فیلم بعد از زمین – خلاصه داستان، نقد و بررسی – After Earth 2013

0

نویسنده و کارگردان: ‌ام. نایت شیامالان

بازیگران: ویل اسمیت (سافر کیج)، جیدن اسمیت (کیتایی کیج). ۱۰۰ دقیقه. درجه نمایشی: ۱۳-PG.

غلبه‌ی ذهنیت پایان جهانی بر هالیوود

ذهنیتِ پایان جهانی در فرهنگ معاصر آمریکایی‌ها ظاهراً هر چه می‌گذرد شدت و گستره‌ی بیشتری می‌یابد. فقر، فروپاشی همبستگی جمعی، نومیدی مطلق و سرخوردگی از اصلاح وضعیت جامعه از جمله عواملی است که به ذهنیت پایان جهانی در میان آحاد هر جامعه‌ای دامن می‌زند. سینما در هر کشوری بازتاب‌دهنده‌ی فضای فرهنگی جامعه و تمایلات ذهنی آدم‌هاست.

هالیوود به ویژه طی پنج شش سال گذشته- مشخصاً پس از بحران بزرگ اقتصادی ۲۰۰۸- در مقیاس وسیع به ساختن فیلم‌های پایان جهانی رو آورده است. تنها طی شش هفته‌ی گذشته سه فیلم فراموشی، جنگ جهانی زِد و بعد از زمین با مضامین تقریباً مشابهی درباره‌ی پایان جهان به روی پرده آمده است. بعد از زمین فیلم خوبی نیست. کارگردان فیلم، ‌ام. نایت شیامالان، که زمانی برای خودش اعتباری داشت، حالا به چنان حضیض ذلّتی افتاده که شرکت فیلمسازی کلمبیا پیکچرز حتی حاضر نشده در مواد تبلیغاتی مربوط به فیلم بعد از زمین کوچک‌ترین اشاره‌ای به نام وی بکند.

سفارش طراحی سایت در کارلنسر با قیمت توافقی
لیزر هموروئید درمان بواسیر در کلینیک تخصصی هموروئید تهران

بعد از زمین جدای از چند صحنه‌ای که واجد زیبایی‌های بصری است چیز چندانی برای عرضه ندارد. فیلم حکایت پسربچه‌ای است که در یک برهوتِ معاند که در آن موجودات و مخلوقات‌زاده‌ی CGI پرسه می‌زنند باید راه خود را به جلو باز کند و با پشت سر نهادن این سختی‌ها به بلوغ روحی و جسمی برسد و از یک پسربچه به قهرمان مبدل شود. داستان فیلم حدوداً در هزار سال بعد اتفاق می‌افتد. در این زمان نوع بشر کره‌ی زمین را ر‌ها کرده و در جای دیگری در کهکشان مستقر شده است (درست مثل قصه‌ی فیلم فراموشی). اورسا‌ها موجودات زشت و کریهی هستند که انسان‌ها درگیر جنگ با آن‌ها شده و شکست‌شان داده‌اند اما این موجودات دوباره دور هم گرد آمده‌اند.

سایفر کیج (ویل اسمیت) یک فرمانده‌ی نظامی عالی‌رتبه است که علیه اورسا‌ها می‌جنگد، سایفر در یکی از مأموریت‌های خویش در آسمان کره‌ی زمین، در حالی‌که سوار بر سفینه‌ی فضایی پیشرفته‌ی خود است و پسر نوجوان‌اش کیتایی (جیدن اسمیت) را به همراه دارد، بر اثر سانحه‌ای مجبور به فرود بر سطح کره‌ی زمین می‌شود. سفینه که دو بال و دُم خود را از دست داده قادر به پرواز نیست و همه‌ی سرنشینان سفینه نیز به جز سایفر و پسرش کشته شده‌اند و سایفر هم بدجوری مجروح شده است. در چنین شرایطی، کیتایی باید صدکیلومتر بر سطح زمین پیاده‌روی کند تا دُمِ گمشده‌ی سفینه را که حاوی دستگاه نجات دهنده است، پیدا کند. کیتایی در طول راه با تعداد زیادی از مخلوقات جهش‌یافته‌ی زمینی و یک اورسای آواره روبه‌رو می‌شود. همچنین همزمان در صحنه‌های بازگشت به گذشته، شاهد زندگی خانوادگی کیج‌ها قبل از کشته شدن خواهر کیتایی هستیم…

از جمله اهداف فیلمساز تأکید بر رابطه‌ی پدر و پسری سایفر و کیتایی و بلوغ کیتایی تحت یک شرایط غیرعادی بوده است. اما هم رابطه‌ی پدر و پسری و هم موضوع بلوغ کیتایی خیلی سرهم‌بندی شده به تصویر کشیده شده است. ویل اسمیت و جیدن اسمیت، که در زندگی واقعی هم پدر و پسرند، تنها در چند صحنه‌ی فیلم حضور مشترک دارند.

تلاش‌های ناشیانه‌ی فیلمنامه برای تغییر شکل دادن کیتایی از یک پسر بچه به یک قهرمان نیز کاملاً غیرمتقاعدکننده است. کیتایی بیشتر یک پسر بچه‌ی نق‌نقوی اعصاب خُردکن است و «کشف» ناگهانی و اجباری مهارت‌های بقا از جانب او نیز خیلی مسخره و بی‌ربط به نظر می‌رسد. موضوع پسر بچه‌ای که در یک محیط خطرناک گرفتار شده و به تنهایی باید از پس خطرات و تهدیدات برآید تا زنده بماند موضوع بالقوه جذابی است. در فیلمی مثل زندگی پی، فیلمساز توانسته به نحو احسن از ظرفیت‌های بالقوه‌ی چنین موضوعی استفاده کند. اما شیامالان فاقد چنین قابلیتی است.

او حتی نتوانسته ما را به عنوان تماشاگر قانع کند که کیتایی در معرضِ خطر واقعی قرار دارد. ما در تمامی صحنه‌هایی که کیتایی دچار مشکل می‌شود کاملاً مطمئن هستیم که او در هر حال مشکل را حل می‌کند و هیچ آسیبی نمی‌بیند. و به همین خاطر فیلمساز قادر به خلق هیچ‌گونه اضطراب و هیجان واقعی‌ای نیست. بازی جیدن اسمیت هم به فیلم ضربه‌زده است. او آشکارا برای بازی در نقش کیتایی مناسب نیست.

البته باید در نظر داشت که ضعف‌های فیلمنامه‌ای نقش مهمی در خراب کردن بازی بازیگران دارد. جیدن اسمیت در بچه‌ی کاراته بازی بسیار خوبی ارائه کرده و نشان داده بود که توان بازیگری دارد، اما انتخاب او برای بازی در نقش کیتایی انتخاب نادرستی بوده است. ویل اسمیت هم به دلیل محدودیت‌های نقش‌اش- اقامت تقریباً دائمی در داخل یک سفینه‌ی درهم شکسته- نتوانسته کاریزما و انرژی‌ای را که همیشه از او سراغ داشتیم به نمایش بگذارد. بعد از زمین نه تنها به عنوان یک فیلم علمی تخیلی بلکه به عنوان یک فیلم درام و ماجرایی نیز شکست خورده است.

   

پستهای اخیر

معرفی کتاب دوپامین، مولکولی با خواص شگفت‌انگیز، نوشته دانیل زد لیبرمن و مایکل ای. لانگ

نوروترنسمیترها یا  مواد شیمیایی میانجی، به ما انگیزه می‌دهند در پی رسیدن به چیز‌های بسیار دور برآییم؛ چه امور مادی و چه اموری مانند عشق و دانش و قدرت. یکی از مهم‌ترین میانجی‌های شیمایی در مغز، دوپامین نام دارد. این ماده چه بخواهیم نمکدان…

ویدئو: اگر اپل زمان معرفی نخستین نسخه کامپیوتر مک، فناوری ساخت تبلیغات ویدئویی به سبک الان داشت…

ویدئوهای تبلیغی این روزهای محصولات فناوری را در نظر بگیرید. همیشه کنجکاوم بدانم چه حسابگری‌هایی برای ساخت آنها صورت می‌گیرد؟ سناریوی ساخت آنها با چه حساسیت‌هایی دنبال می‌شود؟ چطور ویدئوهای گرفته شده با دوربین‌های پیشرفته و ویدئوهای سه‌بعدی…

افزایش ناگهانی بازیکنان بتلفیلد ۴ شرکت EA را وادار به نصب سرورهای اضافی کرد

بازی بتلفیلد ۴ همزمان با نزدیک شدن به هشتمین سالگرد انتشار خود؛ با هجوم گسترده و ناگهانی گیمرها مواجه شده است. البته، در این میان چندین عامل در دست یکدیگر باعث شدند تعداد بازیکنان به طور ناگهانی افزایش پیدا کنند. اعلام تاریخ انتشار نسخه…

چگونه حالت شب (Dark Mode) اینستاگرام را در اندروید و iOS فعال کنیم؟

ویژگی Dark Mode روی دستگاه‌ها و اپلیکیشن‌ها یک مزیت بزرگ است. حالت تاریک یا حالت شب می‌تواند امکان استفاده از دستگاه‌ها در نور کم را ممکن است و مانع از آسیب بیشتری به کره چشم شود. همین‌طور، مانع از مزاحمت و اختلال‌هایی می‌شود که با نور شدید…

شرکت هیوندای، بوستون داینامیکس -شرکت معروف سازنده روبات‌های حیوان‌نما- را خرید

گروه هیوندای موتور اعلام کرد بخش عمده‌ای از سهام شرکت Boston Dynamics را از شرکت فناوری ژاپنی Softbank خریداری کرده است. هیوندای با این خرید، گام بسیار بزرگی به سوی دنیای رباتیک موبایل برداشت. شرکت بوستون داینامیکس بیشتر به خاطر ساخت…

مینی‌سریال جدیدی که باید ببینید: کاتلا، رازهای شهر آتشفشانی

همان طور که قبلا هم در `پست‌های معرفی مینی سریال‌ها در «یک پزشک» نوشته بودم، در دوران همه‌گیری کرونا ما مدتی است که با فصل طلایی مینی‌سریال‌ها مواجه شده‌ایم و هر چند وقت یک بار یک مینی سریال دیدنی، غافلگیرمان می‌کند. برای همین است که من…

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.