تست پوستی توبرکولین یا PPD چیست؟

0

تست پوستی توبرکولین یا PPD با بیشترین گستردگی، در غربالگری سل نهفته به کار برده می‌شود. این تست پاسخ سلول‌های T را مورد سنجش قرار می‌دهد.

PPD در تشخیص سل فعال از ارزش کمی برخوردار است، زیرا حساسیت و ویژگی آن پایین می‌باشد و قادر به افتراق میان عفونت نهفته و بیماری فعال نمی‌باشد.

درمان عفونت نهفته سل: بخش عمده‌ای از کنترل سل در ایالات متحده عبارت است از: تجویز ایزونیازید به افراد مبتلا به سل نهفته و خطر بالای بیماری فعال.

تجویز ایزونیازید: تجویز ایزونیازید به مدت ۹-۶ ماه، خطر سل فعال را تا ۹۰% کاهش می‌دهد. اثر محافظتی مادام العمر است.

تبلیغ: دوره آموزش الکترونیکی: پداگوژی، ابزارها و تولید محتوای آموزشی

پروفیلاکسی با ایزونیازید، خطر ابتلا به سل را در مبتلایان به عفونت HIV کاهش می‌دهد.

پروفیلاکسی براساس PPD:

شروع ایزونیازید براساس میزان آندوراسیون پس از تست PPD در گروه‌های مختلف متفاوت است. ابتدا ۵ واحد از PPD به ناحیه قدامی ساعد تزریق می‌شود و ۴۸ تا ۷۲ ساعت بعد – میزان ناحیه سفتی یا اندوراسیون (برحسب میلی متر، اندازه‌گیری می‌شود؛ – قطر قرمزی ملاک ما نمی‌باشد.

در برخی موارد واکنش به تست PPD با گذشت زمان کاهش می یابد، در این موارد اگر تست یک هفته بعد تکرار شود، واکنش پوستی مجددا بوجود می‌آید (آزمون دو مرحله ای).

۱- در افراد در تماس نزدیک با بیماران سلی، افراد HIV مثبت یا کسانی که در Chest x Ray آن‌ها سل التیام یافته وجود دارد، اندوراسیون ۵ میلی متر در تست PPD، اندیکاسیونی برای تجویز ایزونیازید می‌باشد.

۲- در سایر افرادی که در معرض خطر هستند قطر اندوراسیون باید ۱۰ میلی متر باشد تا ایزونیازید تجویز شود.

۳- در افرادی که خطر سل در آن‌ها بسیار پایین است، قطر اندوراسیون باید ۱۵ میلی متر باشد تا پیشگیری با ایزونیازید آغاز شود (بجز با اهداف استخدامی که غربالگری طولی موردنیاز است و TST در این افراد با خطر پایین، اندیکاسیون ندارد).

از تست IGRA هم برای تشخیص سل نهفته استفاده می‌شود. دو استثناء در دو گروه از افراد زیر حتی اگر TST و IGRA منفی باشد باید اقدام به پروفیلاکسی با ایزونیازید نمود؛ به عبارت دیگر در این دو گروه بدون توجه به میزان PPD TST)، پروفیلاکسی با ایزونیازید اندیکاسیون دارد.

١- شیرخواران و کودکانی که در تماس با افراد مبتلا به سل بوده‌اند.

۲- افراد HIV مثبت که با افراد مبتلا به سل، تماس داشته‌اند. در مبتلایان به عفونت HIV باید قبل از درمان سل نهفته، وجود سل فعال در آن‌ها Rule out شود.

در صورت عدم وجود ۴ علامت سرفه، تب، کاهش وزن و تعریق شبانه، سل فعال رد می‌شود.

به طور کلی در تمام بیماران قبل از درمان س ل نهفته با ایزونیازید باید وجود سل فعال Rule out شود.

نکات مهم در تست‌های تشخیصی سل

۱- مهمترین کاربرد آزمون PPD ) TST )، غربالگری عفونت مایکوباکتریوم توبرکلوزیس است.

۲- تست سنجش آزاد شدن اینترفرون گاما (IGRAs) برای تشخیص مایکوباکتریوم توبرکلوزیس از TST، اختصاصی‌تر است.

۳- در افراد بالای ۵ سال، تست IGRAs برای تشخیص عفونت نهفته سلی نسبت به TST ارجح‌تر است ولی در افراد کمتر از ۵ سال، TST روش ارجح است.

۴- تست Xpert MTB / RIF یک تست سریع با حساسیت و ویژگی بالا می باشد که برای موارد زیر به کار برده می‌شود:

الف) تست اولیه بر روی CSF در افراد مشکوک به مننژیت سلی

ب) به عنوان تست اولیه در کودکان و بالغین مبتلا به سل MDR یا سل همراه با عفونت HIV

دریافت کنندگان پیوند عضو با PPD بیشتر یا مساوی ۵ میلی متر باید ایزونیازید دریافت نمایند.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.