پیتر جکسون – زندگینامه و فعالیت‌های هنری و سینمایی و فهرست آثار – Peter Jackson

0

تاریخ تولد: ۳۱ اکتبر ۱۹۶۲ در درپوکروئا بی، نیوزیلند.

فیلم‌های مهم: سه‌گانه سالار حلقه‌ها (۲۰۰۱، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳)، کینگ کونگ (۲۰۰۵)، استخوان‌های دوست‌داشتنی (۲۰۰۹).

ژانر معموال فیلم‌هایش: کمدی- ترسناک، علمی- تخیلی، فانتزی.

* در ۱۷ سالگی مدرسه را رها کرد و در روزنامه ولینگتن مشغول به کار شد. او هیچ تحصیلات آکادمیکی در زمینه فیلمسازی ندارد. تدوین، کار با جلوه‌های ویژه و گریم را خودش و به روش آزمون و خطا یاد گرفته است.

* اولین فیلم بلندش سلیقه بد، قرار بود فیلم کوتاه باشد ولی در نهایت و طی یک پروژه ۴ ساله تبدیل به یک فیلم ۹۰ دقیقه‌ای شد. جکسون این فیلم را با کمک دوستان‌اش ساخت و خودش هم در ۲ نقش در آن بازی کرد.

* صاحب سه کمپانی تولید فیلم وتا، وینگ نات فیلمز و تری فوت سیکس است.

* کلکسیونی از هواپیماهای مدل جنگ جهانی اول دارد.

* به موسیقی دهه شصت و به‌خصوص بیتلز علاقه دارد.

* حدود ۱۲۵ میلیون دلار از سه‌گانه سالار حلقه درآمد داشته.

* یکی از ۷ کارگردانی است که سه جایزه اسکار بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه را برای یک فیلم برده‌اند. ۶ نفر دیگر: بیلی وایلدر، لئو مک‌کاری، فرانسیس فورد کاپولا، جیمز ال. بروکس و جوئل و اتان کوئن.

* هنگام ساخت کینگ‌کونگ ۳۱ کیلوگرم وزن کم کرد و چشم‌هایش را هم با لیزر عمل کرد تا احتیاجی به عینک نداشته باشد. بعد از این تغییرات ظاهرش کاملا تغییر کرده است.

* در رده‌بندی‌های مختلف قدرتمندترین افراد هالیوود در سال‌های اخیر به دفعات در رده‌های اول لیست‌ها قرار گرفته است. در سال ۲۰۰۵ مجله پرومیر او را قدرتمندترین مرد هالیوود معرفی کرد.

* مهم‌ترین دلیل شهرت پیتر جکسون اقتباس سینمایی فوق‌العاده موفق‌اش از رمان سالار حلقه‌هاست. سه‌گانه‌ای که هر قسمت‌اش از قبلی موفق‌تر بود و در نهایت با کسب ۱۷ اسکار و فروش فوق‌العاده در سراسر دنیا جایگاه جکسون را به عنوان یکی از بهترین و قدرتمندترین کارگردانان جهان تثبیت کرد. جکسون همچنین نقش فعالی در توسعه جلوه‌های ویژه و تکنولوژی در سینما دارد و کمپانی‌اش وتا در نیوزیلند از مجهزترین و معروف‌ترین کمپانی‌های دنیا به حساب می‌آید. در زمینه کارگردانی هم او به صرف وقت و دقت بی‌اندازه برای جزئیات شهرت دارد.


* درباره «سالار حلقه‌ها»: ساخت این فیلم وظیفه سنگینی است ولی من آن را یک فیلم شخصی تلقی می‌کنم. این فیلم عمر من است. کتاب‌اش را وقتی ۱۸ ساله بودم خواندم و لحظه‌شماری می‌کردم تا فیلم‌اش ساخته شود و ببینم. بیست سال بعد هنوز هیچکس آن را نساخته بود. دیگر نمی‌توانستم بیشتر از آن صبر کنم.

* صادقانه‌ترین شکل فیلمسازی این است که برای خودتان فیلم بسازید. بدترین شکل‌اش این است که ببینید چی مد شده یا بچه‌ها به چی علاقه پیدا کرده‌اند و راجع به آن فیلم بسازید. کینگ‌کونگ براساس این چیزها ساخته نشده است. محال است استودیویی فکرکند امسال سالی است که مردم دل‌شان می‌خواهد فیلمی درباره یک گوریل ببینند. به این نتیجه رسیده‌ام که بیشتر از هر چیزی این فیلم را برای پیتر ۹ ساله می‌سازم.

* به نظر می‌رسد تمام فیلم‌های این دوران بازسازی سریال‌های تلویزیونی از دهه ۱۹۷۰ هستند که خودشان چیزهای به دردبخوری نبودند. فکر می‌کنم امروز این یکی از ناراحت‌کننده‌ترین اتفاقات در صنعت سینما است و نویسنده‌ها و کارگردان هم در به وجود آوردن این شرایط کمتر از استودیوها مقصر نیستند.

چند کلمه که دنیای فیلمساز را می‌سازند:

خون و خون‌ریزی، خشونت، قتل، هیولا، دوستی، هابیت، جنگل، شمشیر، اسطوره، وفاداری.

لقب پیشنهادی: هابیت

دستاوردهایش در سینما:

پیتر جکسون هم مثل جورج لوکاس با تاسیس یک کمپانی مخصوص جلوه‌های ویژه (وتا) خدمات زیادی در زمینه جلوه‌های ویژه و نقش تکنولوژی در سینما انجام داده است.

چند جمله از دیگران درباره او:

* راجرت ایبرت: «پیتر جکسون مثل بعضی از کارگردانان بزرگ سینمای صامت است و ترسی از استفاده از تمام پرده سینما و ارائه تصاویر گسترده و پیچیده ندارد. او در گوشه‌های تصویر نقاشی می‌کند.»

مولفه‌های سبکی و مضمونی تکرارشونده:

* یکی از کارهای مورد علاقه جکسون هنگام ساخت فیلم‌هایش فیلمبرداری صحنه از چندین زاویه مختلف است و این قضیه هنگام تماشای فیلم‌هایش کاملا مشهود است.

* نکته جالب توجه دیگر در ساختار فیلم‌های او وجود نوعی بازیگوشی در فضای فیلم است که از سبک کارگردانی او نشات می‌گیرد. گرفتن کلوزآپ از صورت بازیگران با لنز واید هم یکی از مشخصه‌های کارگردانی جکسون است که در اکثر فیلم‌هایش به چشم می‌خورد.

* او به حضور کوتاه در نقش‌های فرعی در فیلم‌هایش هم علاقه خاصی دارد و بارها این کار را انجام داده است.

* جکسون در سال‌های اولیه فعالیت‌اش در سینما بیشتر در ژانر اسلپ استیک یا کمدی- ترسناک کار می‌کرد و مضمون فیلم‌هایش منطبق با فیلم‌هایی از این دست بود. فیلم‌هایی پر از صحنه‌های چندش‌آور و در عین حال کمدی.

همکاران مورد علاقه:

فرن والش (فیلمنامه‌نویس)، اندی سرکیس (بازیگر)، جد بروفی (بازیگر)، اندرو لسنی (فیلمبردار)، هاوارد شور (آهنگساز).

جوایز مهم:

سه اسکار بهترین کارگردانی، فیلمنامه و فیلم برای سالار حلقه‌ها: بازگشت سلطان، گلدن گلوب بهترین کارگردانی برای سالار حلقه‌ها: بازگشت سلطان، جایزه بهترین فیلم از طرف انستیتوی فیلم آمریکا برای سالار حلقه‌ها: یاران حلقه، دو جایزه بفتا بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه برای فیلم سالار حلقه‌ها: بازگشت شلطان، جلیزه بفتا بهترین کارگردانی برای سالار حلقه‌ها: یاران حلقه، شیر نقره‌ای ونیز برای موجودات بهشتی.

یک سکانس مهم از فیلم‌هایش (کینگ‌کونگ):

سکانسی از کینگ‌کونگ که راجر ایبرت آن را دلیل موفقیت فیلم می‌داند و این چنین توصیف‌اش می‌کند:

«کنگ “آن درو” را گرفته و به خانه‌اش در بالای کوه آورده. او را به آرامی روی زمین می‌گذارد، شروع به غرش می‌کند، دندان‌هایش را نشان می‌دهد و با مشت به سینه‌اش می‌کوبد. “آن”، یک آکروبات بیکار، به نحوی از روی غریزه متوجه می‌شود که گوریل تهدیدش نمی‌کند بلکه می‌خواهد با این رفتار مردانه‌اش او را تحت تاثیر قرار بدهد. “آن” نمی‌داند که یک گوریل ماده در موقعیت او چه واکنشی نشان می‌داد ولی کاری که خودش بلد است را انجام می‌دهد و حرکات آکروباتیک انجام می‌دهد. پشتک می‌زند، می‌رقصد، با سه تا سنگ تردستی می‌کند و ادای چاپلین را درمی‌آورد. غریزه و صداقت او کار خودش را می‌کند. کنگ تعجب می‌کند. چشمانش گشاد می‌شوند و بعد حس رضایت درشان دیده می‌شود. از اینجا به بعد او خودش را در نقش مالک و محافظ دختر می‌بیند.»

   

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.