • ویروس West Nail
  • پولیومیلیت

چگونگی ایجاد و علت‌های سندرم میلر-فیشر

  • یک واریانت GBS است که به طور حاد با تریادی از افتالموپارزی / پتوزیس، آتاکسی و آرفلکسی تظاهر می‌یابد.
  • با یک آنتی بادی ضد نورونی (anti-GQ1B) همراه است.
  • به طور معمول متعاقب یک عفونت ویروسی رخ می‌دهد.
  • ممکن است در هر سنی تظاهر یابد.
  • سیر بالینی بیماری شبیه GBS است.

علایم و نشانه‌های بالینی سندرم میلر-فیشر

  • تظاهراتی مشابه GBS
  • ضعف ژنرالیزه
  • شلی اندام
  • هیپو- یاآرفلکسی
  • آتاکسی ناحیه بازوها و پاها
  • افتالموپارزی (مثل پتوزیس، ضعف ماهیچه‌های چشمی خارجی) بدون درگیری مردمک
  • دیسفاژی

چگونه بیماری سندرم میلر-فیشر را تشخیص بدهیم؟ روند و شیوه بررسی


خرید کتاب از نزدیک‌ترین کتاب فروشی شهر
  • مطالعات هدایتی عصب کاهش سرعت هدایتی اعصاب، پراکندگی زمانی، بلاک هدایتی و غیاب موج F را نشان می‌دهد.
  • EMG ممکن است عدم تحریک‌پذیری و پتانسیل‌های نوروپاتیک را نشان دهد، اما تا ۲ هفته مثبت نیست.
  • سرم افزایش anti GQ1B را نشان می‌دهد.
  • آنالیز CSF افزایش پروتئین را نشان می‌دهد.

درمان سندرم میلر-فیشر

  • شناخت وضعیت تنفس مهم‌ترین موضوع اولیه در درمان بیماری است.
  • نیروی دمی منفی و ظرفیت حیاتی می‌تواند در کنار بالین بیمار ارزیابی شود.
  • موقعی که ظرفیت حیاتی به کمتر از cc/kg 15-20 (به طور طبیعی cc/kg 65) برسد، عدم تناسب V/Q رخ می‌دهد و ممکن است لوله‌گذاری لازم باشد.
  • بیمارانی که نمی‌توانند راه بروند یا پارامترهای تنفسی غیرطبیعی دارند نیاز به مراقبت‌های مونیتور شده دارند و باید با IVIG یا پلاسما فرزیس درمان شوند؛ تجویز IVIG / پلاسما فرزیس به مدت ۵ روز در طی ۲ هفته از شروع بیماری.
  • آنتی‌کوآگولانت برای پروفیلاکسی DVT
  • چک مرتب فشار خون لازم است چون قسمت‌های میلنیزه اعصاب اتونومیک می‌تواند تحت تأثیر قرار بگیرد که منجر به تغییر سریع در فشار خون با افزایش مرگ و میر شود.
  • گفتاردرمانی برای درمان دیسفاژی

پیش‌آگهی/ عوارض

  • پیش‌آگهی برای راه رفتن در ۶ ماه یا بهبودی حداقل یک درجه در میزان MRC به طور قابل توجهی در بیمارانی که IVIG یا پلاسما فرزیس دریافت کرده‌اند مطلوب است.
  • ۹۰% بیماران، به میزان %۹۰ بهتر می‌شوند اما ممکن است ماه‌ها زمان ببرد.
  • بیمارانی که به طور کامل فلج شده‌اند برگشت بیشترین عملکرد حرکتی‌شان بعد از ۱ سال تا ۱۸ ماه توانبخشی است.
  • هیپوناترمی، SVT یا بلاک قلبی و عوارض معمول و عدم فعال‌بودن (مثل DVT، پنومونی) اصلی‌ترین عارضه‌هاست.
  • ۵۰% بیماران به طور مداوم ناتوان باقی می‌مانند.
  • ظرفیت حیاتی و نیروی دمی منفی باید جهت بررسی نشانه‌های نارسایی تنفسی چک شود.

میزان عود بیماری %۲ است.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.