توکسوپلاسموز در بارداری چه عوارضی دارد و چطور درمان می‌شود؟

0

توکسوپلاسموز به دلیل تماس با گربه یا مصرف گوشت خام به مادر منتقل می‌شود و عفونت حاد در طی بارداری ممکن است نوزاد را درگیر کند.

در خانمی که نقص ایمنی ندارد و دچار توکسوپلاسموز حاد شده است، تا ۶ ماه پس از ابتلا به عفونت حاد، احتمال انتقال عفونت به جنین وجود دارد، بنابراین در خانم‌هایی که دچار توکسوپلاسموز حاد شده‌اند، توصیه می‌شود تا ۶ ماه پس از آن باردار نشوند.

نقص ایمنی در مادر باردار موجب فعال شدن عفونت قدیمی می‌شود و در موارد نادری درگیری جنین به این دلیل است. احتمال انتقال عفونت به جنین با سن حاملگی ارتباط مستقیم دارد و در سه‌ماهه سوم بیش از سه‌ماهه اول است. شدت بیماری جنین با سن حاملگی ارتباطی معکوس است و در مواردی که جنین در سه‌ماهه اول مبتلا شده، شدیدتر است.

بیشتر نوزادان دچار عفونت ساب کلینیکال هستند و در هنگام تولد علامتی ندارند، البته ممکن است معاینه چشم و بررسی نورولوژیک ناهنجاری‌هایی را نشان دهد.

یافته‌های کلاسیک هیدروسفالی، کوریورتینیت و کلسیفیکاسیون‌های داخل مغزی مطرح کننده توکسوپلاسموز مادرزادی است.

سفارش طراحی سایت در کارلنسر با قیمت توافقی
خرید ساعت سونتو و لوازم جانبی ساعت Suunto

سایر تظاهرات توکسوپلاسموز مادرزادی عبارتند از:

  • کوچک برای سن حاملگی SGA
  • زردی
  • هپاتواسپلنومگالی
  • راش ماکولوپاپوار منتشر
  • تشنج

توکسوپلاسموز مادر زادی موجب کلسیفیکاسیون کورتیکال منتشر می‌شود، درحالی‌که عفونت CMV موجب کلسیفیکاسیون پری ونتریکولار می‌گردد.

تست‌های سرولوژیک روش اصلی تشخیص هستند. IgG علیه توکسوپلاسما ۲-۱ ماه پس از عفونت ظاهر می‌شود. در نوزادانی که مثبت شدن IgG (seroconversion) یا افزایش ۴ برابری تیتر IgG یافت شود، برای تائید تشخیص IgM علیه توکسوپلاسما اندازه‌گیری می‌شود.

اندازه‌گیری IgA و IgE علیه توکسوپلاسما نیز به تائید تشخیص توکسوپلاسموز مادر زادی کمک می‌کند. پس از تائید آزمایشگاهی بررسی‌های زیر توصیه می‌شود:

  • معاینه چشم‌پزشکی
  • بررسی شنوایی
  • بررسی نورولوژیک (CT و بررسی CSF)

توکسوپلاسموز مادرزادی با ترکیب پریمتامین و سولفادیازین به مدت یک سال درمان می‌شود. برای کاهش عوارض پریمتامین، اسیدفولیک نیز تجویز می‌گردد.

   

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.