فیلم آخرین مرد – Last Man Standing (1996)

فیلم آخرین مرد - Last Man Standing (1996)

کارگردان و فیلمنامه:  هیل، بر مبنای داستانی نوشته آکیرا کوروساوا و ریوزو کیکوشیما

فیلمبرداری:  لوید ایرن

موسیقی متن: رای کودر

بازیگران:  بروس ویلیس، کریستوفر واکن، بروس درن، الکساندرا پاورز، دیوید پاتریک کلی، ویلیام سندرسن، ند آیزنبرگ و کارینا لومبارد


خرید کتاب با ۱۰٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)

رنگی، ۱۰۱ دقیقه

«جان اسمیت» (ویلیس) به گنگسترهای «دوئل» (کلی) می‌پیوندد. اما وقتی با او درباره دختری به نام «فلینا» (لومبارد)، که در چنگ آنان اسیر است، اختلاف پیدا می‌کند، به گروه «استروتزی» (آیزنبرگ)، دشمن «دویل»، ملحق می شود، «اسمیت»، که به هیچ کس جز خودش، وفادار نیست، «استروتزی» و «دوئل» را به جان هم می‌اندازد، گرچه در ظاهر به هر دو گروه خدمت می‌کند. او که تنها به پیشبرد نقشه‌های خود می‌اندیشد، خیلی زود درمی‌یابد در میانه جنگ دو گروہ گرفتار شده و در وضعیتی خطرناک قرار گرفته است. تنها کسی که به خیانت «اسمیت» پی می‌برد، یکی از افراد «دوئل»، به نام «هیکی» (واکن)، است. «اسمیت»، پس از آزاد کردن «فلینا، در چنگ «دویل» و «هیکی» گرفتار می‌شود، اما فرار میکند و جنگی خونین و تمام عیار به راه می‌اندازد، که طی آن فقط او، «دویل» و «هیکی» زنده می‌مانند. سرانجام، «اسمیت» هر دو دشمن را از پای در می‌آورد و شهر را، که اکنون در آرامش به سر می‌برد، ترک می‌کند و راه بیابان تکزاس را در پیش می‌گیرد و بار دیگر، رها از گذشته‌ها و آینده، به سوی سرنوشت می‌رود…

الگو در آخرین مرد پایدار، فیلم یوجیمبو (آکیرا کوروساوا، ۱۹۶۱) بوده است. الگویی که یک بار دیگر هم توسط سرجو لئونه در به خاطر یک مشت دلار (۱۹۶۴) به کار گرفته شده بود. نکته جالب اما این است که خود کوروساوا، یوجیمبو را در ادای دین به سینمای وسترن تصویر کرده و حالا این اقتباس ها نوعی برگردان از روی برگردان» به شمار می‌آیند. به هر حال فیلم هیل در مرحله اقتباس، به روح و فضای کار کوروساوا نزدیک است اما همین مشکل ترجمان، نوعی بی-هویتی را وارد کار کرده که حاصل را جعلی می‌نماید. این البته خصیصه سینمای هیل هم است؛ فیلم سازی که در تمام سال های فعالیت، عمده آثارش یا بازسازی موردی یک فیلم بوده اند و یا ادای دین به یک جریان یا حال و هوای سینمایی. به طور مجزا و در نگاه مستقل، آخرین مرد پایدار به یک اکشن «خلوت» در فضایی به نسبت این سال ها متفاوت از این دست آثار است. ویلیس در الگوی بیگانه ای در یک شهر، باورپذیر است و تنهایی‌اش هم پذیرفتنی تر از قهرمانان وسترن‌های قلابی این سال هاست. پرداخت صحنه‌های اکشن فیلم در پس سال ها تجربه هیل، موفق است.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.