مالتیپل میلوما چه بیماری‌ای است؟ چه علایمی دارد و چگونه تشخیص داده می‌شود و درمان آن کدام است؟

علت‌ها و عوامل مستعدکننده مالتیپل میلوما

  • بدخیمی لنفوسیت‌های B تمایز یافته انتهایی یا پلاسما سل‌ها علت‌ها و عوامل مستعدکننده ناشناخته، با تماس با اشعه و یا تحریک آنتی‌ژنی مزمن ارتباط دارد.
  • علائم ناشی از تومور، محصولات سلول‌های تومورال، و پاسخ میزبان می‌باشد.
  • ارتشاح مستقیم تومور در استخوان باعث ضایعات لیتیک استخوانی و شکستگی پاتولوژیک (کمپرسیون نخاعی ممکن است به علت ضایعات مهره‌ای رخ دهد) و هایپرکلسمی می‌شود.

تشخیص افتراقی مالتیپل میلوما

  • MGUS 25% موارد به سمت MM پیشرفت می‌کنند.
  • پلاسما سایتوم منفرد
  • ماکروگلوبولینمایی والدنشتروم
  • بیماری زنجیره سنگین

اپیدمیولوژی مالتیپل میلوما

  • بروز آن با افزایش سن بیشتر می‌شود.
  • اوج سنی ۶۸ سال
  • مردان < زنان، سیاه پوستان < سفید پوستان

علایم و نشانه‌های مالتیپل میلوما

  • درد استخوانی شایع‌ترین شکایت است.
  • درد لوکالیزه ممکن است دلیل بر شکستگی پاتولوژیک باشد.
  • معمولاً در پشت/ دنده‌ها
  • کلاپس مهره‌ها ممکن است باعث فشردگی نخاعی شود.
  • پنومونی و پیلونفریت راجعه
  • آنمی: رنگ پریدگی، خستگی، تپش قلب
  • علائم عصبی؛
  • هایپرکلسمی: لتارژی، ضعف، گیجی، افسردگی
  • هایپرویسکوزیته: سردرد، خستگی، اختلال دید، رتینوپاتی
  • ارتشاح اعصاب محیطی: سندرم تونل کارپ، پلی نوروپاتی
  • اسپلنومگالی/ آدنوپاتی شایع نمی‌باشد.

تشخیص مالتیپل میلوما

  • تریاد کلاسیک- پلاسموسیتوز مغز استخوان (بیشتر از ۱۰%)
  • ضایعات لیتیک استخوان
  • قله مونوکلونال پروتئین M در الکتروفورز پروتئین‌های ادرار یا سرم در محل گاما
  • بررسی تشخیصی- CBC:
  • بیوپسی/ آسپیراسیون مغز استخوان
  • الکتروفورز پروتئین ادرار و سرم
  • میزان ایمونوگلوبولین‌ها
  • آزمایشات: RFT، بیوشیمی، کلسیم، اسیداوریک، الکالین فسفاتاز ۲B میکروگلوبولین، LDH
  • آزمایش ادرار: پروتئین ادرار ۲۴ ساعته- پروتئین بنس جونز (زنجیره‌های سبک)
  • CXR و رادیوگرافی استخوان

درمان مالتیپل میلوما

  • پلاسماسیتوم لوکالیزه و شکستگی‌های پاتولوژیک کمپرسیون نخاعی با رادیوتراپی درمان می‌شود.
  • درمان میلوما- کموتراپی برای متوقف کردن پیشرفت بیماری: داروهای آلکیله کننده (مِل فالان) + پردنیزون، از اینترفرون آلفا، ارسنیک و تالیدوماید نیز استفاده می‌شود.
  • بیسفسسفاناتها برای ضایعات استخوانی.
  • روش‌های حفاظتی کلیه: مایعات، آلوپورینول، پرهیز از مواد کنتراست وریدی
  • درمان عفونت درصورت نیاز
  • پلاسمافرز برای هایپرویسکوزیتی
  • پیوند مغز استخوان برای مواردیکه به شیمی درمانی جواب می‌دهد تا طول دوره پسرفت بیماری افزایش یابد.

پیش آگهی / سیر بالینی مالتیپل میلوما

  • ۱۰% بیماران سیر بی سر و صدا و پیشرفت آهسته دارند.
  • ۱۵% ۳ ماه پس از تشخیص می‌میرند، ۱۵% در عرض یکسال می‌میرند.
  • مرحله I (میانگین بقا ۵ سال) –Hb > gr/dl10
  • Ca < mg/dl 12
  • رادیوگرافی طبیعی استخوان یا وجود یک ضایعه منفرد
  • مرحله II (میانگین بقا ۵/۴ سال بیماران به مرحله I یا III وارد نمی‌شوند)
  • مرحله III (میانگین بقا ۱ تا ۲ سال)- Hb < mg/dl 5/8 – Ca> mg/dl 12- ضایعات پیشرفته و لیتیک استخوان- جزء M بالا
  • نارسایی کلیه در ۲۵% موارد بعلت هایپرکلسمی، آمیلوئید، ارتشاح توسط سلول‌های میلوما

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.