مشکلات جنسی در خانم‌ها : فقدان یا کاهش میل جنسی، نرسیدن به اوج لذت جنسی (ارگاسم) و نزدیکی دردناک

بسیاری از خانم‌ها، در مقطعی از زندگی با نوعی از مشکلات جنسی روبه رو می‌شوند. بعضی از شایع ترین مشکلات مزبور عبارتند از: فقدان یا کاهش میل جنسی، نرسیدن به اوج لذت جنسی (ارگاسم) و نزدیکی دردناک. چنان چه بتوان علت جسمی زمینه‌ای برای مشکل جنسی پیدا کرد معمولاً می‌توان آن را درمان نمود. از آنجا که بسیاری از مشکلات جنسی علت روحی دارند، روان درمانی اغلب بخش مهمی از درمان را تشکیل می دهد. ۷۰٪ زوجین دچار مشکلات جنسی می‌شوند. معمولاً مشکلات جنسی در نتیجه مشکلات روانی یا جسمی، یا ترکیبی از این دو به وجود می آید.

کاهش میل جنسی با افزایش سن شیوع بیشتری پیدا می‌کند و ممکن است بخشی از فرایند این افزایش را تشکیل دهد.

میل جنسی افراد مختلف با یکدیگر تفاوت دارد و نباید آنها را باهم مقایسه کرد. در بسیاری از زنان، میل جنسی پس از زایمان کاهش پیدا می‌کند و در تعدادی دیگر، این کاهش در طول بارداری روی می‌دهد. این موارد معمولاً زودگذر هستند. همچنین کاهش موقت میل جنسی در حوالی دوران یائسگی و پس از آن دیده می شود. به نظر می رسد تغییرات هورمونی در تمام موارد مزبور نقش دارد. کم‌کاری تیرویید و نیز کم‌کاری غده فوق کلیوی هم می‌تواند مسئول کاهش میل جنسی باشد. مشکلات روانی، مانند اضطراب، افسردگی و استرس هم می تواند بر میل جنسی زن تأثیر بگذارد. مشکلات ارتباطی نیز احتمالاً در خانم‌ها، بیش از آقایان موجب کاهش میل جنسی می‌شود. بعضی داروها، از جمله قرص های ضد بارداری خوراکی و برخی داروهای ضد افسردگی (مانند پاروکستین) نیز باعث کاهش میل جنسی می‌شوند.

ناتوانی در رسیدن به اوج لذت جنسی (ارگاسم) در زنان شایع است و معمولاً از عوامل روانی، از جمله اضطراب درباره عملکرد جنسی، تجربه جنسی ناخوشایند پیشین یا سرکوب جنسی منشاء می‌گیرد که مورد اخیر ممکن است ناشی از سخت گیری درباره مسایل جنسی یا بدرفتاری و خشونت جسمی، عاطفی یا جنسی دوران کودکی باشد.


خرید کتاب از نزدیک‌ترین کتاب فروشی شهر

روش ناصحیح برقرار ارتباط جنسی میان مرد و زن نیز از عوامل زمینه ساز شایع عدم حصول ارگاسم است؛ اغلب نداشتن وقت کافی، موجب عدم برانگیختگی کامل جنسی در زن می‌شود. بی‌تجربگی یا فقدان رابطه میان زن و مرد نیز می تواند موجب اشکال در ارگاسم شود. بعضی اختلالات، مانند یبوست مزمن در موارد نادر می تواند بر توانایی زن برای رسیدن به اوج لذت جنسی تأثیر بگذارد. احتمالاً حدود نیمی از زنان از طریق تحریک کلیتوریس (چوچوله؛ جسم کوچک و طویل قابل نعوظ در جنس مونث که در بالای سوراخ پیشابراه و جلوی فرج قرار دارد) به ارگاسم می رسند و نه در اثر دخول آلت تناسلی مرد.

نزدیکی همراه با درد (دیس پارونی؛ dyspareunia) ممکن است علت جسمی یا روانی داشته باشد. درد سطحی، در اطراف مدخل مهبل (واژن) و قسمت تحتانی مهبل احساس می شود و ممکن است در اثر عوامل روانی، مانند اضطراب، احساس گناه یا ترس از دخول بروز کند. این عوامل همچنین می‌توانند موجب واژینیسم شوند (درباه واژینیسم در سطور بعدی توضیح داده شده است). علل جسمی مقاربت دردناک عبارتند از: عفونت یا آتروفی (نازک شدن) بافت مهبل (که پس از یائسگی روی می‌دهد)؛ عفونت های دستگاه تناسلی و لغزنده نشدن مهبل به اندازه کافی (که ممکن است در اثر عوامل روانی یا برانگیختگی ناکافی یا آتروفی مهبل ایجاد شده باشد). دردی که در قسمت های بالاتر مهبل و عمق لگن، طی مقاربت حس شود ممکن است ناشی از اختلال حفره لگن (مانند عفونت لگن یا آندومتریوز) باشد.

عوامل مستعدکننده عبارتند از: اضطراب و استرس؛ افسردگی؛ مشکلات در برقراری ارتباط؛ خستگی؛ تغییرات هورمونی؛ مصرف بعضی داروها از جمله قرص‌های ضد بارداری خوراکی و بعضی داروهای ضد افسردگی؛ سابقه تماس جنسی توام با آسیب؛ سرکوب‌های جنسی؛ استفاده از روش‌های ناصحیح و ضعیف تماس جنسی از سوی شریک جنسی؛ ارتباط ا ضعیف میان زن و مرد؛ حاملگی؛ دوره بعد از زایمان؛ یائسگی

علایم وجود مشکل جنسی عبارتند از: فقدان برانگیختگی و میل جنسی؛ لذت نبردن از تماس جنسی؛ مقاربت دردناک.

توجه:

در صورت احساس درد دایمی در لگن یا وجود مقاربت دردناک هرچه زودتر برای تشخیص یا رد وجود علل زمینه‌ای جدی مانند بیماری التهابی لگن به پزشک مراجعه نمایید

واژینیسم (Vaginismus) عبارت است از اسپاسم عضلات کف لگن، قبل از شروع مقاربت یا طی آن و معمولاً در اثر عوامل روانی و اغلب در خانم‌هایی که دخول را دردناک می‌پندارند بروز می‌کند. این باور ممکن است ناشی از سابقه تماس جنسی توام با آسیب، خشونت جنسی یا معاینه مهبلی دردناک باشد. ترس از حامله شدن، علت دیگر واژینیسم است. واژینیسم ممکن است در اثر اضطراب و احساس گناه درباره تماس جنسی ایجاد شود.

درمان­های مرسوم:

پزشک پس از تهیه دقیق شرح حال و سابقه بیمار، به منظور بررسی وجود علل جسمی یا روانی، در صورت امکان به درمان علل زمینه ای می‌پردازد. درمان علل جسمی، از تغییر داروهای مورد استفاده؛ تجویز مسهل در موارد وجود یبوست مزمن یا آنتی بیوتیک در افراد مبتلا به عفونت دستگاه تناسلی؛ تجویز ترکیبات لغزنده کننده یا کرم‌های مهبلی جایگزین هورمونی در موارد وجود آتروفی (نازک شدگی) مهبل تشکیل می‌شود.

استفاده از روش‌های آرام سازی به منظور کنترل استرس، و تجویز دارو و استفاده از روان درمانی برای درمان افسردگی توصیه می‌شود. روان درمانی ممکن است برای کمک به بهبود اضطراب ضرورت داشته باشد.

احتمال بروز مشکلات جنسی در خانم‌ها، در سنین ۳۵ تا ۶۵ سالگی بیشتر است

درمان تغذیه‌ای:

عملکرد و پاسخ دهی جنسی در مرد و زن تا حدودی به خون‌رسانی به اعضای جنسی بستگی دارد. اتساع رگ‌های خونی که منجر به افزایش خون رسانی می‌شود به وجود ماده ای موسوم به اکسید نیتریک وابسته است. وجود اسید آمینه آرژینین برای ساخته شدن اسید نیتریک در بدن ضروری است و بسیاری از مطالعات نشان داده اند که این اسید آمینه، عملکرد جنسی مذکر را بهبود می‌بخشد. آرژینین، میل جنسی، لغزندگی مهبل و دفعات تماس جنسی را افزایش می‌دهد و باعث افزایش حس کلیتوریس و بهبود ارگاسم می‌شود.

در خانم هایی که از قرص های ضدبارداری خوراکی استفاده می‌کنند، ممکن است مقدار ویتامین B6 کاهش یابد که این موضوع در بعضی از آنان موجب کم شدن میل جنسی می‌شود. حضور ویتامین B6 برای ساخته شدن بسیاری از مواد شیمیایی مخصوص احساس لذت، روحیه و احساس در مغز (مانند دوپامین، سروتونین و استیل کولین(ضرورت دارد. مکمل های ویتامین B6 ممکن است میل جنسی زنانی را که دچار کمبود ویتامین مزبور هستند افزایش دهد اگر چه این موضوع به وسیله مطالعات انجام شده به تایید نرسیده است. مصرف ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم ویتامین B می تواند موثر واقع شود.

احتیاط:

قبل از مصرف توام مکمل های ویتامین B و بعضی داروها (مانند لوو دوپا و فنوباربیتال) با پزشک مشورت نمایید.

هومیوپاتی:

متداول­ترین داروهای هومیوپاتیک برای درمان کاهش میل جنسی ناشی از افسردگی یا افزایش سن Causticum و Sepia هستند که باید به وسیله متخصص هومیوپاتی تجویز شوند. از Platina و اسید فسفریک نیز استفاده می‌شود.

گیاه درمانی غربی:

می‌توان از گیاه درمانی غربی در مواردی که مشکلات جنسی در اثر مشکلات گردش خون، عدم تعادل خفیف هورمونی، افسردگی یا اضطراب ایجاد شده اند استفاده کرد.

گینکوبیلوبا به افزایش گردش خون اعضای تناسی کمک می‌کند. سایر گیاهانی که موجب افزایش مزبور می شوند. عبارتند از Crataegus monogyna، ریشه جینجر، رزماری و Zanthoxylum clavaherculis

از Chaste berry (فلفل راهبه) می‌توان برای درمان عدم تعادل هورمونی خفیف استفاده کرد که البته اثر آن پس از حدود ۱۲ تا ۱۸ ماه مصرف ظاهر می شود. به نظر می‌رسد Turnera diffusa مقدار تستوسترون را که ممکن است در زنان مبتلا به کاهش یا فقدان میل جنسی خیلی پایین باشد افزایش می‌دهد. چندین داروی گیاهی دیگر نیز در درمان کاهش میل جنسی استفاده می‌شود که ذکر تمامی آنها خارج از حوصله این کتاب است.

توجه:

گیاه درمانی باید به وسیله متخصص این رشته انجام شود.

گیاه درمانی چینی:

مشکلات جنسی در گیاه درمانی سنتی کشور چین با گیاهان تقویت‌کننده غدد فوق کلیه و عضلات درمان می شود. این گیاهان ممکن است توام با گیاهان خون ساز و مرطوب‌کننده که موجب کاهش استرس و افزایش مایعات جنسی می‌شوند به کارروند. استفاده از گیاهانی که بر غدد فوق کلیه اثر می‌کنند به ویژه در زنانی که مشکل جنسی آن‌ها در اثر خستگی و یا عدم تعادل هورمونی ایجاد می‌شود اهمیت دارد. گیاه گزنه در درمان فرسودگی طولانی که ممکن است همراه با مشکلات خودایمنی و آلرژی دیده شود مفید است.

گیاه جین سنگ (ginseng؛ ریشه آدم نما)، از قرن‌ها پیش برای درمان مشکلات جنسی مورد استفاده متخصصان گیاه درمانی چین قرار داشته است. به نظر می‌رسد این گیاه، عملکرد هورمونی را بهبود می‌بخشد

گیاه درمانی چینی باید به وسیله متخصص این رشته انجام شود.

طب سوزنی:

طب سوزنی به ویژه اگر با درمان‌های دیگر، مانند گیاه درمانی، روان درمانی، ماساژ درمانی یا دست ورزی (manipulation) به کاررود می‌تواند در درمان مشکلات جنسی مؤثر واقع شود.

درمان با استفاده از کار بروی بدن:

اختلال عملکرد جنسی ناشی از مقاربت دردناک یا درد لگنی مزمن گاهی در اثر استفاده از کایروپراکتیک یا دستکاری استئوپاتیک کاهش یا بهبود می‌یابد. غیر فعال نمودن نقاط برانگیزاننده واقع در عضلات کمر که موجب بروز درد در اعضای لگنی می‌شوند، از طریق طب سوزنی و نیز وارد کردن فشار یا کشش با دست (به وسیله متخصص استئوپاتی و کایروپراکتیک) می‌تواند موجب بهبود مشکلات جنسی شود. متخصصان مزبور با دستکاری مهره‌های کمری، محدودیت ها را برطرف و نقاط برانگیزاننده درد لگن (واقع در عضلات کمر) را غیر فعال می کنند.

روان درمانی:

از زوج درمانی برای برطرف کردن اختلال عملکرد جنسی استفاده می‌شود. برای زوج درمانی از ترکیبی از رویکردهای مختلف، شامل رفتاردرمانی شناختی و ایده های روانی پویشی (سایکودینامیک) استفاده می‌شود. خانم های مبتلا به مشکلات جنسی باید همراه با همسر خود برای زوج درمانی به متخصص مراجعه نمایند.

درمان جنسی (سکس درمانی) که در سال ۱۹۷۰ به وسیله دکتر ماسترز ودکتر جانسون پایه گذاری شد به طور معمول از مراحلی تشکیل می‌شود. پس از ارزیابی اولیه، برنامه درمانی مشخص می‌شود و به دنبال آن مشاوره درمانی که از اجزای روان پویشی و رفتار درمانی شناختی تشکیل شده است صورت می‌گیرد. معمولا این مرحله با کارهایی که لازم است به عنوان «تکلیف منزل انجام شود و نیز آموزش ساده مسایل جنسی همراه می شود. از زوجین خواسته می شود نگرش خود درباره مسایل جنسی و نحوه شکل گیری این نگرش ها در زمان کودکی را مورد بررسی قرار دهند و سپس خواسته می شود راه های جدیدی از لمس کردن همدیگر، بدون تمرکز بر اندام های تناسلی را آزمایش کنند و سپس به تماس آشکارتر تناسلی بپردازند. از روش های دیگر، مانند دخول تدریجی آلت تناسلی مرد به مهبل در موارد وجود مشکلاتی مانند واژینیسم نیز می توان استفاده کرد.

منظور از سکس درمانی تحلیل گرا چیست؟

سکس درمانی تحلیل گرا، یکی از موثرترین روشهای درمان اختلالات جنسی است و از ترکیب سکس درمانی و روان درمانی تحلیل گرا تشکیل می شود. افزودن مفاهیم روانی پویایی به روش‌های رفتاری با هدف درمان اختلالات کنشی جنسی امکان مداوای بیمارانی که علاوه بر مسایل جنسی، دچار بیماری های روانی دیگر هستند فراهم می آورد.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.