راه کار هایی برای جلوگیری از آرتروز زانو
رپورتاژ
مهمترین دلایل ایجاد آرتروز
آرتروز زانو از آن دسته بیماری هایی است که ارتباط مستقیمی با سن افراد دارد، با افزایش سن ممکن است آرتروز در بخش های مختلف بدن پدیدار شود اما از شایع ترین آنها باید به آرتروز زانو اشاره کرد.
اما عوامل دیگر مانند افزایش وزن می تواند باعث ایجاد فشار مضاعف به مفاصل شده و با از بین رفتن سلامت و عملکرد طبیعی آنها فرد با آرتروز مواجه میشود.
از آنجایی که زانو ارتباط مستقیمی با وزن افراد دارد بیش از دیگر نواحی بدن در معرض این عارضه جسمانی قرار می گیرد، ناگفته نماند که جنسیت افراد و همچنین وراثت عواملی موثر بر بروز آرتروز زانو هستند.
اگر افراد به طور مکرر فشارهای نامناسبی به ناحیه زانو وارد کنند و برای مدت طولانی فعالیت های سنگین انجام دهند به مرور زمان با از بین رفتن مفاصل آرتروز زانو پدیدار میشود.
متخصصان بر این باورند که ورزش بیش از حد و دویدن می تواند عاملی برای ساییدگی مفاصل باشد و از مهم ترین دلایل ایجاد آرتروز زانو خواهد بود.
اما آرتروز زانو تنها بر اثر سایش مفاصل در پی انجام فعالیت های جسمانی و یا افزایش سن به وجود نمی آید بلکه برخی از بیماری ها مانند روماتیسم مفصلی باعث اختلال در سلامت مفاصل شده و به مرور زمان و خیلی زود شاهد از بین رفتن عملکرد طبیعی این بخش های حساس خواهید بود و با پدیدار شدن آرتروز مشکلات و محدودیت های جسمانی و حرکتی به وجود خواهد آمد.
علائم آرتروز زانو
با توجه به صحبت های دکتر افشین صمدی علائمی که بر اثر ابتلا به آرتروز زانو در بدن پدیدار میشود کاملاً محسوس بوده و البته برای افراد محدود کننده خواهد بود و دامنه حرکتی فرد را کاهش می دهد.
در پی ایجاد آرتروز زانو افراد هنگام راه رفتن و هرگونه فعالیت جسمانی درد بسیار زیادی را در این محدوده تجربه می کنند و حتی ممکن است این درد آنقدر شدت پیدا کند که فرد را از حرکت باز داشته و دامنه حرکتی پاها را تا حد چشمگیری کاهش می دهد.
اما از مهمترین علائم آرتروز زانو باید به ایجاد تورم و التهاب در مفصل زانو اشاره کرد، همچنین ممکن است افراد حس گرم شدن مفصل را تجربه کرده و به مرور زمان با خشک شدن زانو خم کردن پا و حتی نشستن و برخاستن برای آنها سخت میشود.
از دیگر نشانه های آرتروز زانو باید به شنیدن صداهای خرد شدن و یا درگیری مفاصل هنگام حرکت اشاره کرد، به مرور زمان انعطاف پذیری مفصل کاهش پیدا کرده و ممکن است شکل و اندازه آن نیز دچار تغییر شود.
راهی برای تشخیص آرتروز زانو
زمانی که با درد در ناحیه زانو مواجه میشوید باید برای بررسی دقیق و نوع آسیب به پزشک مراجعه نمایید، متخصصان با توجه به علائم ایجاد شده و معاینات فیزیکی تا حدودی متوجه میشوند که اختلال پیش آمده مربوط به کدام قسمت زانو است، اما برای بررسی دقیق تر مفاصل و تشخیص درست مبنی بر آرتروز زانو از سایر روش های تشخیصی استفاده می کنند که از کاربردی ترین آنها می توان به رادیولوژی یا ام آر آی اشاره کرد.
اما اگر متخصصان متوجه شوند که آرتروز زانو بر اثر ابتلا به روماتیسم مفصلی رخ داده است برای افزایش دقت در تشخیص خود در کنار تصویربرداری آزمایش خون نیز انجام میشود، و با بررسی سایر فاکتورها پزشک علت آسیب را پیدا کرده و به واسطه تصویربرداری وضعیت زانو و محل آسیب خیلی دقیق مشخص میشود.
استفاده از سایر روش های تشخیصی کمک می کند تا متخصصان متناسب با وضعیت بیمار بهترین شیوه درمانی را در پیش گرفته و خیلی زود به نتایج خوبی دست پیدا می کنند و می توانند با کنترل آسیب از شدت گرفتن آن جلوگیری نمایند.
پیشگیری از آرتروز زانو
با چند راهکار ساده می توانید از بروز آرتروز زانو جلوگیری نمایید، متخصصان داشتن ورزش های مرتب را برای تمامی افراد الزامی دانسته و معتقدند که به حفظ سلامت مفاصل کمک شایانی می کند و با کمتر کردن وزن و رساندن آن به حد متعادل از ایجاد هرگونه فشار بر مفاصل پیشگیری خواهند کرد.
به محض بروز دردهای مفصلی بهتر است که حرکات اصلاحی را انجام داده و مدت بیشتری استراحت کنید و با مصرف داروها و مکمل های تقویتی از سلامت مفاصل مراقبت نمایید.
به یاد داشته باشید که بلند کردن اجسام سنگین باعث آسیب دیدگی مفاصل زانو میشود، بهتر است که برای این کار از ابزارهای کمکی استفاده کرده و بدن را در پوزیشن مناسب قرار دهید.
بهترین روش درمانی جهت بهبود آرتروز زانو
پس از انجام سایر روش های تشخیصی اگر متخصصان به طور قطعی تشخیص دهند که فرد با آرتروز زانو مواجه است سعی دارد با بهترین روش های درمانی عارضه پیش آمده را کنترل و درمان کنند.
در اولین قدم برای تسکین درد بیمار انواع داروهای مسکن تجویز میشود، افراد می توانند از محصولات دارویی ضد التهابی غیر استروئیدی استفاده کرده و با تزریق کورتون و فیزیوتراپی تا حد زیادی می توانند درد را تسکین دهند.
به یاد داشته باشید که در مواردی متخصصان استفاده از مسکن استامینوفن را برای کاهش درد مناسب دانسته و معتقدند که آسپرین و ایوپروفن نیز برای درمان این آسیب موثر هستند.
اما در قدم بعدی با تزریق ژل می توانند به درمان آرتروز زانو کمک کنند، متخصصان سعی دارند تا جایگزین مناسبی برای مایع مفصلی پیدا کنند، مایع مفصلی به تنهایی وظیفه لغزندگی سطوح مفصل را بر یکدیگر داشته و زمانی که این مایع کاهش پیدا می کند فشاری مضاعف بر غضروف ها و مفاصل وارد میشود.
اما زمانی که تزریق ژل انجام می شود این دردها تسکین پیدا کرده و به نوعی جایگزین خوبی برای مایع مفصلی خواهد بود، در این روش اسید هیالورونیک به ناحیه زانو تزریق شده و سرعت تشدید آرتروز زانو را کاهش می دهد.
روشی دیگر و البته کاربردی برای درمان آرتروز زانو تزریق prp است، متخصصان در این روش تخصصی یک سرم غنی شده از پلاکت را ببخش آسیب دیده تزریق کرده و به ترمیم مفاصل کمک شایانی می کنند، این مقدار پلاکت از خون بیمار دریافت میشود و برای ترمیم بخش های مورد نظر روش موثر خواهد بود.
برای انجام prp متخصصان ابتدا مقداری خون از بیمار دریافت کرده و پس از چند دقیقه با قرار گرفتن در دستگاه سانتریفیوژ می توانند گلبول های قرمز، گلبول های سفید، پلاسما و پلاکت را از یکدیگر جدا کنند پس از آن پلاکت خالص را به بخش آسیب دیده تزریق می کنند و با کاهش میزان التهابات درد بیمار تسکین پیدا می کند و ادامه این روند درمانی باعث بهبود بخش آسیب دیده خواهد شد.
اما اگر ضمن انجام سایر روش های گفته شده باز هم درد بیمار تسکین پیدا نکند و آرتروز محدودیتی جدی به شمار آید متخصصان از روش جراحی استفاده می کنند و به این واسطه می توانند اصلاحات لازم را بر روی مفاصل انجام داده و در صورت نیاز از روش های ترمیمی و ابزارهای مصنوعی استفاده خواهند کرد.
اگر آسیب دیدگی در حد بسیار شدید باشد و سن بیمار بالا باشد متخصصان ساده ترین راه درمان که تعویض مفصل زانو می دانند و به این واسطه درمان خیلی سریع و فوری انجام می پذیرد و نیازی به طی کردن دوره های درمانی طولانی مدت نخواهند داشت.
با تمام تفاسیر مهم است بدانید که متخصصان برای درمان درد ناشی از آرتروز زانو ابتدا شدت آسیب و سپس وضعیت جسمانی بیماران را در نظر می گیرند و با این روند می توانند بهترین شیوه درمانی را مطابق با وضعیت بیماران در پیش بگیرند، قطعاً اگر متخصصان با این روال درمان آرتروز زانو را انجام دهند نتایج بسیار خوبی دریافت کرده و سلامت بیماران حفظ میشود و با دامنه حرکتی مناسب می توانند فعالیت های جسمانی خود را ادامه دهند.
