شوک کاردیوژنیک چیست و چطور درمان می‌شود؟

0

شایع‌ترین علت شوک کاردیوژنیک، نارسایی اولیه قلب ثانویه به انفارکتوس میوکارد (MI) است.

۱- اکثر مبتلایان به شوک کاردیوژنیک از دیس پنه شکایت دارند و رنگ پریده، مضطرب، عرق کرده و سیانوتیک هستند و هوشیاری این بیماران متغیر است.

۲- نبض این بیماران ضعیف است. همچنین ممکن است دچار برادیکاردی شدید ناشی از بلوک قلبی High grade شوند.

۳- فشارخون سیستولیک کمتر از ۹۰mmHg می‌باشد. گاهی فشار شریانی به دلیل مقاومت بالای عروق سیستمیک حفظ می‌گردد.

۴- تاکی پنه و اتساع ورید ژوگولرممکن است وجود داشته باشند.

۵- ضربه نوک قلب و S1، ضعیف بوده و گالوپ S3 ممکن است قابل سمع باشد.

۶- در اکثر مبتلایان به نارسایی بطن چپ ایجادکننده شوک کاردیوژنیک، رال (کراکل) شنیده می‌شود.

٧- اولیگوری و آنوری در شوک کاردیوژنیک شایع است.

۸- بیشتر مبتلایان به شوک کاردیوژنیک به منظور کنترل هیپوکسی حاد، به ونتیلاسیون مکانیکی زودرس نیاز دارند (حدودا ۸۰٪ موارد).

یافته‌های آزمایشگاهی:

یافته‌های آزمایشگاهی در شوک کاردیوژنیک عبارتند از:

١- لکوسیتوز و افزایش CRP

۲- ترانس آمیناز‌های کبد، ۲۰٪ افزایش می‌یابند.

٣- فانکشن کلیه به تدریج مختل می‌گردد.

۴- لاکتات شریانی افزایش می‌یابد

۵- در ABG معمولا هیپوکسمی و اسیدوز متابولیک با AG بالا را نشان می‌دهد.

۶- گلوکزخون در هنگام پذیرش بالا رفته است و یک عامل پیش بینی‌کننده مستقل و قوی برای مرگ است.

درمان دارویی:

نوراپی نفرین نسبت به دوپامین عوارض کمتری مثل آریتمی) داشته، لذا انتخاب اول درمان دارویی با وازوپرسور‌ها در درمان شوک کاردیوژنیک است.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.