سکته مغزی بدون علت یا کریپتوژنیک چیست؟

چه بیماری‌های دیگری شبیه سکته مغزی کریپتوژنیک هستند؟

  • میگرن
  • تشنج
  • خون‌ریزی مغزی
  • واسکولیت‌ها
  • نئوپلاسم
  • فراموشی گذرای فراگیر
  • فلج بل
  • واکنش‌های تبدیلی هیستریک

چگونگی ایجاد و علت‌های بیماری سکته مغزی کریپتوژنیک

  • بیشتر در افراد جوان رخ می‌دهد.
  • ۲۵ تا ۳۵ درصد سکته‌ها را شامل می‌شود.
  • در بیماران جوان‌تری که هیچ عامل خطر مشخصی برای استروک ندارند اتفاق می‌افتد.
  • همراهی آن با سندرم‌های میگرنی، بازماندن سوراخ بیضی (PFO)، مشکلات دریچه‌ای، اندوکاردیت غیرباکتریایی، استفاده از عوامل سمپاتومیمتیک (مقلد سمپاتیک) و افزایش انعقادپذیری، مشخص شده است.
  • علت‌های احتمالی شامل آمبولی شریانی – شریانی از یک پلاک که رگ را مسدود نکرده است، فیبریلاسیون دهلیزی موقتی، حالت انعقادپذیری نامشخص، مشکلات قلبی با علّت نامشخص و PFO است.
  • تذکر: PFO در ۳۵ تا ۵۰% بیماران دچار استروک کریپتوژنیک شده‌اند، دیده می‌شود و در حضور PFO شانس استروک کریپتوژنیک ۳ برابر می‌شود و اگر با آنوریسم دیوارهٔ دهلیز همراه باشد احتمال وقوع آن بیشتر می‌شود.

علایم و نشانه‌های بالینی سکته مغزی کریپتوژنیک

  • شروع حاد یک نقص نورولوژیک سندرم‌هایی که اتفاق می‌افتد معمولاً بیانگر یک حالت آمبولیک است و نقص‌هایی که ایجاد می‌کنند با بسته شدن شریان یا بسته شدن شاخه‌های شریانی هم‌خوانی دارد.
  • علایم کورتیکال (مثل نقص میدان بینایی، آفازی، نادیده‌انگاری، آنوزوگنوزی، همی‌چارزی، نقص همی‌سنسوری).
  • سندروم‌های ساقه مغزی ناشایع‌ترند.

چگونه بیماری سکته مغزی کریپتوژنیک را تشخیص بدهیم؟ روند و شیوه بررسی


خرید کتاب با ۱۰٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)
  • MRI و MRA برای ارزیابی آسیب بافتی و بسته‌شدن عروق
  • TEE برای بررسی از نظر PFO و علل قلبی آمبولی
  • افزایش انعقادپذیری مثل آنتی‌بادی ضدکاردیولیپین، لوپوس آنتی‌کوآگولانت، جهش در فاکتور V لیدن و واریان ژن پروترومبین

راه‌های درمان سکته مغزی کریپتوژنیک

  • برای پیشگیری از وقوع سکته‌های بعدی، داروهای ضدپلاکتی استفاده می‌شود.
  • برای بعضی از موارد، به‌خصوص آنهایی که دچار فیبریلاسیون دهلیزی به صورت گه‌گاهی می‌شوند آنتی کوآگولانت استفاده می‌شود.
  • درمان استروک ناشی از سندرم آنتی‌فسفولیپید مشخص نشده است؛ شواهد اخیر نشان می‌دهد که کومادین بر آسپیرین ارجحیت ندارد.
  • درمان بیمار استروک کریپتوژنیک همراه با PFO مشخص نیست؛ راه‌های موجود شامل ضدپلاکت‌ها، آنتی‌کوآگولانت‌ها و بستن PFO از طریق اندوواسکولار است.

پیش‌آگهی/ عوارض

  • تا ۲۰% بیماران در عرض دو سال دچار استروک مجدد می‌شوند.
  • PFO شانس وقوع مجدد استروک را ۱ تا ۲% در سال بیشتر می‌کند و اگر با آنوریسم دیوارهٔ دهلیز همراه باشد تا ۴% شانس استروک را بیشتر می‌کند.

در درمان استروک ناشی از آنتی‌بادی فسفولیپید، آنتی‌کوآگولانت‌ها به آنتی‌پلاکت‌ها ارجحیت واضحی ندارند.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.