لو پلیتینگ (Low Plating) در سینما یعنی چه؟
لو پلیتینگ (Low Plating) به تکنیکی در نورپردازی سینما گفته میشود که در آن نور از زاویهای پایین به سمت سوژه تابیده میشود. این روش معمولاً برای ایجاد سایههای بزرگ و تند و همچنین برای نمایش حسهای خاص و فضاسازیهای منحصربهفرد بهکار میرود. لو پلیتینگ بهویژه در ژانرهای ترسناک، دلهرهآور و نوار بسیار محبوب است، زیرا نور از پایین به سمت چهره و اجسام، سایههای دراماتیک و برجستهای ایجاد میکند که میتواند احساس تهدید، رمزآلود بودن و گاه حتی وحشت را القا کند.
توضیح لو پلیتینگ
در لو پلیتینگ، نور از پایینترین زاویه ممکن نسبت به سوژه تابیده میشود، که این زاویه از نورپردازی معمول در سینما کاملاً متفاوت است. این نوع نورپردازی باعث میشود سایههایی غیرمعمول و اغلب بلند در چهره و محیط ایجاد شود، و ساختارهای چهره و اجسام بهشکلی تیره و تندتر به نظر برسند. از آنجایی که نور از پایین به بالا حرکت میکند، به نظر میرسد که سوژه تحت یک نور نامتعارف و شاید حتی غیرطبیعی قرار دارد.
این تکنیک با تأکید بر سایههای سنگین در قسمتهای بالاتر، به ویژه در چهره، حالت دراماتیک و هیجانی به صحنهها میبخشد. به همین دلیل، در برخی از آثار کلاسیک سینما از این روش برای نشان دادن شخصیتهای ضدقهرمان یا دلهرهآور استفاده میشده است.
چگونگی اجرای لو پلیتینگ
لو پلیتینگ به دقت و تنظیمات دقیق نورپردازی نیاز دارد. مراحل اجرای آن به شرح زیر است:
- تنظیم زاویه نور از پایینترین نقطه: نور باید از زاویهای بسیار پایین نسبت به سوژه تابیده شود تا سایهها به بالای سوژه پرتاب شوند. این نور میتواند از روی زمین، پایینتر از چهره بازیگر یا نقطهای نزدیک به کف صحنه به سمت سوژه پخش شود.
- تنظیم شدت نور برای کنترل سایهها: نور مورد استفاده نباید خیلی شدید یا خیلی کم باشد. شدت نور باید به اندازهای تنظیم شود که سایههای تند ایجاد کند اما همچنان جزئیات چهره و اجسام به وضوح دیده شود.
- کنترل سایههای چهره و ایجاد کنتراست: در لو پلیتینگ، سایههای چهره بخش مهمی از جلوه بصری را تشکیل میدهند. با تنظیم نور از زاویه پایین، سایههایی تند در اطراف چشمها، بینی و دهان ایجاد میشود که به شخصیتها حالت ناآشنا و حتی گاه تهدیدآمیز میدهد.
- استفاده از نورهای مکمل در صورت نیاز: گاهی لازم است نورهای مکملی از زوایای دیگر به صحنه افزوده شود تا جزئیات مهمتری نمایش داده شوند. این نورها باید به گونهای تنظیم شوند که همچنان حالت اصلی لو پلیتینگ حفظ شود.
کاربردهای لو پلیتینگ در سینما
لو پلیتینگ در ژانرهای مختلف سینمایی به کار میرود و به فیلمسازان این امکان را میدهد تا با ایجاد سایههای سنگین و تند، حس و حال خاصی را به صحنهها بدهند. برخی از کاربردهای اصلی این تکنیک عبارتند از:
- ایجاد حس دلهره و ترس در ژانر ترسناک: یکی از مهمترین کاربردهای لو پلیتینگ در فیلمهای ترسناک است. این تکنیک با ایجاد سایههای بلند و تند در چهره و بدن شخصیتها، حس ترس و ناآرامی را به بیننده منتقل میکند. به عنوان مثال، در فیلمهای کلاسیک ترسناک، نور از پایین به سمت چهره شخصیتهای ترسناک تابیده میشود تا چهره آنها بهشکلی تهدیدآمیز و وحشتناک دیده شود.
- تأکید بر شخصیتهای شرور یا ضدقهرمانها: در فیلمهای جنایی و نوار، از لو پلیتینگ برای نشان دادن شخصیتهای منفی یا ضدقهرمان استفاده میشود. این تکنیک به آنها حالتی مرموز و غیرقابل پیشبینی میدهد و حس تهدید را افزایش میدهد. در فیلم «پدرخوانده» (The Godfather)، این نوع نورپردازی برای نشان دادن وجه تاریک و پیچیده شخصیتها استفاده شده است.
- تقویت فضای دراماتیک و اضطرابآور در صحنههای بحرانی: لو پلیتینگ به فیلمسازان کمک میکند که در صحنههای دراماتیک و پرتنش، فضای اضطرابآور و دلگیر ایجاد کنند. با تنظیم نور به گونهای که سایهها به سمت بالا حرکت کنند، این تکنیک به صحنهها عمق بیشتری میبخشد و حس اضطراب و ناآرامی را در بیننده تقویت میکند.
- نمایش حالتی ذهنی و روانی خاص: لو پلیتینگ میتواند حالتهای روانی خاص شخصیتها را به تصویر بکشد. برای مثال، در فیلمهای روانشناختی، از این تکنیک برای نشان دادن آشفتگی ذهنی و روانی شخصیتها استفاده میشود. این نوع نورپردازی به مخاطب کمک میکند تا بهتر درک کند که شخصیتها در چه شرایط ذهنی و احساسی قرار دارند.
- ایجاد جلوههای بصری خاص در ژانر علمی-تخیلی: در فیلمهای علمی-تخیلی، از لو پلیتینگ برای خلق جلوههای بصری خاص و دادن حالتی غیرطبیعی به شخصیتها یا صحنهها استفاده میشود. این تکنیک به فیلمسازان کمک میکند که فضایی عجیب و غیرواقعی ایجاد کنند و به داستان حس تخیلی و فانتزی ببخشند.
مطالب مرتبط
