میوپاتی‌ التهابی چیست و چه علائمی دارد؟ راه‌های تشخیص و درمان

چه بیماری‌های دیگری شبیه میوپاتی‌ التهابی هستند؟

Idiopathic inflammatory myopathies – Symptoms, diagnosis

  • دیستروفی‌های عضلانی
  • میوزیت ویروسی
  • میوزیت جسم انکلوزیونی
  • میوپاتی تیروتوکسیک
  • هیپوتیروئیدی
  • بیماری کوشینگ
  • میاستنی گراویس

چگونگی ایجاد و علت‌های میوپاتی‌ التهابی

  • گروهی از اختلالات اتوایمیون هستند که با التهاب عضله و نکروز عضلانی به همراه ضعف دوطرفه عضلات پروگزیمال مشخص می‌شوند.
  • در طب بالینی سه نوع مشخص شده‌اند: پلی‌میوزیت، درماتومیوزیت و میوزیت جسم انلکوزیونی که در اینجا فقط به درماتومیوزیت و پلی‌میوزیت پرداخته می‌شود.
  • شایع‌ترین علل اکتسابی ضعف عضلانی.
  • ممکن است با بیماری‌های مختلط بافت همبند و دیگر بیماری‌های خودایمنی همراهی داشته باشد (مثل اسکلرودرمی، آرتریت روماتوئید، SLE)
  • تعدادی از موارد مربوط به کانسرهای سیستمیک هستند.
  • زنان بیش از مردان درگیر می‌شوند (۲:۱).

علایم و نشانه‌های بالینی میوپاتی‌ التهابی


خرید کتاب با ۱۰٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)
  • شروع تحت حاد ضعف قرینهٔ عمدتاً پروگزیمال
  • میالژی در نیمی از بیماران رخ می‌دهد.
  • درماتومیوزیت دارای راش هلیوتروپیک (ارغوانی) مشخص کننده است که در پلک‌های فوقانی دیده می‌شود و یک راش هلیوتروپیک (ارغوانی) مشخص‌کننده است که در پلک‌های فوقانی دیده می‌شود و یک راش اریتماتو بر روی بند انگشتان دست (لکه‌ها یا پول‌های گوترون)، گردن، شانه‌ها و سطح اکستانسور دیده می‌شود.
  • علایم سیستمیک ممکن است ایجاد شود (مثل تب، خستگی و آرترالژی)
  • دیسفاژی ممکن است ایجاد شود (ناشی از درگیری عضله مخطط در فوقانی مری).

چگونه بیماری میوپاتی‌ التهابی را تشخیص بدهیم؟ روند و شیوه بررسی

  • سطح CK به طور بارزی افزایش یافته (بیش از ۵۰ برابر نرمال).
  • افزایش CK هفته‌ها جلوتر از ضعف عضلانی ایجاد می‌شود.
  • دیگر آنزیم‌های افزایش‌یافته شامل آلدولاز، میوگلوبین، LDH، گلوتامات و پیروات هستند.
  • ANAمی‌تواند مثبت شود.
  • EMG اختلالات مشخص را در عضلات درگیر نشان می‌دهد که شامل ترکیبی از اشکال میوپاتیک و نوروپاتیک هستند.
  • بیوپسی عضلانی برای تأیید تشخیص مفید است.
  • درماتومیوزیت ممکن است به وسیلهٔ راش مشخصه خود و بدون یافته‌های عضلانی تشخیص داده شود.

راه‌های درمان میوپاتی‌ التهابی

  • به منظور افزایش قدرت عضلانی صورت می‌گیرد.
  • درمان سرکوب‌کننده ایمنی به طور اولیه با کورتیکواستروئیدها با دوز بالا صورت می‌پذیرد.
  • در صورتی که قدرت عضلانی در عرض ۳ ماه بهبود نیافت درمان را قطع کنید بیماران به درمان با استروئید پاسخ نمی‌دهند).
  • عوامل دیگر مانند آزاتیوپرین و متوتروکسات ممکن است برای بیمارانی که کورتیکواستروئیدها را تحمل نمی‌کنند یا به آنها پاسخ نمی‌دهند استفاده شوند.
  • تعدادی از بیماران به صورت گذرا به IVIG پاسخ می‌دهند.
  • درمان فیزیکی

پیش‌آگهی/ عوارض

  • علایم در طی هفته‌ها تا ماه‌ها یا حتی سال‌ها پیشرفت می‌کند.
  • درمان سرکوب‌کننده ایمنی معمولاً مؤثر است.
  • درماتومیوزیت پیش‌آگهی بهتری دارد (۸۰% میزان بقاء ۵ ساله).
  • بیشتر مرگ‌ها از عوارض ریوی یا قلبی شامل نقایص هدایت قلبی، آریتمی، کاردیومیوپاتی دیلاته، بیماری بینابینی ریه و اختلال عملکرد ریوی ناشی می‌شوند.
  • عوارض دیگر شامل جمع‌شدگی مفاصل و کلسیفیکاسیون‌های زیر جلدی است.
  • بروز افزایش یافته‌های نئوپلازی به‌خصوص پستان، تخمدان، کولون و ملانوم.
  • در بیمارانی که مبتلا به آرتریت روماتوئید، اسکلرودرمی، SLE و سندرم شوگرن هستند بیماری خفیف‌تری رخ می‌دهد.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.