فیلم اولین خون – نقد، بررسی و خلاصه داستان – First Blood (1982)

0

کارگردان : تد کاچف
فیلمنامه‌نویس : مایکل کوزول، ویلیام سکهایم و سیلوستر استالون، برمبنای رمانی نوشته دیوید مورل.
فیلمبردار : اندرو لاسلو.
آهنگساز(موسیقی متن) : جری گُلداسمیت.
هنرپیشگان : استالون، ریچارد کرنا، برایان دنهی، دیوید کاروزو، جک استارت، مایکل تالبوت، دیوید کرولی، بیل مکینی و چاک تامبورو.
نوع فیلم : رنگی، ۹۳ دقیقه.

«جان رمبو» (استالون) پس از اینکه از ملاقات آخرین عضو واحد خدمتش در ویتنام (که در اثر سرطان فوت کرده) سرخورده باز می‌گردد، بی‌هدف در شهر پرسه می‌زند. کلانتر شهر، «ویل تیزل» (دنهی) که او را یک عنصر نامطلوب می‌داند، بازداشتش می‌کند. ضرب و شتم معاون کلانتر، «گالت» (استارت) باعث می‌شود «رمبو» طغیان کند. او که یک کاماندوی حرفه‌ای است، سه پلیس را مضروب می‌کند، از دست تعقیب‌کنندگانش می‌گریزد و به جنگل پناه می‌برد.

تا اینکه هلی‌کوپتر حامل «گالت» (برخلاف دستور «تیزل») قصد جان او را می‌کند خود را تسلیم کند اما متوجه می‌شود که همه نیروها اکنون مسلح و آماده شلیک‌اند. پس دوباره وارد جنگل می‌شود و تک‌تک تعقیب‌کنندگانش را از پا در می‌آورد. در اینجا معلوم می‌شود که او عضو سابق گروه کلاه‌سبزها و دارنده مدال افتخار است. «سرهنگ تراتمن» (کرنا)، مربی «رمبو» سعی می‌کند به «تیزل» بفهماند که هیچ شانسی در این انتقام‌گیری ندارد. «رمبو» باز هم موفق می‌شود از دامی که برایش گذارده‌اند فرار کند و «تیزل» که نمی‌تواند جای او را حدس بزند، در زندان شهر به کمین می‌نشیند. پس از اینکه نیمی از شهر ویران می‌شود، «رمبو» ترتیب «تیزل» را می‌دهد و در بازوان «تراتمن» آرام می‌گیرد.

ادامه ساخت موضوع تکراری سربازان دل زده و دل مرده بازگشته از جنگ ویتنام که حضور استالون، بازیگر محبوب فیلم‌های حادثه‌ای آخر دهه ۱۹۷۰ و آغاز دهه ۱۹۸۰، آن را به یکی از پُر تماشاگرترین فیلم‌های از این دست، بدل می‌کند و سبب می‌شود استالون نزد سینماروها از «راکی» به «رمبو» تغییر نام دهد.

با اینکه فیلم به شدت کلیشه‌ای و فاقد نوآوری است اما نمی‌توان منکر ریتم مناسب آن شد و اگر سخنرانی «رمبو» درباره سرگذشت دردناکش در ویتنام – چیزی که کمابیش همه از آن آگاهند – نبود، می‌شد فیلم را یک فیلم حادثه‌ای خوش ساخت به شمار آورد. دنباله‌ها: رمبو: اولین خون، قسمت ۲ (جرج پان کاسماتوس، ۱۹۸۵) و رمبو ۳ (پیتر مک دانلد، ۱۹۸۸).

   

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.