سندرم گیلن باره چیست؟ علایم و نشانه‌های آن کدامند؟ راه‌های تشخیص و درمان

علت‌ها و عوامل مستعدکننده سندرم گیلن باره

  • اختلال التهابی اکتسابی اعصاب محیطی که با شروع حاد و پیشرونده ضعف بیش از یک عضو مشخص می‌شود.
  • چندین نوع GBS وجود دارد، اغلب موارد بیماری‌های دمیلیته کننده هستند.
  • حمله ممکن است خفیف باشد و فقط آتاکسی شود ویا شدید باشد وبا فلج سریع بولبار وعضلات تنفس ظاهر شود.
  • اغلب به دنبال عفونتهای ویروسی، عفونت کمپلیویاکتر، جراحی با ایمونیزاسیون

اپیدمیولوژی سندرم گیلن باره

  • بروز
  • مردان = زنان
  • بروز به تدریج با سن بیشتر می‌شود ولی در هرسنی رخ می‌دهد.

تشخیص افتراقی سندرم گیلن باره

  • پلی نوروپاتی دمیلنیه کننده مؤمن آیدیوباتیک
  • سوء مصرف هگزوکربن
  • پورفیری حاد متناوب
  • ضایعه ساختمانی
  • میاستنی گراویس
  • مالتبیل اسکلروزیس
  • ALS
  • پلی میلیت
  • برتولیسم
  • دیفتری
  • بیماری لایم
  • HIV
  • مسمومیت فلزات سنگین

علایم و نشانه‌های سندرم گیلن باره

  • ممکن است آتاکسی در موارد خفیف تنها علامت باشد.
  • ضعف پیشرونده اندام – متقارن – بالا رونده موارد خوش خیم از دیستال به طرف پروگزیمال پیشرفت می‌کنند. (عضلات تنفسی، تنه، جمجه ای) – در پروگزیمال شدیدتر است.
  • هایپوونتیلاسیون به علت ضعف عضلات تنفسی
  • ضعف عضلات اعصاب کرانیال باعث علایم چشمی و مشکل بلع و غیره می‌شود.
  • نبود DTR
  • برخی بیماران از درد شدید احشایی شکایت دارند.

تشخیص سندرم گیلن باره

معاینه و شرح – لازم: ضعف پیشرونده در پیش از یک عضو و آرفلکسی

-مطرح کننده: ضعف متقارن، درگیری عصب کرانیال

  • در ابتدا نرمال؛ ممکن است افزایش پروتئین با سلولهای اندک پس از یک هفته دیده شود.
  • EMG دیلینه شدن منتشر و کاهش سرعت هدایت عصبی
  • پایش عملکرد تنفسی: کنترل حجم جاری و نیروی تنفسی منفی
  • رد بیماری لایم و HIV

درمان سندرم گیلن باره

  • بستری فوری
  • درمان عمدتاً حمایتی است – پایش عملکرد تنفسی

-انتوباسیون و تهویه مکانیکی در صورت درگیری عضلات تنفسی

-فیزیوتراپی


خرید کتاب از نزدیک‌ترین کتاب فروشی شهر
  • IVIG یا پلاسما فرز ممکن است شدت و مدت بیماری را کاهش دهد.
  • در مصرف استروئیدها در GBS حاد مفید نیست اما در پلی نورویاتی دمیلیته کننده ایدویوباتیک مؤمن سودمند هستند.

پیش آگهی / سیر بالینی سندرم گیلن باره

  • اغلب بیماران کاملاً بهبود می‌یابند اگر چه چندماهی به طول می‌انجامد.
  • اغلب علایم شدید در هفته اول ظاهر می‌شوند ولی ممکن است تا ۳ هفته شدت آنها پیشرفت کند.
  • ۳۵٪ بیماران درمان نشده ضعف باقیمانده دائمی خواهند داشت.
  • میزان عود بیماری ۲٪ است.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.