تفاوت بین اوتیسم و بیش فعالی چیست؟

رپورتاژ

چکیده : اوتیسم و ​​اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) شرایط رایجی هستند که می توانند بر رفتار، رشد عاطفی، دامنه توجه و مهارت های اجتماعی فرد تأثیر بگذارند اما این دو شرایط بسیار متفاوت هستند.

اوتیسم و ​​اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) شرایط رایجی هستند که می توانند بر رفتار، رشد عاطفی، دامنه توجه و مهارت های اجتماعی فرد تأثیر بگذارند اما این دو شرایط بسیار متفاوت هستند. تشخیص اوتیسم و ​​بیش فعالی در بین کودکان شایع تر است، اما هر دو اختلال ممکن است در بزرگسالان تشخیص داده شوند. تشخیص اوتیسم می‌تواند از طریق آزمایش طیف اوتیسم رخ دهد و بیش فعالی را می‌توان از طریق یک فرآیند غربالگری تخصصی ADHD تشخیص داد.

شناسایی تفاوت بین اوتیسم و ​​بیش فعالی می تواند چالش برانگیز باشد اما آگاه ماندن و تشخیص این دو شرایط مفید است، حتی اگر اغلب به هم مرتبط باشند. این مقاله به سوالات کلیدی زیر در مورد اوتیسم و ​​ADHD خواهد پرداخت:

چه رابطه ای بین اوتیسم و ​​بیش فعالی وجود دارد؟

اوتیسم دارای سابقه تشخیص نادرست بیش فعالی است. در حالی که ویژگی ها متفاوت هستند اما می توانند به طور همزمان وجود داشته باشند، بنابراین ممکن است کودکان نه تنها یک وضعیت، بلکه هر دو را داشته باشند. افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است بیش فعالی را تجربه کنند ولی این اتفاق در مورد بیش فعالی کمتر صادق است. این می تواند در ابتدا کار را برای تشخیص پیچیده کند. با این حال دکتر اوتیسم کودکان استراتژی‌های مداخله ای زودهنگام را برای کمک به کودک و علائم او در حالی که منتظر تشخیص دقیق‌تر هستند، بدون توجه به اوتیسم یا بیش فعالی اجرا کنند.

برخی از عوامل خطر برای افراد مبتلا به اختلال اوتیسم یا بیش فعالی وجود دارد از جمله می توان به استعداد ابتلا به سایر اختلالات مانند افسردگی و اضطراب اشاره کرد. این مشکلات را می توان با کمک متخصصین حرفه ای درمان کرد.

تفاوت های اصلی بین اوتیسم و ​​بیش فعالی چیست؟

تفاوت اصلی بین این دو وضعیت این است که اوتیسم یک ناتوانی شناخته شده است زیرا یک تاخیر رشد است، در حالی که بیش فعالی یک اختلال عصبی است. در زیر به بررسی تفاوت اختلال اوتیسم و بیش فعالی می پردازیم:

۱. محدوده توجه:

افراد مبتلا به اوتیسم می توانند برای مدت طولانی روی یک چیز تمرکز کنند، معمولاً زمانی که موضوع مورد علاقه است. الگوی ناهموار تفکر آنها حرکت از یک فعالیت به فعالیت دیگر را دشوار می کند. برای آنها ممکن است تمرکز روی کارهایی که به آنها علاقه ای ندارند مشکل باشد.

افراد مبتلا به بیش فعالی به سختی می توانند تمرکز خود را تنظیم کنند. آنها ممکن است برای مدت کوتاهی بیش از حد بر روی یک فعالیت تمرکز کنند، اما به طور کلی دامنه توجه محدودی دارند، حتی برای چیزهایی که از آنها لذت می برند. بیشتر کودکان بیش فعال از فعالیت هایی که به تمرکز نیاز دارند اجتناب می کنند.

۲. رفتار:

کودکان مبتلا به اوتیسم به چیزهای خاصی مانند غذا، اسباب بازی، فیلم و برنامه های تلویزیونی علاقه دارند و اغلب برای مدت طولانی از این علایق منحرف نمی شوند. به عنوان مثال یک کودک مبتلا به اوتیسم ممکن است عشق مادام العمر به کارتون خاصی داشته باشد اما یک عشق شش ماهه به اسپاگتی داشته باشد و بعد از آن زمان هرگز آن را نخورد.

کودکان مبتلا به بیش فعالی رفتارهای مشابه کودکان مبتلا به اوتیسم را تجربه نمی کنند، زیرا نیازی به تکرار و نظم ندارند. آنها از انجام یک کار تکراری و طولانی مدت بیزارند.

۳. بیان عاطفی:

مسائل مربوط به بیان عاطفی و تنظیم هیجانی در افراد مبتلا به اوتیسم وجود دارد، اما در افراد مبتلا به بیش فعالی چندان مشکل در بیان عاطفی وجود ندارد. افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است برای بیان احساسات خود با چالش مواجه باشند.

هنگامی که مهارت های زبانی به دلیل یک علامت بیش فعالی به عنوان مثال مشکل در بیان کلمات به دلیل بی توجهی یا بیش فعالی، مختل می شود، ممکن است مشکلاتی ایجاد شود. در همین حال سایر کودکان مبتلا به بیش فعالی می توانند بدون وقفه صحبت کنند و مکالمات را در انحصار خود درآورند.

۴. موقعیت های اجتماعی:

مهارت های اجتماعی بین افراد مبتلا به اوتیسم و ​​بیش فعالی متفاوت است. افراد مبتلا به اوتیسم در گرفتن نشانه ها و علائم ارتباطی مشکل دارند و ممکن است برای برقراری ارتباط با دیگران دچار مشکل شوند. ولی افراد مبتلا به بیش فعالی در فعالیت های مربوط به اوقات فراغت در محیط های اجتماعی به دلیل مشکل در نشستن و تمرکز دست و پنجه نرم می کنند.

خدمات پشتیبانی موجود

والدین و مراقبان بهترین ها را برای فرزندان خود می خواهند و چه فرزند شما مبتلا به اوتیسم، بیش فعالی یا هر دو باشد، خدمات پشتیبانی برای کمک به نیازهای فردی فرزند شما وجود دارد. متخصص بیش فعالی کودکان می تواند درمان را متناسب با علائم کودک شما تنظیم کند و ابزارهایی را برای کمک به او برای زندگی با بهترین کیفیت ارائه دهند.

۱. آموزش ویژه:

مرکز تخصصی اوتیسم ایران جامعه ای فراگیر است که به نگرانی های والدین در مورد درمان مداوم پاسخ می دهد. همانطور که فرزند شما بزرگتر می شود، معلمان و شبکه های حمایتی آنها می توانند علایق فردی فرزند شما را تقویت کرده و بر اساس آن ها توانایی ها و مهارت های او را بسازند. به عنوان مثال بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم در مدارس عادی در یک کلاس درس پشتیبانی می‌شوند و فرصت‌هایی برای ادامه تحصیل در سایر موسسات دارند. اگر فرزند شما بیش فعالی یا اوتیسم دارد، می‌توان با آموزش متناسب و متفاوت، در مدارس از او حمایت کرد.

۲. درمان:

گفتاردرمانی، کاردرمانی، بازی درمانی، رفتار درمانی، ماساژ درمانی و … گزینه های مناسبی برای کمک به نیازهای رشدی کودکان با اختلال اوتیسم یا بیش فعالی هستند. شما می توانید جهت دریافت خدمات توانبخشی از طریق شماره ۰۹۳۵۶۱۱۷۷۴۲ با کلینیک کاردرمانی و گفتاردرمانی کودکان با دو شعبه در تهران تماس حاصل فرمایید.

۳. پشتیبانی در جامعه:

مراکز ما برنامه های مربیگری، آموزش و مشاوره را به مراجعین و درمانگران ارائه می دهد. همچنین خدمات با کیفیتی را برای بزرگسالان با اختلال اوتیسم یا بیش فعالی جهت ارتقاء مهارت های ارتباطی و عملکردی ارائه می دهد.