مننژیوما چیست و چه علائم و نشانه‌هایی دارد؟ راه‌های تشخیص و درمان

چه بیماری‌های دیگری شبیه مننژیوما هستند؟

  • تومورهای داخل پارانشیمال
  • تومورهای متاستاتیک (مثل پروستات) به استخوان جمجمه، دورا، یا لپتومننژ
  • شوانوما
  • آبسه مغز

چگونگی ایجاد و علت‌های مننژیوما

  • یک تومور خوش‌خیم و با رشد آهسته که از مننژ برمی‌خیزد.
  • در مناطق متعددی ایجاد می‌شود از جمله طناب نخاعی.
  • تقریباً ۲۰% تومورهای اولیه داخل جمجمه‌ای را شامل می‌شود.
  • از سلول‌های پوشش عنکبوتیه در اطراف وریدها و سینوس‌های مغز برمی‌خیزد.
  • همیشه به دورا اتصال دارد.
  • در ارتباط با رادیاسیون قبلی به مغز، تروما و استعدادهای ژنتیکی (مثل نوروفیبروماتوز تیپ II)
  • گیرنده‌های استروژن و پروژسترون در بسیاری از مننژیوم‌ها پیدا شده‌اند.

علایم و نشانه‌های بالینی مننژیوما

  • معمولاً با سردرد، تشنج، گیجی و تغییرات شخصیتی تظاهر می‌یابد.
  • تظاهرات منحصر به فرد بر اساس محل، عبارتند از:
  • تومورهای شیار بویایی: سندرم لوب فرونتال آبولیک (ظاهر بی‌تفاوت)
  • تومورهای بال‌اسفنوئید: نقص بینایی یک‌طرفه، سردرد، تشنج
  • تومورهای سینوس کاورنوس: دوبینی، کرختی صورت، سردرد، کاهش حدت بینایی
  • تومورهای پاراساژیتال: تشنج حسی/ حرکتی موضعی با شروع در پا و پیشرفت صعودی به سمت تنه، بازوها و صورت
  • تومورهای سطح محدب نیمکره‌ها: سردرد، نقایص کانونی
  • تومورهای نخاع: پاراپارزی و تغییرات حسی در اندام‌های تحتانی

چگونه بیماری مننژیوما را تشخیص بدهیم؟ روند و شیوه بررسی


خرید کتاب از نزدیک‌ترین کتاب فروشی شهر
  • شرح حال و معاینه نورولوژیک
  • CT اسکن ضایعه ایزودنس یا مختصری هایپردنس را نشان می‌دهد و ممکن است هیپراستوز استخوان را نشان دهد.
  • MRI یک ضایعهٔ به خوبی مشخص شده که قاعده آن به سمت دوراست را نشان می‌دهد.
  • ضایعه اغلب در T1W ایزودنس و در T2W متغیر است.
  • Dural tailمشخص‌کننده است.
  • پس از تزریق کنتراست تشدید تومور به صورت هموژن مشاهده می‌شود.
  • تشخیص هیستولوژیک ممکن است تغییرات آناپلاستیک، خوش‌خیم و یا تغییرات بدخیم را نشان دهد.

راه‌های درمان مننژیوما

  • درمان ضدتشنج
  • استفاده از استروئید برای ادم
  • پایش تنها در مواردی که تومور مسئول بروز علایم بیمار نیست (مثلاً تومور یک یافته اتفاقی در حین بررسی نورولوژیک جهت مشکل دیگر است) کفایت می‌کند.
  • برداشت جراحی برای مننژیوم‌های علامت‌دار که به برش جراحی پاسخ می‌دهند اندیکاسیون دارد؛ با برداشت کامل و حذف اتصالات دورا بهترین نتیجه حاصل می‌شود.
  • رادیوتراپی ممکن است به عنوان یک درمان کمکی در موارد برداشت ناکامل برای عودهایی که برداشت مجدد جراحی در آنها امکان‌پذیر نیست مورد استفاده قرار گیرد.

پیش‌آگهی/ عوارض

  • مننژیوم‌های خوش‌خیم دارای یک میزان بقای ۵ ساله بیش از ۹۰% و بقای ۱۰ ساله بیش از ۷۵% هستند.
  • مننژیوم‌های آناپلاستیک دارای یکی میزان بقای ۵ سالهٔ ۹۰-۵۰% هستند.
  • مننژیوم بدخیم یک میزان بقای ۵ سالهٔ ۶۰-۴۰% دارد.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.