کتاب زمین پرتب‌وتاب – Fever‌ Pitch‌ – نوشتهٔ نیک هوری‌بای

0

نیک هوری‌بان

کتاب زمین پرتب‌وتاب ]Fever‌ Pitch‌[نوشتهٔ نیک هوری‌بای یک «کالت» تمام عیار شده و چاپ دائمی آن طی یک دههٔ گذشته آن را در صف کتاب‌های محبوب اروپا قرار داده. قلم ساده و پر کشش هورن‌بای در وجه ادبی خیلی‌ها را پی‌خود کشیده (و او را هم به دانشگاه‌های انگلیس و آمریکا برده). او در این کتاب نگاهی متفاوت به فوتبال انداخته (که براساس آن فیلمی ساخته شده و کالین فرت در آن نقش اول را بازی کرده). کتاب او در مورد یک طرفدار وفادار و شیفتهٔ آرسنال است، اما راوی زندگی است و به اعترافاتی می‌ماند که آینه‌ای پیش روی خواننده می‌گذارد و او را در اندیشهٔ شناخت دوبارهٔ خویش فرومی‌برد.

حمید رضا صدر

وقتی با مرگ آشنا شدم

کریستال پالاس-لیورپول/اکتبر 1972

…چیزها از فوتبال آموختم، خیلی نکته‌ها. اکثر اطلاعاتم در مورد مکان‌های مختلف بریتانیا را نه در مدرسه، بلکه طی سفرهایم برای تماشای مسابقات فوتبال به دست آوردم. با فوتبال، ارزش وقت و زمان را دریافتم. با فوتبال، ادارهٔ شرایط را آموختم و با فوتبال یاد گرفتم بی‌قید و شرط عضوی از جمع باشم…

برای اولین‌بار با دوستم فراگ، به سلهرست پارک [استادیوم باشگاه کریستال پالاس در لندن] رفته بودیم. همان شبی که برای اولین‌بار-و تا امروز برای آخرین بار -با یک جسد روبه‌رو شدم.

پس از پایان دیدار به سوی ایستگاه راه‌آهن می‌رفتیم که با مردی درازکش وسط خیابان روبه‌رو شدیم. یبارانی بلند رویش انداخته بودند، اما شال آبی و ارغوانی مخصوص تیم کریستال پالاس را دور گردنش می‌دیدیم. فراگ از مرد جوان‌تری که روی او خم شده بود پرسید: حالش خوبه؟ مرد سری تکان داد و گفت «نه، مرده. پشت سرش راه می‌رفتم که افتاد زمین.»

رنگ چهرهٔ مرد مرده. خاکستری شده بود و تنش به صورت غیر قابل توصیفی بی‌حرکت بود.

فراگ پرسید: «این بلا رو کی سرش آورد؟ طرفداران لیورپول؟!»

مرد جوان مثل کسی که حوصله‌اش سر رفته، فریاد زد «نه، حملهٔ قلبی کرد. برید گم‌شید پر حرف‌های کوچولو» و ما رفتیم و گم شدیم.

اما آن صحنه رهایم نکرد. آن یگانه تصویر مرگ هنوز به ذهنم هجوم می‌آورد. شال تیم کریستال پالاس عنصر ظاهرا پیش پاافتاده‌ای بود، ولی به او تعلق داشت. فقط به او. زمان مرگ او (پس از پایان دیدار تیم محبوبش، آن هم وسط فصل). غریبه‌ای که روی جسدش خم شده بود و می‌گذاشت و می‌رفت و البته دو جوان بی‌خیال مثل من و فراگ که اهمیت آن تراژدی را حس نمی‌کردیم. همه و همه مرگش را متفاوت می‌کردند.

حالا اعتراف می‌کنم نگران هستم مبادا وسط [فوتبال] در تنگاتنگ رقابت‌ها بمیرم. امیدوارم زمانی بین ماه مه و ماه اوت [که مسابقات فوتبال تعطیل شده] جان بدهم، می‌ترسم شب پیش از آنجام دیدار نهایی در استادیوم ویمبلی بمیرم. می‌ترسم بعد از دیدار مرحلهٔ رفت یک بازی اروپایی یا در جریان تقلای تیمم برای پرهیز از سقوط به دستهٔ پایین‌تر یا تلاش فراوان برای به چنگ‌آوردن عنوان قهرمانی جان بدهم. می‌ترسم پس از مرگ، هرگز در نیابم سرانجام تیم محبوبم چه شده.

آن‌طور که فراگ آن شب در طول راه گفت، مرد مردهٔ وسط خیابان هرگز نمی‌فهمید کریستال پالاس در آن فصل در دستهٔ اول باقی می‌ماند. بعدها درنمی‌یافت تیمش طی بیست سال بعد چندبار به دستهٔ بالاتر می‌رود و دوباره سقوط می‌کند، نمی‌دانست پالاس سرانجام به دیدار نهایی جام حذفی راه می‌یابد. نمی‌دید رنگ پیراهن پالاس چندبار عوض می‌شود و برای مدتی نام کمپانی «ویرجین» به عنوان تبلیغ روی آن می‌رود. زندگی پالاس ادامه می‌یافت و او بیرون استادیوم، وسط خیابان مرده بود.

حالا که به مرگ می‌اندیشم، ای کاش وسط فصل نمیرم و خوشحال می‌شوم پس از مرگ جسدم را بسوزانند و خاکسترش را در زمین هایبری [استادیوم باشگاه آرسنال]‌ بپاشند (هرچند می‌دانم محدودیت‌هایی در این زمینه وجود دارد و پس از آن‌که ده‌ها بیوه خاکستر شوهران‌شان را در هایبری پخش کردند، مسئولان چمن استادیوم دریافتند ادامهٔ این کار چمن را نابود خواهد کرد).

نمی‌خواهم در پایان یک دیدار بمیرم. مثل جک استین [مربی معروف اسکاتلندی] که ثانیه‌هایی پس از پیروزی اسکاتلند بر ولز و راهیابی به رقابت‌های جام جهانی سکته کرد و مرد، یا مثل دوست پدرم که چند سال پیش پس از سوت پایان دیدار سلتیک و رنجرز جان سپرد.

حالا هم خیلی‌ها در برخورد با من، اول با یکی دو جمله نتایج دیدارهای آرسنال را می‌پرسند. گویی فوتبال بیش از خانواده، کار و همه چیز برای‌مان اهمیت دارد. دیوانه بازی‌های ما در این زمینه هرگونه مصالحه‌ای را از بین برده. همهٔ این‌ها را می‌دانم، با این وصف می‌خواهم نام پسرانم را لیام، چارلز، جرج و مایکل توماس [نام اول برخی از بازیکنان معروف آرسنال] بگذارم.

می‌دانم همهٔ این‌ها بیش از حد غلیظ و ادایی به نظر می‌رسند. اما فوتبال رهای‌مان نمی‌کند، حتی در مرگ. می‌خواهم تصور کنم روحم پس از مرگ اطراف هایبری پرواز می‌کند و شنبه‌ها، بازی‌های تیم اصلی آرسنال و یکشنبه دیدارهای تیم دوم آن را می‌بیند. می‌خواهم فکر کنم بچه‌ها و نوه‌هایم طرفدار آرسنال شده‌اند و من مسابقاتی را تماشا می‌کنم که آن‌ها تماشا می‌کنند. قبول کنید انگارهٔ بدی برای ابدی شدن نیست.

بله ترجیح می‌دهم خاکسترم را در سکوهای شرقی هایبری بپاشند تا مثلا وسط دریای آتلانتیک یا در دل کوهستانی بلند و مرتفع.

وقتی تنهایم گذشت و رفت

آرسنال-داربی/31 مارس 1973

دفتر خاطراتی مربوط به فوتبال نداشتم و بی‌تردید هزاران نکته را هم فراموش کرده‌ام، اما همه چیز را با دیدارهای آرسنال به یاد مآورم و رخدادهای مهم زندگی‌ام در سایهٔ حوادث فوتبال قرار دارند.

اگر بپرسند کی برای اولین‌بار در یک عروسی، ساقدوش شدی؟ می‌گویم«همان روزی که در مرحلهٔ سوم جام حذفی یک بر صفر مقابل تاتنهام شکست خوردیم. باد تندی می‌آمد و از رادیو اتومبیل در پارکینگی در کورنیش شنیدم پت جنینگز [دروازبان آرسنال] با اشتباهش یک گل به تاتنهام هدیه کرده.

اگر بپرسند کی برای اولین بار قلبت در مراودهٔ عاشقانه‌ای به شدت شکست؟ می‌گویم «یک روز پس از تساوی با کاونتری در سال 1981».

شاید به یاد سپردن این خاطرات قابل درک باشد، اما چیزی را که نمی‌توانم توضیح دهم این است چرا خیلی چیزهای دیگر فوتبال را به خاطر سپرده‌ام.بارها وقتی کسی که می‌داند طرفدار آرسنال هستم به من می‌گوید: «بله سال 1976 در هایبری بودم و آرسنال 5 بر 2 نیوکاسل را شکست داد»، نمی‌توانم نگویم: «اما نتیجهٔ آن بازی 5 بر 3 بود نه 5 بر 2». واقعا چرا نمی‌توانم فقط لبخند مؤدبانه‌ای بزنم و بگویم «بله بازی خوبی بود؟»

می‌دانم چگونه با این اشاره‌های‌مان آدم‌های غیر قابل تحملی به نظر می‌رسیم، اما کاری هم از دست‌مان برنمی‌آید. همین جزئیات بخشی از زندگی‌مان را ساخته‌اند. اشتباه جنینگز در برابر تاتنهام اهمیت ازدواج دوستم استیو را نداشت، ولی این دو واقعه باهم گره خورده‌اند و یک روز فراموش نشدنی را ساخته‌اند.

ما فوتبالی‌ها معمولا حافظه‌ای قوی داریم که شاید خلاقانه‌تر از آدم‌های معمولی باشد. منظورم نوعی حافظهٔ سینمایی بصری است؛ لباب از جامپ کات و تقسیم شدن صحنه‌ها به دو قسمت.

واقعا چه کسی جز عاشق فوتبال می‌تواند از دست دادن توپ توسط دروازه‌بان تیمش را در زمین خیس و گل‌زده‌ای را سه هزار مایل آن طرف‌تر وسط مراسم عروسی بهترین دوستش توأمان به یاد آورد؟

دلمشغولی‌های معمولی به سرعت ذهن وابسته‌اند. این سرعت ذهن است که به من اجازه می‌دهد به یاد آورم کی بزرگ شدم. درست روز شنبه سی‌ام نوامبر 1972 بود. وقتی پدرم مرا به لندن برد و برایم لباس‌های نو خرید؛ یک پیراهن سیاه، یک بارانی سیاه و یک جفت کفش سیاه بلند. آن روز را به یاد دارم، چرا که شنبه‌اش آرسنال در هایبری ‌ برابر لیدز بازی کرد و 2 بر 1 پیروز شد. آن روز با لباس‌ها و کفش نو به استادیوم رفتم و احساس خوب و متفاوتی داشتم. موهایم را مطابق مد روز اصلاح کرده بودم (قرار بود شبیه راد استیوارت شده باشم) و فکر می‌کردم همه نگاهم می‌کنند.

دیدار آرسنال و داربی کانتی برایم مهم بود…اگر آن‌ها را شکست می‌دادیم امکان به چنگ آوردن قهرمانی وجود داشت. آن فصل قهرمانی را فقط با سه امتیاز اختلاف از دست دادیم و می‌توانستیم آن فاصله را با پیروزی برابر داربی کم کنم. روز پیش از بازی برای داربی، کارول بلکبرن دختری که به او علاقه داشتم ترکم کرد و رفت. دختر زیبایی بود، با موهایی بلند و چشمانی شبیه چشمان الیویا نیوتن جان. زیبایی‌اش آن‌قدر بود که در تمام مدت دوستی‌مان برابرش دلشوره داشته باشم و خاموش بمانم و وقتی مرا تنها گذاشت و رفت تعجب نکنم.

در سراسر دیدار آرسنال و داربی عصبی بودم. نه برای آن‌چه که در برابرم می‌گذشت، بلکه به این دلیل که برای اولین بار طی پنج سال تماشای بازی‌های آرسنال، رقابت جاری در میدان مفهومی برایم نمی‌یافت. آن دیدار را یک بر صفر باختیم و شانس به دست آوردن قهرمانی را از دست دادیم. وقتی پس از قبول گل آن‌ها، برای باز کردن دروازه تلاش می‌کردیم، می‌دانستم گل تساوی‌بخش را به ثمر نمی‌رسانیم. می‌دانستم اگر پنالتی هم به ما هدیه کنند توانایی گل کردنش را نداریم، با احساسی که داشتم چگونه می‌توانستیم ببریم یا به تساوی دست یابیم؟ فوتبال بار دیگر استعارهٔ زندگی می‌شد.

از شکست برابر داربی غصه خوردم، اما نه آن‌قدر که کارول بلکبرن مرا ول کرد و رفت. آن‌چه بیش از همه چیز غصه دارم کرد-و این غصه بعدها به سراغم آمد-فاصله‌ای بود که بین من و آرسنال افتاد. پیش از آن در سال‌های 1968 تا 1973 لحظات دلپذیر زندگی‌ام، روزهای شنبه با رفتن به هایبری رقم می‌خورد. لحظاتی که خیلی چیزها را با آرسنال دوره کردم: درد شکست را (ویمبلی 68 و 72)، شادی بی‌حصر را (بردن دو جام در یک سال)، بلند پروازی را (نیمه نهایی جام باشگاه‌های اروپا در برابر آژاکس)، شیفتگی را (چارلی جرج) و ملال را (حقیقتا اکثر آن شنبه‌ها).

کارول بلکبرن، همان دختر زیبای مو بلند طعم نوع زندگی از زندگی را به من چشاند. پس از رفتنش دریافتم بلاهایی سر من می‌آید که ظاهرا سر باشگاه محبوبم نمی‌آید، ولی سرنوشت من و باشگاهم به هم گره خورده، برای همیشه


اگر خواننده جدید سایت «یک پزشک»  هستید!
شما در حال خواندن سایت یک پزشک (یک پزشک دات کام) به نشانی اینترنتی www.1pezeshk.com هستید. سایتی با 18 سال سابقه که برخلاف اسمش سرشار از مطالب متنوع است!
ما را رها نکنید. بسیار ممنون می‌شویم اگر:
- سایت یک پزشک رو در مرورگر خود بوک‌مارک کنید.
-مشترک فید یا RSS یک پزشک شوید.
- شبکه‌های اجتماعی ما را دنبال کنید: صفحه تلگرام - صفحه اینستاگرام ما
- برای سفارش تبلیغات ایمیل alirezamajidi در جی میل یا تلگرام تماس بگیرید.
و دیگر مطالب ما را بخوانید. مثلا:

تراژدی ایگناتس زملوایس: پزشکی که پیشگام شستن دست ها بود

نزدیک به ۱۵۰ سال از اقدامات پیشگامانه لوئی پاستور و رابرت کخ می‌گذرد که به پایه‌گذاری نظریه میکروب بیماری کمک کرده است. با این حال، متقاعد کردن ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی برای جدی گرفتن شستن دست‌ها هنوز یک چالش است. مراکز کنترل و…

کلاژهای کاغذی زیبای مینیمال از شخصیت‌های سینمایی مشهور

اینکه بتوانی به صورت خلاصه و مختصر و مفید با هنر خودت، مفهومی را برسانی، هر بسیار جالبی است. حالا تصور کنید که با برش چند کاغذ رنگی و کنار هم نهادت انها، یغنی کلاژ کاغذی بشود، شخصیت‌های مهم سینمایی را بازسازی کرد.این کاری است که مارگارت…

۸ خودروی جذاب تاریخی که توسط طراحان ایتالیایی بازطراحی و جاودانه شدند

ایتالیا خانه‌های طراحی معروفی دارد. Pininfarina ،Bertone ،Touring ،Giugiaro و Vignale برخی از مهم‌ترین نام‌های طراحی خودرو هستند.در این خانه‌های طراحی، همه‌چیز از جمله خودرو طراحی می‌شود. چه خودروهایی که تجاری و قابل تولید باشند؛ چه…

داستان تکامل اتاق خواب‌ها از دوران انسان‌های اولیه تا اتاق‌ خواب‌های هوشمند + گالری عکس

تکامل اتاق خواب‌ها تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله تغییرات فرهنگی، فناوری و اجتماعی قرار گرفته است. با گذشت زمان، اتاق خواب‌ها از فضا‌های خواب ساده به پناهگاه‌ها و آسایشگاه‌های چند منظوره و شخصی تبدیل شده‌اند.مروزی کوتاه بر تکامل آنها:…

عکس این درخت‌های عجیب در دوره جنگ جهانی دوم اصلا ویرایش نشده‌اند!

این عکس شگفت‌انگیز جنگ جهانی دوم ممکن است عکس ویرایش شده یا فیک به نظر برسد. اما واقعا این طور نیست.در این عکس سورئال، که بخشی از آرشیو عکاسی نیرو‌های دفاع فنلاند است، یک ماشین ارتش فنلاند در امتداد جاده‌ای در چند مایلی مرز با اتحاد…

هوش مصنوعی میدجرنی Midjourney تصور می‌کند که اساتید رشته‌های مختلف باید چه ظاهری داشته باشند؟ گالری…

کودک و نوجوان که بودم برای خودم یک پا Midjourney  بودم. کتاب‌ها را که می‌خواندم از روی توصیف چهره‌ها و مکان‌ها و اشیا تصور می‌کردم که مثلا کاپیتان نمو یا ربات آر دانیل الیواو باید چطوری باشد، فضاها را تصور می‌کردم و آب و رنگ به آنها در ذهن…
آگهی متنی در همه صفحات
دکتر فارمو / قیمت وازلین ساج / مقاله بازار / شیشه اتومبیل / نهال بادام / قیمت ایمپلنت دندان با بیمه /سپتیک تانک /بهترین دکتر لیپوماتیک در تهران /خرید میز تحریر /بهترین جراح بینی در تهران / آموزش تزریق ژل و بوتاکس / دوره های زیبایی برای مامایی / آموزش مزوتراپی، PRP و PRF /کاشت مو / مجتمع فنی تهران /قیمت روکش دندان /Hannover messe 2024 /خدمات پرداخت ارزی نوین پرداخت / درمان طب / قرص لاغری فایر / لیست قیمت تجهیزات پزشکی / دانلود آهنگ / سریال ایرانی کول دانلود / دانلود فیلم دوبله فارسی /داروخانه اینترنتی آرتان /جارو استخری /میکروبلیدینگ / اشتراك دايت /فروشگاه لوازم بهداشتی /شیشه اتومبیل /داروخانه تینا /لیفت صورت در تهران /فروش‌ دوربین مداربسته هایک ویژن /سرور مجازی ایران /مرکز خدمات پزشکی و پرستاری در منزل درمان نو /توانی نو /چاپ فلش / ثبت برند /حمل بار دریایی از چین /سایت نوید /پزشک زنان سعادت آباد / ایمپلنت دندان /کلاه کاسکت / لمینت متحرک دندان /فروشگاه اینترنتی زنبیل /ساعت تبلیغاتی /تجهیزات پزشکی /چاپ لیوان /خرید از آمازون /بهترین سریال های ایرانی /کاشت مو /قیمت ساک پارچه ای /تولید محتوا /دانلود نرم افزار /

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

••4 5