خواهر دوقلوی این زن در داخل بدنش می‌زیست!

0

در حین جست‌وجو برای اهداکننده‌ی کلیه زنی بوستونی به نام «کارن کیگان» به یک راز برخورد. وقتی ۳ پسر بزرگسال او تحت آزمایش ژنتیک قرار گرفتند، تا مشخص کنند چه کسی برای اهدای کلیه مناسب است. نتایج نشان داد که در واقع دو نفر از آن‌ها پسر او نبودند او می‌دانست که مادر پسرهایش است، او باردار شده و آن‌ها را به دنیا آورده است. تصور بر اینکه خطایی رخ داده است، دخترش معتقد به انجام آزمایش‌های بیشتری بود تنها برای کشف چیزی حتی گیج‌کننده‌تر، او خاله‌ی بیولوژیکی فرزندانش بود. مشخص شد که کیگان در بعضی بافت‌ها و اندام‌هایش ژنوم دومی دارد. به عبارت دیگر، بعضی از سلول‌هایش ژن‌های کاملا متفاوتی از بقیه داشت. این دسته دوم از ژن‌ها متعلق به خواهر دوقلویش که هیچ‌گاه به دنیا نیامده است.

این موقعیت، که یک شخص دو ژنوم حاضر در بافت‌های بدنش دارد، «کایمریسم» گفته می‌شود. اسم آن از اسطوره‌شناسی یونانی آمده است، که کایمرا آمیزه‌ای از سه حیوان متفاوت بوده. اشخاص دارای کایمریسم مو یا پوست دو رنگ و یا رنگ چشم‌های متفاوتی دارند، ولی باور بر این است که اکثر آن‌ها علائم نمایانی ندارند. کایمریسم می‌تواند از یک دوقلو در رحم، از پیوند بافت یا اعضا، یا بین یک جنین و زنی باردار به وقوع افتد. پس دقیقا چطور اتفاق می‌افتد؟

در یکی از رایج‌ترین روش‌ها، مادر و جنین در جریان مواد مغذی از طریق جفت سلول‌ها را مبادله می‌کنند. مادر می‌تواند سلول‌های بنیادی را به ارث ببرد، سلول‌های تمایز نیافته‌ای که می‌توانند به هر سلول دیگری تبدیل شوند. سلول‌های بنیادی در ابتدا پنهان هستند زیرا سیستم ایمنی مادر در طی بارداری سرکوب شده است. ولی در بعضی موارد، سلول‌هایی با دی ان ای جنین برای سال‌ها یا دهه‌‌ها در بدن مادر باقی می‌مانند بدون ازبین رفتن از طریق سیستم ایمنی. در یک مورد، کبد مادر درحال از بین رفتن بود، ولی ناگهان شروع به بازسازی خود کرد. دکترهایش کبد او را نمونه برداری کرده و دی ان ایی در بافت بازسازی شده مربوط به بارداری تقریبا ۲۰ سال قبل پیدا کردند. سلول‌های بنیادی در کبد او ساکن شده و به سلول‌های کبد تمایز یافته بودند.

در همین حال، کارن کیگان قبل از به دنیا آمدنش ژنوم دومش را گرفت. خیلی وقت پیش، زمانی که مادرش او را باردار بود، کیگان یک قُل دیگر داشت. رویان کیگان مقداری از سلول‌های بنیادی رویان دوقلویش را که توسعه نیافته بودند، جذب کرده بود. زمانی که جنین کیگان سیستم ایمنی‌ را ساخت، تعداد زیادی سلول با هر ژنوم داشت، و سیستم ایمنی هردو نوع ژنوم را به عنوان ژنوم‌های او شناسایی کرد، پس سلول‌ها با ژنوم دوم را از بین نبرد.

ما نمی‌دانیم چه مقدار از بدن او از سلول‌های دارای ژنوم دوم تشکیل شده است، که می‌تواند در هر اندام، حتی بین بافت‌های یک اندام متفاوت از دیگری باشد. برخی ممکن است هیچ سلولی با ژنوم دوم نداشته باشند، درحالی‌که برخی ممکن است تعداد زیادی داشته باشند.

دست کم برخی از سلول‌های بافت تولیدکننده تخمک در تخمدان او حتما ژنوم دوم را در خود دارند. هر بار که او باردار شود هیچ راهی وجود ندارد تا پیش‌بینی کرد که کدام ژنوم درگیر خواهد بود، این گونه است که دو تا از فرزنداش به ژن‌های زنی که هیچ وقت به دنیا نیامده است، ختم می‌شوند. این می‌تواند حتی برای پدر‌ها هم رخ دهد. در سال ۲۰۱۴، زمانی‌که تست ژنتیک مشخص کرد که یک پدر در اصل عموی بیولوژیکی فرزندش است، محققان دریافتند که ۱۰% از اسپرم پدر ژنوم دومی از دوقلوی اولیه خود دارد.

مواردی مثل این آگاهی ما را از ژنتیک به چالش می‌کشد. گرچه تعداد خیلی کمی موارد ثبت شده از شیمریسم یک دوقلوی جنینی وجود دارد، همه ما تا حدی مخلوطی از بعضی چیز‌ها هستیم، حامل کد‌های متفاوت ژنتیک باکتری روده‌ای خود و حتی میتوکندری خودمان هستیم. و با توجه به این‌که هر ۱ تولد از۸ تولد با بارداری‌های دوقلوزا شروع می‌شود، ممکن است تعداد بیشتری از مردم با دو ژنوم وجود داشته باشند. و چیز‌های بیشتری برای یادگرفتن راجع به ژن‌هایی که ما را می‌سازند.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.