کریستوفر نولان – زندگینامه و فعالیت‌های هنری و سینمایی و فهرست آثار – Christopher Nolan

0

تاریخ تولد: ۳۰ جولای ۱۹۷۰ در لندن.

فیلم‌های مهم: یادگاری (۲۰۰۰)، بی‌خوابی (۲۰۰۲)، پرستیژ (۲۰۰۶)، شوالیه تاریکی (۲۰۰۸)، سرآغاز (۲۰۱۰).

نولان در لندن به دنیا آمد. پدرش، برندن جیمز، که بریتانیایی بود در زمینهٔ تبلیغات کار می‌کرد. مادرش اهل آمریکا و مهماندار هواپیما و معلم زبان انگلیسی بود. او مدام بین لندن، شیکاگو و ایلینوی در حال رفت‌وآمد بود و تابعیت بریتانیا و آمریکا را دارد.

نولان یک برادر بزرگتر به نام متیو و یک برادر کوچک‌تر به نام جاناتان دارد. نولان فیلم‌سازی را از سن ۷ سالگی و با دوربین ۸ میلی‌متری پدرش آغاز کرد. او با فیلمبرداری از اسباب‌بازی‌هایش فیلم می‌ساخت از ۱۱ سالگی تصمیم گرفت تا فیلمسازی حرفه‌ای شود.

نولان به کالج دانشگاهی لندن رفت و رشتهٔ ادبیات انگلیسی را انتخاب کرد. علت انتخاب این دانشگاه، ساختمان‌های مجهز فیلم‌سازی‌اش بود.نولان در دوران دانشجویی رئیس انجمن فیلم دانشگاه بود و به همراه دوست‌دخترش اما توماس، فیلم‌های ۳۵میلی‌متر نمایش می‌داد و با استفاده از پول آن در طول تابستان، فیلم‌های ۱۶میلی‌متر می‌ساخت.

او با اما توماس ازدواج کرد، کسی که در دانشگاه لندن با او آشنا شد زمانی که فقط ۱۹ سال داشت. او به عنوان تهیه‌کننده در تمام فیلم‌های نولان کار کرده‌است و آنها با همدیگر شرکت تولید فیلم Syncopy Inc را تأسیس کردند.

بعد از فارغ‌التحصیلی، نولان به کارگردانی ویدئوهای شرکتی و تبلیغاتی روی آورد. او همچنین سومین فیلم کوتاه خودش، دودلباگ (۱۹۹۷) را ساخت. این فیلم مردی را نشان می‌دهد که در جستجوی یک حشره است و زمانی که می‌خواهد او را بکشد، متوجه می‌شود که آن تصویر کوچک‌تری از خودش است.[۱۳] در این دوره، هیچ استودیویی پروژه‌های نولان را قبول نمی‌کرد. او خودش با عبارت «کوله‌باری از نامه‌های مردودی» از آن دوره یاد می‌کند که باعث جهش او به سمت فیلم‌سازی شد. او در این‌باره ادامه می‌دهد «در بریتانیا مشارکت مالی بسیار محدود است. راستش را بخواهید همه‌اش پارتی‌بازی است. هیچ وقت از طرف صنعت فیلم بریتانیا حمایت نشده‌ام.»

در سال ۱۹۹۸، نولان اولین فیلم بلندش را با سرمایهٔ خودش و همکاری دوستانش ساخت. تعقیب دربارهٔ یک نویسندهٔ بی‌کار (جرمی تئوبالد) است که به امید یافتن ماجرایی برای نوشتن رمان، به تعقیب آدم‌های مختلف می‌پردازد، تا این که کار دست خودش می‌دهد و وارد یک مسئله جنایی می‌شود.

* تاکنون زندگی خانوادگی پایداری داشته است. تنها یک بار ازدواج کرده که از سال ۱۹۹۷ تاکنون دوام آورده است. همسرش، اما توماس، یکی از تهیه‌کنندگان فیلم‌های نولان هم هست.

* یکی از مشهورترین سینماگران چپ دست دنیا است.

* هم تابعیت انگلیسی دارد و هم آمریکایی. نژاد او در اصل ایرلندی است.

* در کنار فرانسیس فورد کاپولا تنها کارگردانی است که هم‌اکنون دو فیلم در میان ۱۰ فیلم برتر سایت IMDB دارد. از کاپولا فیلم‌های پدرخوانده و پدرخوانده ۲ و از نولان فیلم‌های سرآغاز و شوالیه سیاه در این فهرست قرار دارند. در ضمن از ۷ فیلم بلندی که نولان کارگردانی کرده است، ۵ فیلم در لیست ۲۵۰ فیلم برتر IMDB قرار دارند. علاوه بر دو فیلم ذکر شده، فیلم‌های یادآوری، بتمن می‌آغازد و پرستیژ در این لیست قرار گرفته‌اند.

*جان نولان، عموی او، بازیگر سینما و تلویزیون انگلستان است و در دو فیلم برادرش هم ایفای نقش کرده است. تعقیب و بتمن می‌آغازد.

* اکثر فیلمنامه‌هایش را به همراه برادر کوچکترش، جاناتان، می‌نویسد. جاناتان این روزها قرار است فیلمنامه در میان ستارگان را برای استیون اسپیلبرگ بنویسد.

* نسبت به رنگ‌های قرمز و سبز کوررنگ است.

* یکی از طرفداران سرسخت فیلم‌های جیمز باند است و محبوب‌ترین فیلم‌اش از این سری را هم در خدمت سرویس مخفی ملکه (۱۹۶۹) می‌داند.

* در دوران کودکی مدام بین دو کشورهای انگلیس و آمریکا در رفت و آمد بود. برای همین به فرهنگ هر دو کشور تسلط دارد.

* اکثرا از بازیگرانی غیرآمریکایی در نقش آدم‌هایی آمریکایی استفاده می‌کند.

* شوالیه تاریکی اولین فیلمی بود که به روش آیمکس فیلمبرداری شد.

* هزینه تولید فیلم جدیدش، سرآغاز تقریبا ۳۰۰۰ برابر اولین فیلم بلندش، تعقیب است. نولان تعقیب را تنها با ۶۰۰۰ دلار بودجه ساخت که تازه بیشتر آن صرف تبدیل نگاتیوهای ۱۶ میلیمتری به ۳۵ میلیمتری شد. عوامل اصلی آن فیلم همگی از آشنایان نولان بودند که بدون هیچ چشمداشتی در آن فیلم کار کردند.

* از طرفداران گروه موسیقی ریدیوهد است.

ژانر معمول فیلم‌هایش: نوآور مدرن، تریلر، تریلر روانشناسانه.

چند جمله مهم از او:

* از جلوه‌های ویژه و تکنولوژی تنها در صورتی استفاده می‌کنم که به آن‌ها نیاز داشته باشم.

* (درباره فیلم تعقیب): ما به طور جدی ادعا می‌کنیم که ارزان‌ترین فیلم تاریخ را ساخته‌ایم.

* اگر شما داستان‌تان را به صورت یک هزارتو به تصویر بکشید، دیگر لازم نیست که بالای آن هزارتو بروید و ببینید که کاراکترهایتان انتخاب‌های اشتباهی انجام می‌دهند، چون این کار خسته‌کننده است. در عوض شما می‌خواهید که به همراه آنان در هزارتو باشید و با آنان حرکت کنید. این اتفاق هیجان کار را بالاتر می‌برد … من واقعا دوست دارم داخل آن هزارتو باشم.

* من هیچ‌گاه خودم را یک شخص خوش‌شانس تلقی نکرده‌ام. من به طرز غیرعادی بدبین‌ام.

* بتمن شخصیتی به غایت پیچیده است. کسی که جذابیتی کامل دارد، اما به سرعت می‌تواند آن را به ظالمی بسیار یرد مبدی کند.

* به نظر من ترس از توطئه یکی از بزرگترین ترس‌هایی است که در فیلم‌های نوآر و تریلرهای روانشناسانه وجود دارد. این دقیقا چیزی است که من از آن می‌ترسم؛ این که کنترلی بر زندگی خود نداشته باشید. فکر می‌کنم این چیزی است که مردم با آن ارتباط برقرار می‌کنند، و آن ژانرها زمانی بیشتر موفق هستند که بن‌مایه خود را از ترس‌های واقعی اقتباس کنند.

لقب پیشنهادی: نابغه سینمای مدرن قرن ۲۱.

هنرمندانی که از آن‌ها تاثیر گرفته:

خودش به تاثیرپذیری از بزرگانی چون استنلی کوبریک، نیکلاس روگ و ریدلی اسکات اذعان داشته است که در این میان شباهت‌اش با کوبریک بیش از دیگران قابل اشاره است. در ضمن رگه‌های آشکاری از فیلم‌های نوآر در آثار او به چشم می‌خورند. از لحاظ مضمونی هم به نظر می‌رسد او تا حدودی وامدار فیلمسازان هنری اروپا (از جمله آنتونیونی و تارکوفسکی) باشد.

چند جمله از دیگران درباره او:

* تام چاریتی: «کریستوفر نولان به سرعت خود را به عنوان یکی از درخشان‌ترین امیدهای داستان‌گویی در هالیوود، در آغاز سده دوم سینما، تثبیت کرده است … او هنوز می‌تواند بیشتر پیشروی کند.»

* جیسون بوکانان: «فیلمساز متولد لندن، کریستوفر نولان، استعداد یکه‌ای را جهت خلق فیلم‌های درگیرکننده، شامل مفاهیم براساس شکست‌های انتزاعی … به نمایش گذاشته است.»

* راجر ایبرت: «اکنون ما باید به وی اطمینان داشته باشیم. به این که می‌تواند ما را میخکوب کند و پیش ببرد.»

* مایکل فیلیپس: «نبوغ فیلمسازی نولان او را در میان تاثیرگذارترین نویسندگان فانتزی معاصر قرار خواهد داد.»

* دیوید تامسن: «برای خودم دلایل نسبتا قانع‌کننده‌ای دارم که از دست آقای نولان راضی باشم و به کارهایش اطمینان کنم.»

همکاران مورد علاقه:

لی اسمیت (تدوینگر)، مایکل کین (بازیگر)، کریستین بیل (بازیگر)، دیوید جولیان (آهنگساز)، والی فیستر (فیلمبردار)، اما توماس (تهیه‌کننده)، جاناتان نولان (فیلمنامه‌نویس).

جوایز مهم:

نامزد اسکار بهترین فیلمنامه اریژینال و نامزد گلدن گلوب بهترین فیلمنامه برای فیلم یادگاری (۲۰۰۱)، نامزد جایزه بهترین کارگردانی از طرف انجمن کارگردانان آمریکا در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۹ برای فیلم‌های یادگاری و شوالیه تاریکی؛ برنده جایزه فیلمنامه‌نویسی والدو سالت از جشنواره فیلم ساندس برای فیلم یادگاری.

یادگاری فیلم‌هایش:

بدون شک هیث لجر در نقش جوکر در فیلم شوالیه تاریکی.

چند کلمه که دنیای فیلمساز را می‌سازند:

آنارشیسم، تقابل عشق و وظیفه، پنهان‌کاری، خاطرات رویا، خانه، سرفت.

آرزوها:

فیلمنامه‌ای براساس زندگی هاوارد هیوز نوشته بود (خودش آن را یکی از بهترین چیزهایی که تاکنون نوشته می‌داند) و می‌خواست آن را با بازی جیم کری بسازد. ولی وقتی فهمید مارتین اسکورسیزی قصد ساخت فیلم مشابهی را دارد، از این پروژه انصراف داد.

مولفه‌های سبکی و مضمونی تکرارشونده:

نمایش کلوزآپ دستان شخصیت‌های اصلی برای معرفی آنان، چرخش دوربین به دور بازیگران و استفاده از زمان غیرخطی از جمله نکات فنی فیلم‌های نولان هستند. از لحاظ مضمونی هم فیلم‌های او به بررسی آدم‌هایی می‌پردازند که به دنبال هدفی‌اند و در این راه مشکلات زیادی را به جان می‌خرند. ضمن این که شخصیت‌های آثار نولان، اکثرا میان زندگی شخصی و وظیفه‌شان به مشکل برمی‌خورند.

یک سکانس مهم از فیلم‌هایش:

کاب و آریادنی در کافه‌ای مشغول صحبت هستند. همه چیز عادی به نظر می‌رسد تا این که به ناگاه می‌فهمیم همه این‌ها دارد در رویا اتفاق می‌افتد. در این لحظه همه چیز شروع به از هم پاشیدن می‌کند. این سکانس از فیلم سرآغاز، علاوه بر تاثیر شگفت‌انگیز بصری و این که مفهوم اصلی فیلم (این که آیا دنیای ما واقعی است یا نه؟) را به ذهن متبادر می‌کند، مقدمه‌ای هم هست برای سکانس پایانی و ادامه مرگ‌بار چرخش توتم روی میز.

   

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.