ویژگی‌های رادیوگرافیک پیش بینی‌کننده خوش خیم یا بدخیم بودن ندول منفرد ریوی

0

ویژگی‌های رادیوگرافیک خاصی می‌توانند در پیش بینی اینکه یک ندول ریوی (SPN)، خوش خیم یا بدخیم است کمک‌کننده می‌باشند:

١- اندازه SPN مهم است زیرا احتمال بدخیمی در ضایعات بزرگتر بیشتر است. احتمال بدخیمی در ضایعات بین ۴ تا ۷ میلی متر در افراد بدون سابقه کانسر ۰ / ۹٪ ذکر شده است؛ در حالی که این احتمال برای ضایعات ۸ میلی متر تا ۲ سانتی متر، ۱۸٪ و برای ضایعات بزرگتر از ۲ سانتی متر، ۵۰% می‌باشد.

۲- SPN‌ها با حاشیه‌های صاف و مشخص، با احتمال بیشتری خوش خیم هستند؛ در حالی که احتمال بدخیمی در ندول‌هایی که حاشیه‌های نامنظم و خاردار (اسپیکوله) دارند، بیشتر است.

٣- الگو‌های کلسیفیکاسیون که به نفع SPN خوش خیم هستند عبارتند از الگو‌های منتشر (Difuse)، مرکزی (Central)، لایه‌ای (Laminated)، یا پوست پیازی ( Onion- skin ) و پاپ کورن Popcorn).

ضایعات دارای کلسیفیکاسیون محیطی یا Eccentric (آسیمتریک یا غیرقرینه) با احتمال بیشتری بدخیم هستند.

۴- یافته‌های تصویربرداری باید با یافته‌های قبلی مقایسه شوند؛ زیرا عدم تغییر در اندازه برای بیش از ۲ سال، به طور چشمگیری احتمال بدخیمی را پایین می‌آورد و به احتمال زیاد توده بدخیم نمی‌باشد

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.