کاراکتر سینمایی هاوارد بیل با بازی پیتر فینچ در فیلم شبکه: بررسی و تحلیل

هاوارد بیل گوینده اخبار شبانگاهی شبکه یوبی‌اِس است. او مانند دیگر همتایان‌اش سال‌های متمادی سر خط خبرهایی که در مقابل‌اش قرار می‌گیرد را بدون هیچ کم و کاست بیان می‌کند. وظیفه ابتدایی چنین شخصی بیان تمام و کمال هر آن‌چه به او دیکته می‌شود است. آن هم در صورتی که خط قرمز پر رنگی چون قضاوت نکردن به دور حرفه‌اش می‌کشد. بیل انسان کم هوشی نیست. بیل فردی با بینش سیاسی اجتماعیِ قابل ملاحظه است و این خصایص به او فرمانی برخلاف عملی که تمام این سال‌ها انجام داده می‌دهند. مشکل اصلی زمانی پیش می‌آید که نقابی که برای امرار معاش بر چهره زده نیز دیگر توان حفظ شدن ندارد؛ مسئولین شبکه تصمیم می‌گیرند او را به دلیل مصرف بیش از حد نوشیدنی‌های الکلی اخراج کنند. حال زمانی است که بیل می‌تواند نقاب همیشگی‌اش را بردارد، نقابی که در این مورد شخص از فرط پافشاری بر حفظ کردن آن دچار افسردگی شده و حال قدرت‌های بالادستی باعث فروپاشی‌اش می‌شوند.

روزی که قرار ات بیل آخرین برنامه خود را اجرا کند مساوی می‌شود با تقریر درونیات روی هم انباشته شده یک عمر ابزار بودن، عمری که او در کالبد یک مجری ساده اخبار در خدمت جریان اصلی رایج گذرانده است. او با ظاهری آشفته، پالتویی باران‌خورده، چهره‌ای برافروخته و موهایی نامرتب جلوی دوربین قرار می‌گیرد و جمع‌بندی تفکرات ضدجریان‌اش را با خشم بروز می‌دهد. حرکتی که باعث می‌شود مخاطبین‌اش چه در دنیای فیلم و چه در دنیای حقیقی، تصویری روشن از حرکت وی، از سلامت عقل به سوی دیوانگی، داشته باشند. او از تجربیات سالیان گذشته‌اش نهایت استفاده را می‌برد؛ قدرت بیان و فحوای کلام او با منطق تجربی‌اش تلفیقی شگرف می‌سازد و بیننده با مونولوگ‌های تفکر برانگیزی مواجه می‌شود که از میان مرزهای دیوانگی و عقل سلیم جان گرفته‌اند.

هاوارد بیل را پیامبر تلویزیونی می‌نامند، شخصی که حقایق پشت پرده را بر ملا می‌کند و مردم را به دوری جستن از این‌گونه مدیوم‌ها تشویق می‌کند. یک معارض خلاف جریان که با نیت افشاگری در مقابل دنیای خود قد علم می‌کند. هاوارد بیل تصویر روشنی از موج چپ‌گرایی است که به سادگی در خدمت جریان غالب قرار می‌گیرند؛ واقعیتی که حاکمیتِ تفکر لیبرال سرمایه‌داری را دهه ۷۰ به بیننده‌اش انتقال می‌دهد و تلاش‌های شخصیت اصلی‌اش را جزو ملزومات ادامه حیات این چرخه می‌داند.

هاوارد بیل قله شخصیت‌های آثار معترضانه سیدنی لومت است؛ شخصیتی که این بار میانه آماج تفکرات خالق‌اش را نشانه رفته است، فریاد هر آن‌چه که مخاطبین اخبار شبانگاهی مدت‌هاست متوجه آن نیستند. دروغ‌گو بودن رسانه‌هایی که با اهداف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در حال کنترل افکار عمومی هستند. ایستادگی تمام قد فرد در برابر جریان اصلی، موضوعی که لومت مدتی قبل با تجسم بخشیدن به شخصیتی چون سانی در بعدازظهر سگی سعی در بیان آن به شکلی کوچک‌تر را داشت و در نهایت با هاروارد بیل، آن را در مقیاسی به مراتب گسترده‌تر به معرض نمایش گذاشت.


خرید کتاب با ۱۵٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)

پیتر فینچ در آخرین هنرنمایی سینمایی‌اش به اندازه‌ای در نقش هاروارد بیل خوش نشسته که می‌توان به سادگی به میزان لذت فراوانی که از خلق جزئیات کاراکتر رو به زوال رفته‌اش می‌برد پی برد.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.