دوز اشعه در تصویربرداری پزشکی: از عکس دندان تا سی‌تی اسکن و معمای MRI

دانستن میزان تابش در تصویربرداری پزشکی برای هر فردی که به سلامتی خود اهمیت می‌دهد، نه تنها جالب بلکه حیاتی و کاربردی است. در این مقاله قصد داریم با دقت علمی و نگاهی به‌روز، بررسی کنیم که وقتی زیر دستگاه‌های مختلف می‌رویم، واقعاً چه اتفاقی برای اتم‌های بدنمان می‌افتد. آیا تابش زمینه‌ای محیط پیرامون ما از یک عکس قفسه سینه خطرناک‌تر است؟ چرا برخی از تصویربرداری‌ها برای کودکان و زنان باردار با وسواس بیشتری تجویز می‌شوند؟ در ادامه با هم مرور می‌کنیم که تفاوت‌های فاحش دوز اشعه در سی‌تی اسکن، ماموگرافی و رادیولوژی ساده چیست و چرا MRI در این میان یک تافته جدابافته است.

۱. مفهوم دوز موثر و واحد سیورت

وقتی از اشعه حرف می‌زنیم، باید بدانیم دقیقاً درباره چه مقداری صحبت می‌کنیم. دوز موثر (Effective Dose) واحدی است که ریسک کلی تابش بر بدن را با توجه به حساسیت ارگان‌های مختلف نشان می‌دهد. واحد اندازه‌گیری این دوز، میلی‌سیورت (mSv) است که در گزارش‌های تخصصی بسیار به آن استناد می‌شود. در واقع این واحد به ما کمک می‌کند تا خطر یک عکس رادیولوژی را با تابش‌های طبیعی زمین مقایسه کنیم. جالب است بدانید که هر انسانی سالانه حدود ۳ میلی‌سیورت اشعه از محیط طبیعی دریافت می‌کند.

۲. رادیوگرافی دندان؛ کمترین برخورد ممکن

عکس‌های تک‌دندان یا همان پری‌اپیکال (Periapical) که در مطب‌ها گرفته می‌شوند، کمترین میزان تابش را دارند. این دوز به قدری ناچیز است که تقریباً معادل چند ساعت پرواز با هواپیما در ارتفاعات بالا به حساب می‌آید. حتی عکس‌های پانورامیک که کل فک را نشان می‌دهند نیز دوز بسیار پایینی دارند. پیشرفت سنسورهای دیجیتال باعث شده که زمان اکسپوژر به حداقل برسد. امروزه استفاده از پیش‌بندهای سربی برای این نوع عکس‌ها بیشتر جنبه روانی و احتیاطی مفرط دارد.

۳. عکس قفسه سینه؛ معیار استاندارد سنجش

عکس قفسه سینه یا Chest X-ray یکی از رایج‌ترین آزمایش‌های تصویربرداری در جهان است. میزان اشعه در این آزمون حدود ۰.۱ میلی‌سیورت برآورد می‌شود که عدد بسیار کوچکی است. این مقدار معادل تابشی است که شما در طول ۱۰ روز از محیط عادی زندگی‌تان دریافت می‌کنید. پزشکان از این عکس برای بررسی ریه‌ها، قلب و دیواره قفسه سینه استفاده می‌کنند. به دلیل سرعت بالا و دوز پایین، این تست هنوز هم خط اول تشخیص بسیاری از بیماری‌هاست.

۴. ماموگرافی و حساسیت بافت سینه

بافت سینه به تشعشع حساس است و به همین دلیل دوز ماموگرافی با دقت بسیار بالایی تنظیم می‌شود. دوز موثر در یک ماموگرافی استاندارد حدود ۰.۴ میلی‌سیورت است که کمی بیشتر از عکس قفسه سینه است. با این حال، مزایای تشخیص زودهنگام سرطان سینه به قدری زیاد است که این دوز ناچیز کاملاً نادیده گرفته می‌شود. دستگاه‌های نوین توموسنتز (Tomosynthesis) تصویری سه‌بعدی ارائه می‌دهند که دقت را بالا برده است. این تکنولوژی اجازه می‌دهد با کمترین فشار و تابش، ریزترین توده‌ها شناسایی شوند.

۵. عکس لگن؛ تابش به مرکز ثقل بدن

تصویربرداری از لگن به دلیل تراکم بالای استخوان‌ها و نزدیکی به اندام‌های حساس تولیدمثلی، دوز بیشتری می‌طلبد. در این حالت بدن حدود ۰.۶ میلی‌سیورت اشعه دریافت می‌کند که معادل چند ماه تابش زمینه‌ای است. رادیولوژیست‌ها همیشه سعی می‌کنند با محدود کردن میدان تابش (Collimation)، فقط بخش ضروری را در معرض قرار دهند. محافظت از گنادها در این نوع تصویربرداری، به ویژه در افراد جوان، از اهمیت بالایی برخوردار است. این عکس برای تشخیص شکستگی‌ها و آرتروزهای شدید مفصل ران بسیار کاربردی است.

۶. غول مرحله آخر: سی‌تی اسکن و دوزهای انباشته

سی‌تی اسکن (CT Scan) قدرتمندترین ابزار تشخیصی است اما دوز اشعه آن به مراتب بالاتر از رادیولوژی ساده است. برای مثال، یک سی‌تی اسکن شکم و لگن می‌تواند تا ۱۰ میلی‌سیورت اشعه به بدن وارد کند. این مقدار معادل ۳ سال دریافت تابش از محیط طبیعی است که عدد قابل توجهی محسوب می‌شود. به همین دلیل پزشکان نباید بدون ضرورت قاطع، درخواست سی‌تی اسکن تکراری بدهند. البته دستگاه‌های مولتی‌اسلایس جدید با سرعت چرخش بالاتر، دوز را نسبت به مدل‌های قدیمی کاهش داده‌اند.

تکنولوژی دوز پایین (Low-dose CT) امروزه برای غربالگری ریه در افراد سیگاری بسیار محبوب شده است. در این روش، کیفیت تصویر کمی فدا می‌شود تا بیمار اشعه کمتری دریافت کند. مدیریت دوز در سی‌تی اسکن یک تخصص جداگانه در فیزیک پزشکی است. همیشه باید از رادیولوژیست پرسید که آیا امکان انجام تست با دوز پایین‌تر وجود دارد یا خیر. این آگاهی بیمار می‌تواند در درازمدت از انباشت اشعه غیرضروری جلوگیری کند.

۷. چرا در MRI خبری از اشعه ایکس نیست؟

ام‌آر‌آی (MRI) برخلاف تصور بسیاری از مردم، هیچ ارتباطی با اشعه یونیزان یا همان اشعه ایکس ندارد. در این دستگاه از میدان‌های مغناطیسی بسیار قوی و امواج رادیویی (Radiofrequency) استفاده می‌شود. اتم‌های هیدروژن در بدن شما در پاسخ به این میدان مغناطیسی، سیگنال‌هایی ساطع می‌کنند که تصویر را می‌سازد. به همین دلیل است که تکرار MRI هیچ خطر سرطانی ناشی از اشعه برای بیمار ایجاد نمی‌کند. این بزرگترین مزیت این روش نسبت به سی‌تی اسکن در بررسی بافت‌های نرم است.

با این حال، MRI محدودیت‌های خاص خود را دارد که به مغناطیس مربوط می‌شود، نه اشعه. افرادی که دارای ترکش، ضربان‌ساز قلبی (Pacemaker) یا قطعات فلزی در بدن هستند، نباید وارد این میدان شوند. قدرت آهنربای این دستگاه به قدری زیاد است که می‌تواند اشیای فلزی دور را به سمت خود پرتاب کند. بنابراین خطر در اینجا فیزیکی و مغناطیسی است، نه بیولوژیکی و اتمی. همیشه قبل از ورود به اتاق MRI باید تمام اشیای فلزی را از خود جدا کنید.

۸. مکانیزم رزونانس مغناطیسی و ایمنی آن

فرآیند کار MRI بر پایه هم‌راستا کردن اسپین اتم‌های بدن در یک میدان مغناطیسی تسلا (Tesla) است. وقتی امواج رادیویی قطع می‌شوند، اتم‌ها به حالت اولیه بازمی‌گردند و انرژی آزاد می‌کنند. این انرژی توسط گیرنده‌های حساس دستگاه جذب شده و به کدهای دیجیتالی تبدیل می‌گردد. هیچ شکست پیوند شیمیایی یا آسیب دی‌ان‌ای (DNA) در این فرآیند رخ نمی‌دهد. به همین دلیل این روش برای تصویربرداری‌های مکرر از مغز و مفاصل کاملاً ایمن است.

۹. بخش کودکان: چرا حساسیت دوچندان است؟

کودکان به دلیل سرعت بالای تقسیم سلولی، نسبت به اثرات اشعه ایکس بسیار حساس‌تر از بزرگسالان هستند. همچنین به دلیل طول عمر بیشتر، زمان زیادتری برای بروز احتمالی عوارض دیررس تابش در اختیار دارند. به همین دلیل پروتکلی به نام Image Gently در دنیا وضع شده که بر کاهش دوز در اطفال تاکید دارد. رادیولوژیست‌ها باید تنظیمات دستگاه را دقیقاً بر اساس وزن و جثه کودک تغییر دهند. در بسیاری از موارد، سونوگرافی یا MRI به عنوان جایگزین‌های بدون اشعه برای کودکان ترجیح داده می‌شوند.

پزشکان اطفال همیشه اصل ALARA (As Low As Reasonably Achievable) را در اولویت قرار می‌دهند. یعنی دریافت کمترین میزان اشعه که بتواند تشخیص درست را ممکن سازد. استفاده از محافظ‌های تیروئید و شیلد‌های سربی در کودکان اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند. والدین باید از انجام عکس‌برداری‌های غیرضروری و تکراری برای فرزندانشان پرهیز کنند. آگاهی والدین و پرسش از پزشک درباره ضرورت اشعه، بخشی از فرآیند درمان هوشمندانه است.

۱۰. زنان حامله و پروتکل‌های حفاظت جنین

تصویربرداری با اشعه ایکس در دوران بارداری همواره با احتیاط‌های شدیدی همراه است، به خصوص در سه ماهه اول. جنین در حال رشد به شدت در برابر تابش آسیب‌پذیر است و خطر ناهنجاری‌های مادرزادی وجود دارد. با این حال، اگر جان مادر در خطر باشد، انجام رادیولوژی با شیلدینگ (Shielding) کامل شکم انجام می‌شود. دوز اشعه در عکس‌های دور از شکم (مثل دندان یا مچ دست) تقریباً خطری برای جنین ندارد. اما سی‌تی اسکن شکم در بارداری یک خط قرمز جدی محسوب می‌شود.

۱۱. مقایسه اشعه پزشکی با تابش‌های کیهانی

بسیاری نمی‌دانند که ما هر روز در معرض تابش‌های کیهانی و زمینی هستیم که از فضا و خاک ساطع می‌شوند. یک سفر هوایی از تهران به نیویورک، دوزی معادل یک عکس قفسه سینه به شما وارد می‌کند. ساکنان مناطق کوهستانی به دلیل غلظت کمتر اتمسفر، اشعه کیهانی بیشتری نسبت به ساحل‌نشینان دریافت می‌کنند. گاز رادون که از زمین متصاعد می‌شود، دومین عامل سرطان ریه بعد از سیگار است. پس اشعه فقط در بیمارستان نیست؛ ما در اقیانوسی از تابش‌های ضعیف زندگی می‌کنیم.

۱۲. تکنولوژی‌های نوین برای کاهش دوز تابش

دنیای رادیولوژی به سمت «تصویربرداری سبز» حرکت می‌کند که در آن کیفیت با کمترین دوز به دست می‌آید. الگوریتم‌های بازسازی تکرار شونده (Iterative Reconstruction) در سی‌تی اسکن، نویز تصاویر کم‌دوز را حذف می‌کنند. سنسورهای تخت (Flat Panel) در رادیولوژی دیجیتال، حساسیت بسیار بالاتری نسبت به فیلم‌های قدیمی دارند. این یعنی با مقدار بسیار کمتری پرتو، می‌توان عکسی شفاف و دقیق ثبت کرد. امروزه دستگاه‌ها به صورت خودکار دوز را بر اساس ضخامت بدن بیمار تنظیم می‌کنند.

۱۳. جدول جامع مقایسه‌ای دوز اشعه

نوع تصویربرداریدوز موثر تقریبی (mSv)معادل تابش طبیعی زمینمیزان حساسیت/خطر
رادیوگرافی تک دندان0.005کمتر از 1 روزبسیار ناچیز
عکس قفسه سینه (PA)0.110 روزپایین
ماموگرافی (هر دو سینه)0.47 هفتهمتوسط رو به پایین
عکس ستون فقرات1.56 ماهمتوسط
سی‌تی اسکن سر2.08 ماهمتوسط
سی‌تی اسکن شکم و لگن10.03 سالبالا (نیازمند دقت در تجویز)
ام‌آر‌آی (MRI)صفربدون تابش یونیزانایمن (فقط محدودیت فلزی)

۱۴. سوءبرداشت‌های رایج درباره رادیولوژی

یکی از بزرگترین باورهای غلط این است که اشعه ایکس در بدن باقی می‌ماند. حقیقت این است که فوتون‌های اشعه ایکس با سرعت نور حرکت می‌کنند و به محض خاموش شدن دستگاه، هیچ اثری از آن‌ها در اتاق یا بدن بیمار باقی نمی‌ماند. شما بعد از عکس‌برداری «رادیواکتیو» نمی‌شوید و خطری برای اطرافیان ندارید. خطر اشعه ایکس فقط در لحظه برخورد و ایجاد یونیزاسیون در سلول‌هاست. بنابراین دلیلی برای دوری از اعضای خانواده پس از انجام رادیولوژی ساده وجود ندارد.

۱۵. نقش هوش مصنوعی در بهینه‌سازی تصویربرداری

هوش مصنوعی (AI) انقلابی در کاهش دوز اشعه ایجاد کرده است. الگوریتم‌های یادگیری عمیق می‌توانند از داده‌های بسیار کم و نویزی، تصاویری با کیفیت فوق‌العاده بازسازی کنند. این یعنی ما می‌توانیم دوز سی‌تی اسکن را به سطح یک رادیولوژی ساده برسانیم و همچنان تشخیص دقیق بدهیم. AI همچنین به تکنسین‌ها کمک می‌کند تا بیمار را دقیقاً در مرکز دستگاه قرار دهند. قرارگیری اشتباه بیمار در دستگاه می‌تواند دوز دریافتی را تا ۳۰ درصد افزایش دهد که هوش مصنوعی مانع آن می‌شود.

۱۶. آمادگی‌های قبل از تصویربرداری پرتو ایکس

آمادگی صحیح می‌تواند نیاز به تکرار آزمون و در نتیجه دریافت اشعه اضافی را از بین ببرد. پوشیدن لباس‌های راحت بدون دکمه‌های فلزی یا زیپ، اولین قدم برای یک عکس باکیفیت است. زیورآلات و اشیای فلزی در مسیر اشعه باعث ایجاد آرتیفکت (Artifact) یا همان نویزهای تصویری می‌شوند. در برخی عکس‌های شکمی، خالی بودن مثانه یا روده طبق دستور پزشک ضروری است. همکاری کامل با تکنسین برای حبس نفس در لحظه اکسپوژر، از تاری تصویر جلوگیری می‌کند.

۱۷. اثرات بیولوژیکی اشعه بر سلول‌های زنده

اشعه ایکس با جدا کردن الکترون‌ها از اتم‌ها (یونیزاسیون)، می‌تواند به ساختار دی‌ان‌ای آسیب بزند. بدن ما مکانیسم‌های ترمیم‌کننده بسیار قدرتمندی دارد که اکثر این آسیب‌ها را بلافاصله اصلاح می‌کنند. خطر زمانی جدی می‌شود که دوز اشعه بسیار بالا باشد یا تکرار آن فراتر از توان ترمیمی سلول‌ها صورت گیرد. این آسیب‌ها ممکن است سال‌ها بعد به شکل جهش‌های سلولی خود را نشان دهند. به همین دلیل است که ثبت تاریخچه تصویربرداری‌های هر فرد اهمیت زیادی در پزشکی مدرن پیدا کرده است.

۱۸. فلسفه انتخاب بین سلامت و ضرورت تشخیصی

پزشکی همیشه بازی با احتمالات و مقایسه سود و زیان (Risk-Benefit) است. اگر فردی مشکوک به خونریزی مغزی باشد، خطر اشعه سی‌تی اسکن در برابر خطر مرگ ناشی از عدم تشخیص، صفر محسوب می‌شود. اما برای یک سردرد معمولی، انجام سی‌تی اسکن توجیه منطقی ندارد و بیمار نباید بیهوده اشعه دریافت کند. اخلاق پزشکی حکم می‌کند که از کم‌خطرترین روش شروع کنیم. همیشه از پزشک خود بپرسید: «آیا این تست واقعاً مسیر درمان من را تغییر می‌دهد؟»

سوالات متداول (Smart FAQ)

1. آیا استفاده از عینک یا لنز تماسی هنگام عکس‌برداری قفسه سینه مانع ایجاد می‌کند؟
عینک به دلیل داشتن فریم فلزی یا عدسی‌های خاص می‌تواند در مسیر اشعه سایه ایجاد کند و تصویر را مخدوش سازد. با این حال لنزهای تماسی معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کنند چون فاقد چگالی فلزی هستند و خارج از محدوده قفسه سینه قرار دارند. توصیه کلی این است که هرگونه شیء اضافی در ناحیه مورد نظر را از بدن خود جدا کنید تا عکس شفاف‌تری ثبت شود. رادیولوژیست معمولاً قبل از شروع کار، لیست اشیاء ممنوعه را با شما چک خواهد کرد.
2. چرا پرسنل رادیولوژی هنگام عکس‌برداری پشت یک دیواره سربی پنهان می‌شوند؟
تکنسین‌های رادیولوژی روزانه ده‌ها بیمار را اکسپوز می‌کنند و در معرض تابش‌های پراکنده (Scatter Radiation) قرار دارند. اگر آن‌ها احتیاط نکنند، دوز انباشته سالانه آن‌ها به سطح خطرناکی می‌رسد که سلامتشان را تهدید خواهد کرد. برای شما که یک بار در سال عکس می‌گیرید، این مقدار ناچیز است اما برای آن‌ها یک خطر شغلی دائمی محسوب می‌شود. دیوار سربی و شیشه‌های سربی به عنوان یک سد دفاعی کامل، مانع از عبور پرتونگاری به سمت پرسنل می‌شوند.
3. آیا خوردن شیر یا مواد غذایی خاص بعد از رادیولوژی به دفع اشعه کمک می‌کند؟
این یک باور عمومی اشتباه است که هیچ پایه علمی دقیقی برای رادیولوژی معمولی ندارد. اشعه ایکس ماده نیست که در بدن بماند و نیاز به دفع شدن از طریق گوارش داشته باشد. البته مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها می‌تواند به ترمیم سلولی کمک کند اما تاثیر مستقیم بر خنثی‌سازی اشعه لحظه‌ای ندارد. تنها در پزشکی هسته‌ای که ماده رادیواکتیو بلعیده می‌شود، نوشیدن مایعات برای دفع سریع‌تر از طریق ادرار توصیه می‌گردد.
4. تفاوت دوز اشعه در سی‌تی اسکن با کنتراست (تزریقی) و بدون کنتراست چیست؟
ماده حاجب یا کنتراست به خودی خود دوز اشعه را افزایش نمی‌دهد اما ممکن است باعث تکرار اسکن در فازهای مختلف شود. وقتی پزشک نیاز دارد عروق را ببیند، دستگاه یک بار قبل از تزریق و یک بار بعد از آن تصویربرداری می‌کند. این یعنی بدن شما عملاً دو برابر حالت عادی اشعه دریافت کرده است تا تغییرات بافت مشاهده شود. بنابراین اسکن‌های چندفازی (Multiphase) همیشه دوز بالاتری نسبت به اسکن‌های تک‌مرحله‌ای ساده دارند.
5. آیا پروازهای طولانی‌مدت برای خدمه پرواز خطر اشعه بیشتری نسبت به رادیولوژیست‌ها دارد؟
بله، خلبانان و مهمانداران به دلیل حضور طولانی در ارتفاعات بالای اتمسفر، دوز قابل توجهی از اشعه کیهانی دریافت می‌کنند. میزان تابش دریافتی آن‌ها در طول یک سال می‌تواند با دوز دریافتی یک تکنسین رادیولوژی حرفه‌ای برابری کند یا حتی بیشتر باشد. اتمسفر زمین در ارتفاعات بالا نازک‌تر است و نمی‌تواند به خوبی مانع ذرات پرانرژی فضایی شود. به همین دلیل سازمان‌های هوانوردی مانیتورینگ دقیقی بر سلامت کادر پرواز خود اعمال می‌کنند.
6. دستگاه‌های اسکن بدنی در فرودگاه‌ها چقدر اشعه به مسافران وارد می‌کنند؟
اکثر اسکنرهای فرودگاهی جدید از تکنولوژی امواج میلی‌متری استفاده می‌کنند که اصلاً اشعه یونیزان نیستند. حتی مدل‌های قدیمی که با اشعه ایکس ضعیف (Backscatter) کار می‌کردند، دوزی معادل چند دقیقه پرواز داشتند. میزان تابش این دستگاه‌ها به قدری کم است که برای ایجاد کوچکترین ریسک بیولوژیکی، باید هزاران بار در روز از آن‌ها عبور کرد. امنیت پرواز اولویت دارد و این دستگاه‌ها جایگزینی بسیار ایمن برای بازرسی‌های بدنی سنتی محسوب می‌شوند.
7. آیا انجام رادیولوژی برای دندان‌های شیری کودکان واقعاً ضروری و ایمن است؟
تشخیص پوسیدگی‌های بین‌دندانی در کودکان بدون عکس‌برداری تقریباً غیرممکن است و می‌تواند منجر به عفونت‌های شدید شود. دوز اشعه در دندانپزشکی اطفال با استفاده از سنسورهای دیجیتال مخصوص، بسیار ناچیز و در حد صفر مطلق در نظر گرفته می‌شود. دندانپزشکان با استفاده از کولیماتورهای مستطیلی، تابش را فقط به دندان محدود کرده و از غده تیروئید محافظت می‌کنند. سلامت دندان‌های دائمی در گرو سلامت دندان‌های شیری است، پس نباید به دلیل ترس واهی از اشعه، درمان را رها کرد.

جمع‌بندی نهایی

درک تراز تابش در تصویربرداری پزشکی، کلید توازن میان «ترس ناشی از جهل» و «احتیاط خردمندانه» است. همان‌طور که بررسی کردیم، دوز اشعه در متدهایی نظیر رادیولوژی دندان و قفسه سینه در مقایسه با تابش‌های طبیعی زمین بسیار ناچیز است، در حالی که سی‌تی اسکن به عنوان یک ابزار قدرتمند، نیازمند مدیریت دقیق و تجویز آگاهانه است. نکته طلایی این است که روش‌هایی مانند MRI و سونوگرافی، اساساً از قوانین اشعه ایکس پیروی نمی‌کنند و ایمنی بالایی دارند. با پیشرفت تکنولوژی و ورود هوش مصنوعی، دوزهای دریافتی هر روز کمتر و کیفیت تصاویر شفاف‌تر می‌شود. به یاد داشته باشید که بهترین تصویربرداری، همانی است که با کمترین دوز ممکن، دقیق‌ترین پاسخ را به معضل پزشکی شما بدهد.

دکتر علیرضا مجیدی
دکتر علیرضا مجیدی
پزشک، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک»
دکتر علیرضا مجیدی، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک».
بیش از دو دهه در زمینه سلامت، پزشکی، روان‌شناسی و جنبه‌های فرهنگی و اجتماعی آن‌ها می‌نویسد و تلاش می‌کند دانش را ساده اما دقیق منتقل کند.
پزشکی دانشی پویا و همواره در حال تغییر است؛ بنابراین، محتوای این نوشته جایگزین ویزیت یا تشخیص پزشک نیست.

2 دیدگاه

  1. 7 قرص رونما ؟ یعنی چی؟ چی هست؟
    پاسخ ، دارونما ، یعنی قرصی که محتوی ماده دارویی نیست ، صرفت تأثیر روانی دارد یا مثلا در مورد قرص های حاملگی برای اینکه مصرف قرص فراموش نشود ع داده می‌شود.

  2. قرص جلوگیری از بارداری مزخرف ترین داروییه که تا به حال هوردم , البته به مدت یک ماه خوردم واینقدر بلا سرم اومد که از خیرش گذشتم ….

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]