بیماری تب مالت یا بروسلوز : علایم، تشخیص و درمان

اتیولوژی: بروسلا ملی تنسیس شایع‌ترین علت بروسلوز تب دار در انسان می‌باشد که منابع اصلی آن گوسفند، بز و شتر است.

تظاهرات بالینی:

تب + تعریق شبانه به علائم عضلانی اسکلتی، تظاهرات بالینی اصلی بروسلوز هستند. بروسلوز می‌تواند موجب لنفادنوپاتی، هپاتواسپلنومگالی، اپیدیدیموارکیت، درگیری نورولوژیک و آبسه مغزی شود.

دو ویژگی کاراکتریستیک تب در بروسلوز عبارتند از

۱- الگوی تب در بروسلوز درمان نشده به صورت مواج است، یعنی در ابتدا بیمار تب ندارد، سپس چند هفته تب رخ می‌دهد و مکررا تب عود می‌کند.

۲- در ۵۰٪ بیماران تب همراه با علائم و نشانه‌های عضلانی اسکلتی می‌باشد.

در مناطق آندمیک، در صورت مراجعه بیمار با تب و اشکال در راه رفتن باید تشخیص بروسلوز مطرح شود، مگر خلاف آن ثابت شود.

 تشخیص افتراقی:

مهم‌ترین تشخیص افتراقی سل می‌باشد .

۱- استئوفیت قدامی – جانبی (منقار طوطی) به نفع استئومیلیت بروسلوزی است ولی Gibbus به نفع سل است.

۲- آبسه پسواس و پاراورتبرال به نفع سل می‌باشند. ٣- التهاب دیسک (دیسکیت) در سل زودرس و در بروسلوز تأخیری می‌باشد.

آزمایشات سرولوژیک:

آزمایشات سرولوژیک اغلب تنها یافته‌های آزمایشگاهی مثبت در بروسلوز هستند. در عفونت حاد، آنتی بادی‌های IgM در مراحل زودرس ظاهر می‌شوند. نتایج آزمایشات سرولوژیک باید در کنار سابقه تماس و تظاهرات بالینی تفسیر شوند. در نواحی آندمیک یا در موارد وجود سابقه تماس شغلی، تیتر مساوی با بیشتر از ۱/ ۶۴۰- ۱/ ۳۲۰ تشخیصی است و در نواحی غیرآندمیک، تیتر مساوی با بیشتر از ۱/ ۱۶۰ با ارزش است؛ تکرارآزمایشات پس از ۴-۲ هفته ممکن است یک تیتر بالارونده را نشان دهد.

درمان

طول مدت درمان: جهت درمان بروسلوز غیرموضعی حاد (کمترازا ماه)،

یک دوره درمان ۶ هفته‌ای شامل حداقل ۲ آنتی بیوتیک مورد نیاز است. در موارد بیماری موضعی یا کمپلکس، حداقل نیاز به ۳ ماه درمان است.

درمان استاندارد استاندارد طلایی برای درمان بروسلوز در بالغین،استرپتومایسین داخل عضلانی و داکسی سیکلین است. عود پس از این روش درمانی ۱۰-۵٪ است. درمان جایگزین: درمان جایگزین (و رژیم توصیه شده فعلی توسط WHO، ریفامپین همراه با داکسی سیکلین به مدت ۶ هفته است. میزان عود/ شکست درمان با این روش، ۲۰-۱۰٪ | است که احتمالا به علت افزایش پاکسازی داکسی سیکلین ناشی از تجویزهمزمان ریفامپین و در نتیجه کاهش سطح داکسی سیکلین می‌باشد.

تجویز اوفلوکساسین یا سیپروفلوکساسین همراه با ریفامپین به مدت ۶ هفته می‌تواند درمان جایگزین قابل پذیرشی در بالغین باشد.

درمان در کودکان و زنان حامله: در کودکان و زنان حامله‌ تری متوپریم – سولفامتوکسازول جایگزین تتراسیکلین می‌شوند. در زنان حامله بهترین رژیم، ریفامپین +‌تری متوپریم – سولفامتوکسازول (کوتریموکسازول) است.

بیماری نورولوژیک: بیماری نورولوژیک ناشی از بروسلوز نیاز به درمان طولانی مدت (۶-۳ ماه) دارد (معمولا به همراه با اضافه کردن سفتریاکسون به رژیم استاندارد).

آندوکاردیت بروسلایی: آندوکاردیت بروسلایی حداقل با ۳ دارو یک آمینوگلیکوزید + یک تتراسیکلین + ریفامپین) درمان می‌شود. بسیاری از محققین سفتریاکسون و یا یک فلوروکینولون را جهت کاهش نیاز به تعویض دریچه به رژیم اضافه می‌کنند. طول مدت درمان آندوکاردیت بروسلایی، | ۴ تا ۶ ماه است. جراحی برای درمان اکثریت موارد عفونت دریچه‌های مصنوعی قلب و مفاصل مصنوعی مورد نیاز است.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.