فیلم گفتگو – داستان کلی ، تحلیل ، نقد و بررسی – The Conversation 1974

فیلمنامه، تهیه کننده و کارگردان: فرانسیس فورد کاپولا. بازیگران: جین هکمن (هری کل)، جان کازال (استن)، آلن گارفیلد (برنی)، فردریک فارست (مارک)، سیندی ویلیامز (آن)، تری گر (ایمی)، هریسون فورد (مارتین). مدت: ۱۱۳ دقیقه. بودجه: ۶/۱ میلیون دلار فروش: ۴ / ۴ میلیون دلار.

نامزدی‌های اسکار:

بهترین فیلم.

بهترین فیلمنامه اریژینال (کایولا).


خرید کتاب با ۱۵٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)

بهترین صدا: والتر مرچ، آرت روچستر.

برندگان اسکار ۱۹۷۴:

بهترین فیلم: پدرخوانده ۲.

بهترین کارگردان: فرانسیس فورد کاپولا (پدر خوانده ۲)

بهترین بازیگر مرد: آرت کارنی (هری و تونتو)

بهترین بازیگر زن: الن برستاین (آلیس زندگی نمی‌کند).

بهترین بازیگر مرد نقش دوم: رابرت دو نیرو (پدر خوانده ۲)

بهترین بازیگر زن نقش دوم: اینگرید برگمن (قطار سریع السیر شرق).


«اگه می‌تونست، ما رو می‌کشت.» آن نوار را که به طور مخفیانه ضبط شده، دوباره و این بار با دور آرام، گوش می‌کند. «اگه می‌تونست، ما رو می‌کشت.» این واقعا چیزی است که می‌شنود؟ آیا واقعا حرف‌های یک قربانی احتمالی است که از توطئهای احتمالی حکایت دارد؟ یا نکند اینها همه از کج خیالی خود هری کل، متخصص شنود سرچشمه گرفته است؟

فرانسیس فورد کاپولا، در مکالمه، با در آمیختن تریلری به سبک هیچکاک و معرفی تدریجی ش خصیت به سبک اروپایی، دورهٔ «ناراحت» واترگیت را بازتاب داده است. مکالمه یکی دیگر از فیلم‌های دهه ۱۹۷۰ است که خیلی زیاد درباره اش تحقیق و پژوهش شده. راجر ایبرت درباره معنای زیر متنی اسم هری کل (Harry Caul) توضیح داده و معنای آن اسم را مهم دانسته (به معنی تار عنکبوت و یا غشاء یا پرده ای که جنین را محصور و ایزوله کرده و از غرق ش دن و نابودی نجات می‌دهد. اما راست اش، اسم این شخصیت در ابتدا، Call بود؛ و موقع تایپ کردن متن فیلمنامه، غلط زده شد و همان طور هم باقی ماند. گاه، به قول معروف، شب، خیلی ساده می‌تواند معنای ش ب بدهد و نه چیزی دیگر. اما این را دیگر باید پای فیلم هدفمند و پر از ایدهٔ کاپولا گذاشت که دریچه اش به روی تعبیرهای متفاوت باز است. در دل آن، حتی یک س کانس رؤیای جسورانه وجود دارد. مثل زنی که در آن رؤیا دیده می‌شود، هیچ چیز آن طور که به نظر می‌رسد، نیست. درست زمانی که احساس می‌کنیم هری در خطر از خود بیگانگی و فروپاشی شخصیتی قرار گرفته، ساکسوفن اش را بر می‌دارد و قطعه ای کاملا معقول می‌نوازد. یکی از جذابیت‌های فیلم این است که هر کس تعبیر خودش را از آن دارد. یک جواهر پیچیدهٔ س ینمایی و جین هکمن در شاهکارترین نقش آفرینی زندگی حرفه ای اش.

بازیگران

* جین هکمن: هکمن مکالمه را بهترین کارش تلقی می‌کند. شخصیت اش که تقریبا در تمامی طول فیلم دیالوگی ندارد، مظهر از خودبیگانگی بشری است. مشغولیت ذهنی اش صرفا همان آلات و ابزار الکترونیک شنودش است و تنها زمان که سعی می‌کند جلوی وقوع جنایتی را بگیرد (انگیز وام ملموس و انسانی)، به خود می‌آید و به هم می‌ریزد. جمله نقش آفرینی‌های فوق العاده این بازیگر بزرگ در آن فیلم ها بوده: بانی و کلاید (۱۹۶۷)، ارتباط فرانسوی (۱۹۷۱ فرانکشتین جوان (۱۹۷۴)، سوپر من (۱۹۷۸)، نابخشوده (۱۹۹۲ برنده اسکار)، شورتی را بگیر (۱۹۹۵) و پرل هاربر (۲۰۰۱). جان کازال: بعد از نخستین حضور چشمگیرش در پدر خوانده (۱۹۷۲)، این دومین فیلم جان کازال بود. زندگی حرفه ای او بسیار کوتاه بود و بعد از بازی در فقط شش فیلم، با مرگ اش از بیماری سرطان در ۱۹۷۸ پایان یافت. همکارانش، از جمله آل پاچینو، او را بازیگری با استعداد تلقی می‌کنند که اگر زنده می‌ماند به یکی از بازیگران مهم سینمای معاصر تبدیل می‌شد. او با مریل استریپ نامزد کرده بود و استریپ در تمامی مدت بیماری کنارش بود.

* هریسون فورد: دانشجوهای جوان نقاشی دیواری‌های آمریکایی (۱۹۷۳)، س یندی ویلیامز و هریسون فورد، معمولا در نقش هایی به کار گرفته می‌شدند که با تصویر محبوب مردمی شان هماهنگی نداشت. فورد، ایندیانا جونز معروف، جا در نقش دستیار موذی و بی رحم کمپانی، بسیار مؤثر کار کرده است.

پشت صحنه

نقش کلیدی و کوتاه رئیس کمپانی، توسط رابرت دووال بازی شد که اسم اش در عنوان بندی نیامده.

کاپولا با فیلمبرداری مکالمه در شهر محل اقامت اش، سن فرانسیسکو، به رؤسای پارامونت کم محلی کرد. با وجود موفقیت تجاری و هنری فیلم، پارامونت از تأمین بودجه تبلیغاتی اش سر باز زد.

موسیقی متن فیلم که فقط با پیانو نواخته شده، توسط باجناق کاپولا، دیوید شایر سروده شد.

 

نظر منتقدها

مایکل اتکینسن (مووی لاین): «کاپولا و هکمن، هر دو، قبلا هم کارهای چشمگیری ارائه داده اند، ولی هیچ یک تا به این اندازه، رعب انگیز، کوبنده و ملموس نبوده اند.»

پالین کیل (نیویورکر): «کم ملاط است… ولی از آن فیلم هایی که وقتی تمام می‌شود ول‌ات نمی‌کند؛ طوری که حس می‌کنی نکند ترا هم می‌پایند.»

خلاصه داستان

هری کل (جین هکمن)، استاد پائیدن مردم به کمک ابزارهای الکترونیک، تقریبا هیچ رابطه ای با آدم‌های دیگر ندارد. حتی تحمل این را هم ندارد که در لحظهٔ استراحت، با دستیارش، استن (جان کازال) قهوه ای بخورد؛ یا وقتی محبوب اش (تریگر) زیادی سئوال‌های شخصی مطرح می‌کند، او را به خانه مادرش می‌فرستد. ذهن هری را آخرین مأموریت اش اشغال کرده؛ مأموریتی از سوی رئیس یک کمپانی بزرگ (رابرت دووال) که حدس زده همسرش آن (سیندی ویلیامز)، با یکی از مدیران اجرایی (فردریک فارستن) سر و سری دارد. سه سالی پیش، یک مأموریت مشابه، به سه قتل منجر شد و هری دیگر حاضر نیست در باره شاهد این جور تراژدی ها باشد. او شواهدی را که به چنگ آورده، از چشم دستیار مکار (هریسون فورد) رئیس کمپانی پنهان می‌کند؛ اما دستیار موذی، زنی را استخدام می‌کند تا آن مدارک را از هری بدزدد. هری سرخورده، دستمزدش را می‌گیرد و در اتاق هتلی اتراق می‌کند که گمان می‌برد، در جوارش جنایتی رخ خواهد داد. جنایتی که آن همه از آن وحشت داشت، رخ می‌دهد و تنها کاری که از دست هری بر می‌آید این است که با چسباندن گوش به دیوار به سروصدایش گوش دهد. ولی قربانی، کسی نیست که هری گمان اش را برده؛ اینجاست که هری پی می‌برد از همان ابتدا سر کار گذاشته شده. توطئه گرها دنبال اش هستند چون زیادی می‌داند. برای دور نگه داشتن وی، ابزارهای شنود در آپارتمانش کار گذاشته اند ولی او هر چه می‌گردد، ابزاری پیدا نمی‌کند. او قربانی تکنولوژی خودش شده است.

کارگردان

ایدهٔ فیلم مکالمه، یعنی مردی که فکر و ذکرش تکنولوژی است و سرانجام هم توسط همان تکنولوژی مقهور می‌شود، از سال ۱۹۶۶ در ذهن کاپولا بود. موفقیت پدر خوانده سرانجام به او اجازه داد تا سرمایه لازم را برای تولیدش به دست آورد. کاپولا اعتراف می‌کند که در این فیلم، تحت تأثیر آگراندیسمان آنتونیونی بوده؛ فیلمی که در آن، عکاسی فکر می‌کند شاید هنگام گرفتن عکس هایی معمولی، شاهد جنایتی در پارکی مه آلود بوده. او ضمنا می‌گوید که از روانی هیچکاک و س کانس معروف دوشاش الهام گرفته. به خاطر اهمیت زیاد صدا در این فیلم، کاپولا، عاقلانه از والتر مرچ، استاد بی چون و چرا در این زمینه، دعوت کرد تا بر کار صدای فیلم نظارت داشته باشد. وقتی کاپولا مجبور شد سراغ تکمیل پدر خوانده ۲ برود که همزمان می‌ساخت، این مرچ بود که نظارت بر س کانس‌های آخر را بر عهده گرفت. کاپولا قبل از پدر خوانده (۱۹۷۲) که در واقع ورودش را به باشگاه کارگردان‌های درجه یک تضمین کرد، فیلمنامه می‌نوشت (ژنرال پاتن، ۱۹۶۹) و یا در شرکت تولید فیلم راجر کورمن کارآموزی می‌کرد و بعد خودش این فیلم ها را ساخت: حالا دیگه پسر بزرگی هستی (۱۹۶۶)، رنگین کمان فینیان (۱۹۶۸) و مردم بارانی (۱۹۶۹). بعد از اینک آخرالزمان (۱۹۷۹)، کاپولا دورهای پر فراز و نشیب پشت سر گذاشت که حاصل اش فیلم هایی است با کیفیت‌های متفاوت، از جمله: یکی از دل (۱۹۸۲) و کاتن کلاب (۱۹۸۴). سپس با پگی سو ازدواج کرد (۱۹۸۶) به موفقیت دست یافت. پدر خوانده ۳ (۱۹۹۰) از لحاظ هنری ضعیف تر از دو تای اول بود. کاپولا در دهه ۱۹۹۰ این فیلم ها را ساخت: دراکولای برام استوکر (۱۹۹۲)، جک (۱۹۹۴) و باران ساز (۱۹۹۶).

صحنهٔ فراموش نشدنی

هری می‌خواهد جلوی جنایتی را که به نظرش اجتناب ناپذیر است بگیرد، ولی نمی‌داند چطور این کار را انجام دهد. س عی می‌کند همان اتاق هتلی را کرایه کند که در نوار، به عنوان جای ملاقات به آن اشاره می‌شود، ولی اتاق قبلا کرایه شده. او اتاق بغلی را می‌گیرد و ابزار شنودش را در دیوار نازک حمام جاسازی می‌کند. کنار توالت حمام چمباتمه می‌زند اما آنچه را می‌شنود درست تشخیص نمی‌دهد. او که وحشت برش داشته تلویزیون را روشن می‌کند و دراز می‌کشد. خواب اش می‌برد و چشم که باز می‌کند، حس ناجوری بر فضای اتاق سنگینی می‌کند. از اتاق مجاور زمزمه ای هم به گوش نمی‌رسد. دزدکی به راهروی هتل نگاهی می‌اندازد؛ هیچ نشانی از جنبش و حرکت به چشم اش نمی‌آید. قفل را به زور باز می‌کند و وارد اتاق کذایی می‌شود اما چیزی در آنجا پیدا نمی‌کند. همه چیز تر و تمیز سر جایش است و اثری از جنایتی به چشم نمی‌آید. ولی هری که یکی از کهنه کارهای این حرفه است، زیر کاسه حمام را نگاه می‌کند و دنبال لکه خونی چیزی می‌گردد. هیچ لکی به چشم اش نمی‌خورد. به کاسه توالت خیره می‌شود و سرانجام سیفون را می‌کشد شاید به مدرکی بر بخورد که خواسته باشند از بین ببرند. ناگهان حوله خونینی روی زمین می‌افتد و خون سرخ روشنی روی کاسه حمام می‌ریزد و از آنجا بر روی کف حمام سر ریز می‌شود. هری، وحشت زده، عقب می‌کشد.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.