فیلم پرواز – معرفی، نقد و خلاصه داستان – Flight 2012

0

کارگردان: رابرت زمه کیس. بازیگران: دنزل واشینگتن (ویپ ویتاکر)، نادین ولاسکوئز (کاترینا مارکوئز)، کلی ریلی (نیکول)، بروس گرین وود (چارلی اندرسون)، جان گودمن (هارلینگ میس)، دین دونپورت (دِرک هوگ). ۱۳۸ دقیقه. درجه نمایشی:  R.

پرواز یکی از بهترین فیلم‌ها در ژانر بررسی شخصیت است. دنزل واشینگتن در یکی از بهترین نقش آفرینی‌های خود، فرصت فراخی پیدا کرده تا از تمامی تجربیات خود در عرصهٔ بازیگری استفاده کند. کاپیتان ویپ ویتاکر دنزل واشینگتن در صحنه‌هایی از فیلم همچون یک قهرمان دوست‌داشتنی و در برخی صحنه‌های دیگر همچون یک شخصیت منفی نفرت‌انگیز جلوه می‌کند. این یک نمایش تک‌نفره است که رابرت زمه‌کیس برای جلوه‌گری دنزل واشینگتن مهیا و آماده کرده است.

ویپ ویتاکر خلبان هواپیماهای مسافربری است. زمانی که فیلم شروع می‌شود، ویتاکر دست به نقد همه چیز زندگی‌اش را از دست داده است. همسرش از او طلاق گرفته و پسر نوجوان‌اش (جاستین مارتین) با همهٔ وجود خود از او متنفر است. هارلینگ میس (جان گودمن)، بهترین دوست ویتاکر، توزیع کنندهٔ مواد مخدر است. کاترینا (نادین ولاسکوئز)، مهماندار هواپیمایی که ویتاکر قصد ازدواج با او را دارد فرد معتادی است که در زندگی گذشته‌اش قربانی آزارهای ناشی از اعتیاد به الکل و مواد مخدر بوده است. ویتاکر رابطهٔ دوستانهٔ خود را با نیکول (کلی رایلی)، معتاد در حال شفا، از بین برده و دیگر عملاً هیچ امیدی به در پیش گرفتن یک زندگی عادی ندارد.

ویتاکر به الکل و کوکائین معتاد است؛ هر چند که مثل غالب معتادان به الکل معتقد است که هر وقت که دل‌اش بخواهد می‌تواند مصرف الکل را متوقف کند. در ادامهٔ داستان، ویتاکر در حالی که میزان الکل موجود در خون‌اش سه برابر حد مجاز است پشت فرمان هواپیمای فلوریدا به آتلانتا می‌نشیند. این هواپیما که بیش از صد نفر مسافر دارد در حین پرواز در یک هوای بارانی و تاریک دچار سانحه می‌شود اما کاپیتان ویتاکر با مهارت و خونسردی غیر قابل وصفی و به شکلی معجزه آسا موفق می‌شود هواپیما را تقریباً سالم به زمین بنشاند. صد نفر نجات پیدا می‌کنند و تنها شش نفر جان خود را از دست می‌دهند.

ویتاکر برای معالجهٔ جراحت‌های جزئی‌اش به بیمارستان منتقل می‌شود. او زمانی که خبردار می‌شود نامزدش کاترینا، جزو کشته شدگان فرود اضطراری هواپیمایش بوده حسابی افسرده می‌شود. اما ناراحتی اصلی چیز دیگری است. ویتاکر که پس از سالم نشاندن هواپیما به عنوان یک قهرمان معرفی شده حالا در معرض این اتهام قرار گرفته که به هنگام هدایت هواپیما مست و ناهوشیار بوده است …

سفارش طراحی سایت در کارلنسر با قیمت توافقی
لیزر هموروئید درمان بواسیر در کلینیک تخصصی هموروئید تهران

پرواز گرچه فصل سانحهٔ هوایی‌اش را – با استفاده از یک شیوهٔ مونتاژی آیزنشتاینی- خیلی خوب و نفس‌گیر از کار درآورده و گرچه در عکس‌ها و تبلیغات فیلم روی دنزل واشینگتن در لباس خلبانی فوکوس شده، اما یک فیلم هواپیمایی نیست. پرواز دربارهٔ اعتیاد به الکل است؛ موضوعی که تماشاگران آمریکایی کاملاً با آن آشنایی دارند. هالیوود در گذشته‌های دور، فیلم‌های بسیار عالی‌ای حول موضوع اعتیاد به الکل می‌ساخت اما در یکی دو دههٔ گذشته تعداد این نوع فیلم‌ها کاهش یافته یا انواع مواد مخدر جای الکل را در فیلم‌ها گرفته‌اند.

پرواز فیلمی است که شناخت کامل و دقیقی از مقولهٔ الکیسم دارد؛ هر چند که هیچ راهکاری برای برون رفت از این معضل نشان نمی‌دهد. و طبیعتاً نشان ندادن راهکار برون رفت از معضل، باعث شده تا پرواز به فیلم تیره و تاری تبدیل شود؛ فیلمی که به راستی تماشایش باعث غم و غصهٔ تماشاگر می‌شود. البته رابرت زمه‌کیس فیلمسازی است که توانایی خوبی برای جذاب ساختن حتی صحنه‌های معمولی و احیانا تلخ را دارد. زمه‌کیس در هالیوود نام بلند آوازه‌ای دارد. نام این فیلمساز موفق آمریکایی با فیلم‌هایی مثل فارست گامپ و بازگشت به گذشته گره خورده است.

زمه‌کیس در دوازده سال گذشته تمام انرژی خود را صرف ساختن فیلم‌های انیمیشن کرده بود؛ فیلم‌هایی مثل قطار سریع‌السیر قطبی و سرود کریسمس. برای خیلی‌ها شاید تعجب‌انگیز باشد که چرا این سازندهٔ فیلم‌های شاد و مفرح برای بازگشت دوبارهٔ خودش به عرصهٔ فیلم‌های حرکت زنده یک فیلم تلخ و غم‌انگیز دربارهٔ الکیسم را انتخاب کرده است. زمه‌کیس به احتمال زیاد تجربیات شخصی دست اولی در خصوص قضیهٔ الکیسم را انتخاب کرده است. زمه‌کیس فراموش کرد که بسیاری از اهالی هالیوود با معضل الکیسم دست و پنجه نرم می‌کنند و حتی می‌شود گفت که الکیسم بیماری مُزمن هالیوودی هاست.

پرواز فیلمنامهٔ محکمی دارد و بازی‌های بازیگران‌اش هم در سطح بسیار بالایی است. درام فیلم جذابیت‌های خاص خودش را دارد اما بعید است چنین فیلم غم‌انگیز و تلخی بتواند عامهٔ تماشاگران را به سالن‌های سینما جذب کند.

   

پستهای اخیر

معرفی کتاب دوپامین، مولکولی با خواص شگفت‌انگیز، نوشته دانیل زد لیبرمن و مایکل ای. لانگ

نوروترنسمیترها یا  مواد شیمیایی میانجی، به ما انگیزه می‌دهند در پی رسیدن به چیز‌های بسیار دور برآییم؛ چه امور مادی و چه اموری مانند عشق و دانش و قدرت. یکی از مهم‌ترین میانجی‌های شیمایی در مغز، دوپامین نام دارد. این ماده چه بخواهیم نمکدان…

ویدئو: اگر اپل زمان معرفی نخستین نسخه کامپیوتر مک، فناوری ساخت تبلیغات ویدئویی به سبک الان داشت…

ویدئوهای تبلیغی این روزهای محصولات فناوری را در نظر بگیرید. همیشه کنجکاوم بدانم چه حسابگری‌هایی برای ساخت آنها صورت می‌گیرد؟ سناریوی ساخت آنها با چه حساسیت‌هایی دنبال می‌شود؟ چطور ویدئوهای گرفته شده با دوربین‌های پیشرفته و ویدئوهای سه‌بعدی…

افزایش ناگهانی بازیکنان بتلفیلد ۴ شرکت EA را وادار به نصب سرورهای اضافی کرد

بازی بتلفیلد ۴ همزمان با نزدیک شدن به هشتمین سالگرد انتشار خود؛ با هجوم گسترده و ناگهانی گیمرها مواجه شده است. البته، در این میان چندین عامل در دست یکدیگر باعث شدند تعداد بازیکنان به طور ناگهانی افزایش پیدا کنند. اعلام تاریخ انتشار نسخه…

چگونه حالت شب (Dark Mode) اینستاگرام را در اندروید و iOS فعال کنیم؟

ویژگی Dark Mode روی دستگاه‌ها و اپلیکیشن‌ها یک مزیت بزرگ است. حالت تاریک یا حالت شب می‌تواند امکان استفاده از دستگاه‌ها در نور کم را ممکن است و مانع از آسیب بیشتری به کره چشم شود. همین‌طور، مانع از مزاحمت و اختلال‌هایی می‌شود که با نور شدید…

شرکت هیوندای، بوستون داینامیکس -شرکت معروف سازنده روبات‌های حیوان‌نما- را خرید

گروه هیوندای موتور اعلام کرد بخش عمده‌ای از سهام شرکت Boston Dynamics را از شرکت فناوری ژاپنی Softbank خریداری کرده است. هیوندای با این خرید، گام بسیار بزرگی به سوی دنیای رباتیک موبایل برداشت. شرکت بوستون داینامیکس بیشتر به خاطر ساخت…

مینی‌سریال جدیدی که باید ببینید: کاتلا، رازهای شهر آتشفشانی

همان طور که قبلا هم در `پست‌های معرفی مینی سریال‌ها در «یک پزشک» نوشته بودم، در دوران همه‌گیری کرونا ما مدتی است که با فصل طلایی مینی‌سریال‌ها مواجه شده‌ایم و هر چند وقت یک بار یک مینی سریال دیدنی، غافلگیرمان می‌کند. برای همین است که من…

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.