ماجرای ابرتوپ عراق و دکتر جری بول

در ۲۲ مارس ۱۹۹۰، دکتر جری بول در برابر در ورودی آپارتمان خود در بروکسل (گویا به دست اسراییلی‌ها) به قتل رسید. در دهم ماه آوریل، ماموران جاسوسی اسراییل به گمرک انگلیس اطلاعاتی دادند و در نتیجه ۸ لوله ۲۰٫۵ متری به قطر داخلی یک متر که ضخامت آن از ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متر بود، توقیف شد. این لوله‌ها به توسط شرکت شفیلد فورمستر ساخته شده بودند و می‌توانستند فشاری معادل ۲ برابر لوله‌های توپ تانک‌های فعلی را تحمل کنند. سازندگان این لوله‌ها و کشور عراق ادعا می‌کردند که این لوله‌ها برای صنایع نفت در نظر گرفته شده‌اند، ولی ماموران گمرک عقیده داشتند با سوار کردن لوله‌ها بر روی هم یک لوله توپ عظیم به دست خواهد آمد. قطعاتی از این توپ هم در گمرک یونان توقیف شد.

جری بول در سال ۱۹۲۸ در کانادا به دنیا آمد و در بیست سالگی موفق به اخذ دکترای علوم ریاضی گردید. در سال ۱۹۵۲، افسر توپخانه ارتش کانادا بود و علاقه وی به توپ‌های دوربرد نیز در همین جا متجلی شد. وی علاقه‌مند به ژول ورن و توپ افسانه‌ای او بود که می‌توانست از روی زمین به کره ماه گلوله‌ای را پرتاب کند. سپس به طور جدی‌تر به توپ‌های آلمانی می‌اندیشید که در سال ۱۹۱۸ پرتابه‌ها را به بیش از ۱۲۰ کیلومتر گسیل می‌کرد. و این به نوعی پدر بزرگ ابر- توپ جدید عراقی ساخته جری بول بود.

پروژه او طرح تحقیق ارتفاع بالا یا HARP نامیده شد و هزینه‌های علمی آن را دانشگاه کانادایی مک‌گیل در مونترآل بر عهده گرفت و برای آزمایش محلی در جزایر آنتیل در ۵۰۰ کیلومتری جنوب مارتینیک در نظر گرفته شد. آزمایش‌های بول هم‌چنان دنبال می‌شد، امریکایی‌ها و کانادایی‌ها هم‌چنان به کمک‌های خود ادامه می‌دادند تا جایی که جری بول حساب کرد که می‌تواند یک بار ۲۲۵ کیلوگرمی را به ارتفاع ۱۰۰ کیلومتر و ۹۰ کیلوگرمی را به ۱۷۰ کیلومتر گسیل کند.


خرید کتاب با ۱۵٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)

در ۱۹ نوامبر ۱۹۶۶، در برابر جمعی از پژوهش‌گران، مهندسان و متخصصان جنگ کانادایی و امریکایی، ابر-توپ بول در آسمان آبی آنتیل بار ۸۴ کیلوگرمی را به ارتفاع ۱۸۰ کیلومتر پرتاب کرد.

از آن زمان تاکنون، این رکورد شکسته نشده است که منطبق با برد افقی ۲۰۰ کیلومتر است. وی موفق شد شرکت پژوهش فضایی را تاسیس کند و در مرز کبک و ورمون، فضایی به وسعت ۴۰۰ هکتار را به مرکز پژوهشی خود تبدیل کرد.

به هر حال آن‌چنان که رسانه‌ها نوشتند، توپ سفارشی صدام حسین با ۱۵۰ متر طول (نصف برج ایفل) و ۷۰۰ کیلومتر برد با خرج اتمی و قطر یک متر می‌توانست بزرگ‌ترین بمباران‌کننده قرن شناخته شود ولی بعد با اظهار تردید متخصصان این طول به ۴۰ متر و برد ۱۰۰ کیلومتر رسید که البته امکان‌پذیر بود. اما آن‌چه در این قضیه دشوار است تفکیک راست از دروغ و حقیقت از مجاز است.

به هر حال توپ عراقی، چنان‌چه وجود داشته باشد به نظر می‌رسد بیشتر به منظور پرتاب مواد شیمیایی یا میکروبی بوده است. ولی احتمال دارد در واقع لوله‌های توقیف شده حقیقتاً برای مقاصد دیگر یعنی لوله‌های نفتی در نظر گرفته شده بودند.

(نقل به تلخیص از سیانس اوی، ژوئیه ۱۹۹۰، شماره ۸۷۴) – مجله دانشمند

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.