سریال انسان‌ها یا Humans – معرفی ، نقد و تحلیل

ژانر: علمی تخیلی/ درام

پدیدآورندگان:  سام وینسنت، جاناتان براکلی (بر اساس سریال سوئدی انسان‌های واقعی). تهیه‌کنندگان اجرایی: سام وینسنت، جاناتان براکلی، جین فیثراستون، لارس لاندوستروم و …

بازیگران: جما چان، کالین مورگان، کاترین پارکینسون، تام گودمن هیل، تئو استیونسون، لوسی کارلس، نیل مسکل، جیل هفپنی، دنی وب، آیوانو جرمیا، امیلی بریگتون، ویلیام هرت.

پخش: شبکه چهار (انگلستان). ای‌ام‌سی (آمریکا). محصول: انگلستان و آمریکا، ۲۰۱۵-۲۰۱۴٫


خرید کتاب با ۱۵٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)

خلاصه سریال:

در دنیایی نه چندان دور و شبیه به زمان حال ما، پیشرفت در زمینهٔ علم روباتیک و هوش مصنوعی به حدی رسیده که روبات‌های انسان‌نما به جامعهٔ انسانی اضافه شده‌اند. بیش از صد میلیون روبات کارگر با عنوان «سینث» در سراسر دنیا به انجام وظایف معمول انسانی مشغول هستند. اما همه چیز خیلی هم خوب و خوش نیست و نگرانی‌های عمومی و اخلاقی روزبه روز در حال افزایش است. داستان با ورود یک سینث به خانواده‌ای معمولی آغاز می‌شود. روباتی که با نمونه‌های مشابهش تفاوت‌های اساسی دارد و از آنچه باید بیشتر می‌داند…

دربارهٔ سریال

وقتی بحث بر سر فیلم‌های مهم سال ۲۰۱۵ باشد، فرا ماشین از عناوین اصلی است. اثر علمی تخیلی جمع و جوری که بحث فلسفی و پیچیده‌ای را در باب هوش مصنوعی و آیندهٔ بشریت مطرح می‌کند. وقتی که هوش مصنوعی تکامل بیابد، انسان که مخلوقی مصنوعی شبیه خودش تولید کرده، جایگاهی خدایگانی به دست می‌آورد. سؤال؛ مخلوقی که به اندازهٔ کافی هوشمند شده باشد، این رابطه را می‌پذیرد؟ یا همچون اساطیر یونانی، مخلوقات علیه خالق قد علم می‌کنند و داستان پرومته به واقعیت تبدیل می‌شود. با یک بحث صرفاً انتزاعی و فلسفی طرف نیستیم. از نظر علمی هم این پرسش بنیادی وجود دارد که اگر هوش مصنوعی به اندازه‌ای پیشرفته باشد که به خودآگاهی و اختیار تام دست پیدا کند، می‌تواند پیش‌فرض‌های اولیه مانند قوانین آسیموف (سه قانون اصلی که آیزاک آسیموف در داستان‌های علمی تخیلی‌اش پیرامون روبات‌ها نوشته و مهم‌ترین آن شرط آسیب نزدن روبات به انسان در هر شرایطی است) را دور بزند؟ در تلویزیون هم چنین بحثی به راه افتاد و انسان‌ها یکی از موفق‌ترین سریال‌های امسال، داستان گروهی از روبات‌ها را تعریف می‌کند که به سطح بالاتری از هوشمندی و اختیار دست یافته‌اند.

شبکهٔ چهار انگلستان (سازندهٔ سریال مهم و بحث‌برانگیز آینه سیاه)، شبکه کابلی آی‌ام‌اس (افسار گسیختگی، مردگان متحرک و …) و اقتباس از یک سریال تحسین‌شدهٔ سوئدی، عواملی هستند برای جلب هرچه بیشتر توجهات. خوشبختانه تماشای سریال به همان اندازه‌ای که تصور می‌شود، تجربهٔ جذابی است. حتی اگر طرفداران پروپاقرص آثار علمی تخیلی نیستید، جای نگرانی ندارد. چون انسان‌ها در زمینهٔ هوش مصنوعی و روبات‌ها، رویکرد متفاوتی را دنبال می‌کند. اگر نگاه مینیمال و فلسفی الکس گارلند در فرا ماشین و فضای سرد و طراحی هنری فیلم، آثار استنلی کوبریک را به یاد می‌آورد، انسان‌ها همان ایده را در شکل و فرمی اسپیلبرگی دنبال می‌کند.

داستان سریال در آینده‌ای نزدیک یا به تفسیر بهتر، زمان حال آلترناتیو اتفاق می‌افتد. پیشرفت علم و تکنولوژی باعث شده تا روبات‌های انسان‌نما به جامعه پا بگذارند و جای نیروهای خدماتی را پر کنند. روبات‌ها در عین هوشمندی فاقد خودآگاهی و اختیارند و با وجود وحشت و بی اعتمادی عمومی، هنوز خطری هیچ یک از انسان‌های واقعی را تهدید نمی‌کند. اما شواهد حاکی از آن است که تعداد کمی از روبات‌ها به درجهٔ بالایی از آگاهی دست پیدا کرده‌اند و باید سریع و بی سروصدا این پرونده بسته شود. بر خلاف بلید رانر (جستجوی کارآگاه برای شکار انسان‌های مصنوعی قدرتمند)، این بار داستان از زاویهٔ دید روبات‌ها پیش می‌رود. روبات‌های هوشمندی که مجبورند برای بقا، توانایی خود را انکار و نقش ماشین‌های فاقد خودآگاهی و شعور را بازی کنند.

شخصیت اصلی داستان روباتی است که با ورود به عنوان یک خدمتکار، اوضاع خانوادهٔ صاحبش را به هم می‌ریزد و مادر در مقایسه با روبات تازه‌وارد، توانایی‌هایش زیر سؤال می‌رود و همه شک و بدبینی‌اش نسبت به رفتار روبات، که گاهی رفتارش با عقل جور در نمی‌آید، را به حساب حسادت می‌گذارند. روبات هم به دلیل برخورداری از عواطف انسانی، هم نسبت به اعضای خانواده علاقه و وابستگی پیدا کرده و هم سعی دارد تا تظاهر کند که چیزی بیشتر از یک روبات معمولی نیست. شخصیت‌های دیگر هم داستان جذاب خودشان را دارند. مثل روباتی که برای پوشش هوش و اختیارش، به حرفهٔ روسپیگری روباتیک روی آورده اما در برابر تحقیرهای جنسی متعدد تاب نمی‌آورد! هوش برتری که برای نابود نشدن مجبور است تا قدرت خودش را انکار کند. سریال پر است از این ایده‌ها و بحث‌ها.

پیشرفت هوش مصنوعی و گسترش بحث‌های مربوط به فلسفهٔ ذهن، فقط قرار نیست که به دستاوردهای فنی منجر شود. این شاخهٔ علم به بشر کمک می‌کند تا در مورد ذهن، هوش، خودآگاهی و اصولاً ذات و ماهیت انسانی به بینش تازه‌ای برسد. سریال هم بیشتر از آنکه دربارهٔ روبات‌ها باشد، دربارهٔ انسان و آیندهٔ جوامع انسانی است. مانند آینه سیاه که نگاه نقادانه و بدبینانه‌ای نسبت به رشد روزافزون تکنولوژی داشت، انسان‌ها هم پرسش‌های عمیقی را دربارهٔ دنیای امروز و فردا مطرح می‌کند. تجربه نشان داده که بشر به واسطهٔ فناوری و سرگرمی، موفق شده تا نیمهٔ تاریک خودش را کنترل کند. امروزه از تماشای نبردهای گلادیاتوری رسیده‌ایم به کشتار در دنیای گیم یا ارضای مجازی غریزهٔ جنسی و شهوت! حالا تصور کنید که برده‌های روباتیک هم از راه برسند. آیا برده‌داری به شکلی تازه و کنترل شده احیا می‌شود یا برعکس، مصرف‌گرایی و وابستگی به محصولات فناوری قرار است که انسان را به بردهٔ تکنولوژی تبدیل کند؟

سازندگان انسان‌ها، محصول خود را دست بالا نمی‌گیرد و مدام نمی‌خواهد به مخاطب ثابت کنند که ببینید ما چه حرف‌های مهم و پیچیده‌ای می‌زنیم. داستان کاملاً سرگرم‌کننده جلو می‌رود و ترکیبی است از لحن‌های مختلف. این صحنه را تصور کنید، روباتی به یک انسان می‌گوید که شاید تمام اتفاقات پیش‌آمده، کار سرنوشت و تقدیر بوده. انسان می‌گوید که من به سرنوشت اعتقادی ندارم، اما روبات پاسخ می‌دهد، من مثل تو فکر نمی‌کنم. چون میدانم که چه کسی و برای چه هدفی مرا خلق کرده است!◊

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.