فیلم اویتا – Evita (1996)

امریکا (آلن پارکر، رابرت استیگ وود و اندرو گ. واینا).

کارگردان:  پارکر.

فیلمنامه:  آلیور استون و پارکر، بر مبنای نمایش نامه ای نوشته تیم رایس.

فیلمبرداری:  داریوش خنجی. موسیقی متن: اندرو لوید وبر.


خرید کتاب با ۱۰٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)

بازیگران:  مادونا، آنتونیو باندراس، جاناتان پرایس، جیمی نیل، ویکتوریا سوس، جولیان لیتمن و اولگا مردیس.

رنگی، ۱۳۴ دقیقه.

«اوا» (مادونا)، یکی از بچه های نامشروع مالکی روستایی و مادری خیاط، دوران کودکی مرفهی نداشت و به خاطر وضعیت و شرایط تولدش، مدام بین او و بچه‌های دیگر تبعیض قائل می‌شدند. حتی به او اجازه ندادند تا در مراسم تدفین پدرش شرکت کند. «اوا، در پانزده سالگی به اتفاق «اوگوستین ماگالدی» (نیل)، خواننده ای دوره گرد، دهکده زادگاهش را ترک می‌کند و به کمک او به بوئنوس آیرس می‌رود و تلاش می‌کند خواننده، بازیگر و یک چهره محبوب مردمی شود. بسیاری طی این سال‌ها به او کمک کردند اما فردی که ثباتی به زندگی او داد، «خوان پرون» (پرایس) بود. در سال ۱۹۴۴، وقتی آن دو با هم آشنا شدند، «پرون»، افسر جوان جاه طلبی بود که در حکومت دست راستی آن زمان خدمت می‌کرد. وقتی از چشم دولت‌ها می‌افتد و زندانی می‌شود، «آوا» از شهرتش به عنوان یک آوازه خوان معروف رادیویی استفاده و او را از زندان آزاد می‌کند. «پرون» بلافاصله پس از آزادی با «اوا» ازدواج می‌کند. «اوا، حامی قدرتمندی از کار در می‌آید و بعدها کمک می‌کند تا «پرون» به ریاست جمهوری آرژانتین برسد. وقتی خوان «پرون» رئیس جمهور می‌شود، «اوا انتظار دارد که حالا، مجامع مرفه آرژانتین رفتار خوبی با او داشته باشند ولی آنان کماکان به او بی اعتنایی می‌کنند. او نیز در مقابل، پول سازمان های خیریه دولتی را به سوی «بنیاد اوا پرون» سرریز می‌کند و به عنوان رئیس این سازمان، کاری می‌کند که پول ها به دست فقرای آرژانتینی برسد. به همین خاطر و به دلیل آنکه از جایگاهی پست به جایگاهی والا دست یافته، میلیون ها آرژانتینی عاشقانه دوستش داشتند. مرگ او در سی و سه سالگی در اثر سرطان زهدان، و در اوج شهرت و افتخار، هم چون ضربه ای سهمگین آرژانتین را تکان داد.

خبر ساخته شدن فیلمی درباره قدیسه آرژانتینی‌ها با بازی مادونا، سروصدای بسیاری را در این کشور باعث شد. اما نتیجه بهتر از آنی بود که همه انتظار داشتند. حاصل اقدام پر مخاطره پارکر با فیلمنامه ای از استون بر مبنای موزیکالی پرمخاطب و اجرا شده در برودوی (اثر رایس و وبر)، اگرچه نظر تماشاگران را چندان جلب نکرد، اما بی شک اثری است عظیم. فیلم از جهاتی – مشخصا نداشتن حتی یک گفت وگوی غیر موزیکال – شبیه شاهکار ژاک دمی (اتاقی در شهر، ۱۹۸۲) است. مادونا تا زمان ساخته شدن این فیلم بهترین بازی دوران کاری خود را ارائه می‌دهد و باندراس نیز در نقش راوی شکاک زندگی این «سیندرلا» ی آرژانتینی، تماشایی است.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.