فیلم داستان عامه‌پسند – داستان، نقد و بررسی – Pulp Fiction (1994)

0

سال تولید : ۱۹۹۴
کشور تولیدکننده : امریکا
محصول : لارنس بندر
کارگردان : کوئنتین تارانتینو
فیلمنامه‌نویس : راجر ایواری و تارانتینو، بر مبنای داستان‌هائی نوشتهٔ ایواری و تارانتینو
فیلمبردار : آندری سکولا
هنرپیشگان : جان تراولتا، ساموئل ل. جکسن، اوما تورمن، بروس ویلیس، هاروی کایتل، وینگ رامس، اریک استولتس، رزانا آرکت، استیو بوسکمی و تارانتینو
نوع فیلم : رنگی، ۱۵۴ دقیقه

دو آدم‌کش به نام‌های ̎وینسنت̎ (تراولتا) و ̎جولز̎ (جکسن) از طرف ̎مارسلوس والاس̎ (رامس) مأموریت می‌یابند تا چمدانی را که دزدیده شده، از سارقان پس بگیرند و در جریان این عملیات به طرز معجزه‌آسائی نجات پیدا می‌کنند. ̎وینسنت̎ مأمور می‌شود تا ̎میا ̎ (تورمن)، همسر ̎والاس̎ را گردش ببرد.

اما ̎میا ̎ بر اثر استفادهٔ بیش از حد مواد مخدر، به حال اغما می‌افتد و ̎وینسنت̎ با تلاش فراوان او را نجات می‌دهد. ̎والاس̎ به بوکسوری به نام ̎بوچ̎ (ویلیس) دستور می‌دهد تا در مسابقهٔ بعدی خود ببازد، ولی ̎بوچ̎ سرپیچی می‌کند و مجبور به فرار می‌شود. با این همه سرانجام با نجات ̎والاس̎ از دست دو مرد، از انتقام او جان سالم به در می‌برد.

کولاژی درخشان و غیرمنتظره از کارگردانی جوان و مستعد که کلیشه‌ها را درهم می‌شکند، قید زمان را از میان بر می‌دارد و یا به کارگیری دوبارهٔ آنها، گونه‌ای نو می‌آفریند. ارجاع‌های سینمائی (ناخودآگاه یا به طور عمد) در لحظه به لحظهٔ فیلم حضور دارند: صحنهٔ رقص ̎میا ̎ و ̎وینسنت̎ متأثر از دستهٔ جداگانهٔ ژان لوک‌گدار (۱۹۶۴) است، چمدان که هرگز محتویاتش معلوم نمی‌شود یادآور بوسهٔ مرگبار رابرت آلدریچ (۱۹۵۵) و صحنه‌ای که ̎بوچ̎ پشت چراغ قرمز، ̎والاس̎ را می‌بیند، بیمار روانی آلفرد هیچکاک (۱۹۶۰) را به خاطر می‌آورد.

فیلمنامهٔ عالی فیلم کار مشترک تارانتینو و ایواری است و گفت‌و‌گوهای رومزهٔ لس‌آنجلسی به طرز درخشانی در آن به کار گفته شده‌اند. بازی‌های بازیگران، چشم‌گیر و موسیقی متن ̎انتخابی̎ فیلم یکی از جذاب‌ترین موسیقی فیلم‌های دههٔ ۱۹۹۰ سینمای هالیوود به شمار می‌آید.

سفارش طراحی سایت در کارلنسر با قیمت توافقی
لیزر هموروئید درمان بواسیر در کلینیک تخصصی هموروئید تهران

   

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.