تصویری نادر از پدیده‌های نوری گذرای جو، وقتی Sprite و ELVE هم‌زمان آسمان را روشن کردند

شب آرامی بر فراز دریای آدریاتیک حاکم بود، اما در لایه‌هایی از آسمان که چشم انسان معمولاً به آن‌ها نمی‌رسد، اتفاقی کم‌سابقه در حال شکل‌گیری بود. یک صاعقه‌ٔ بسیار قدرتمند، انرژی خود را نه فقط به زمین، بلکه به تمام جو پیرامون پراکند. این میدان الکتریکی صدها کیلومتر گسترش یافت و درست بالای شهر کوچک پوسانیو در شمال ایتالیا، صحنه‌ای استثنایی را رقم زد.

در همان لحظه، دو پدیده‌ٔ نادر از خانواده‌ٔ پدیده‌های نوری گذرای جو (Transient Luminous Events) به‌طور هم‌زمان ظاهر شدند. Sprite و ELVE، دو رخداد بسیار سریع و بسیار کمیاب، در کسری از ثانیه آسمان را روشن کردند.

آنچه این رویداد را ویژه‌تر کرد، فقط وقوع هم‌زمان این دو پدیده نبود، بلکه ثبت آن‌ها در یک قاب واحد بود. تصویری که بعدها توجه پژوهشگران، علاقه‌مندان علم و عکاسان نجومی را جلب کرد. این عکس نادر از Sprite و ELVE نشان می‌دهد که جو زمین هنوز هم رازهایی دارد که فقط با شانس، صبر و دقت می‌توان به آن‌ها نزدیک شد. پدیده‌هایی که نه افسانه‌اند و نه خیال، بلکه نشانه‌هایی زنده از پویایی لایه‌های بالایی جو هستند.

ثبت هم‌زمان Sprite و ELVE، لحظه‌ای نادر در پژوهش پدیده‌های جوی

چند هفته پیش، یک صاعقه‌ٔ غیرمعمولاً قدرتمند بر فراز دریای آدریاتیک آزاد شد. این صاعقه فقط یک تخلیه‌ٔ الکتریکی ساده نبود، بلکه میدان الکتریکی گسترده‌ای ایجاد کرد که در لایه‌های مختلف جو انتشار یافت. چنین میدان‌هایی می‌توانند صدها کیلومتر حرکت کنند و اثر خود را در نقاطی دورتر از محل صاعقه نشان دهند.

در این رویداد خاص، اثر صاعقه تا بالای شهر پوسانیو در شمال ایتالیا رسید، جایی نه‌چندان دور از ونیز. در آن ارتفاع، شرایط برای شکل‌گیری دو پدیده‌ٔ نوری گذرا به‌طور هم‌زمان فراهم شد. Sprite که به‌صورت ساختاری قرمز و شاخک‌مانند دیده می‌شود، و ELVE که به شکل دیسکی پهن و سرخ‌رنگ ظاهر می‌شود.

هم‌زمانی این دو پدیده بسیار نادر است، زیرا هرکدام به شرایط خاصی از انرژی و میدان الکترومغناطیسی نیاز دارند. ثبت آن‌ها در یک فریم، نه فقط از نظر بصری، بلکه از نظر علمی نیز اهمیت دارد. این تصویر نشان می‌دهد که یک صاعقه‌ٔ فوق‌العاده قوی چگونه می‌تواند چندین واکنش زنجیره‌ای را در لایه‌های بالایی جو فعال کند.

چنین تصاویری به پژوهشگران کمک می‌کنند تا درک دقیق‌تری از رفتار الکتریکی جو زمین به دست آورند. در عین حال، این عکس یادآور محدودیت ابزارهای انسانی در ثبت رخدادهایی است که تنها چند میلی‌ثانیه دوام دارند.

عکاسی که صبر را به ابزار علمی تبدیل کرد

این تصویر استثنایی توسط والتر بینوتو، عکاس ایتالیایی، ثبت شده . او پیش‌تر موفق به دریافت جایزه‌ٔ معتبر Wildlife Photographer of the Year شده و سال‌هاست که به ثبت پدیده‌های جوی کمیاب علاقه دارد. تمرکز بینوتو تنها بر زیبایی تصویر نیست، بلکه بر ثبت لحظه‌هایی است که معمولاً از دست ابزارهای معمولی می‌گریزند.

بینوتو بیش از ده سال است که به‌طور تخصصی به عکاسی از Sprite می‌پردازد و در این مدت صدها نمونه از این پدیده را ثبت کرده است. با این حال، ELVE برای او نیز رخدادی نادر محسوب می‌شود. به گفته‌ٔ خودش، تا امروز فقط سه بار موفق به ثبت ELVE شده که یکی از آن‌ها همین تصویر هم‌زمان Sprite و ELVE است.

این میزان کمیابی به دلیل ماهیت بسیار سریع و گسترده‌ٔ ELVE است. این پدیده در ارتفاع یونوسفر (Ionosphere) رخ می‌دهد و می‌تواند صدها کیلومتر گسترش یابد. ثبت چنین رویدادی نیازمند تجهیزات خاص، آمادگی دائمی و البته شانس است.

بینوتو برای این کار از دوربینی استفاده می‌کند که برای عکاسی نجومی اصلاح شده و حساسیت بالاتری به نور فروسرخ (Infrared) دارد. این ویژگی امکان ثبت نورهای ضعیفی را فراهم می‌کند که با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شوند. در اینجا، صبر و دانش فنی به ابزارهایی علمی تبدیل می‌شوند. تصویری که به‌دست آمده، فقط یک عکس زیبا نیست، بلکه داده‌ای بصری از یکی از ناشناخته‌ترین رفتارهای جو زمین است.

ELVE و Sprite دقیقاً چه هستند و چرا این‌قدر نادر دیده می‌شوند؟

ELVE مخفف عبارت Emission of Light and Very low-frequency perturbations due to Electromagnetic pulse sources است. با وجود نام طولانی و عجیب، ماهیت آن نسبتاً روشن است. این پدیده زمانی رخ می‌دهد که یک صاعقه‌ٔ بسیار قدرتمند، پالس الکترومغناطیسی (Electromagnetic Pulse) شدیدی تولید کند. این پالس به سمت بالا حرکت می‌کند و وقتی به یونوسفر می‌رسد، لایه‌ای وسیع از گازها را به‌طور هم‌زمان برمی‌انگیزد. نتیجه، حلقه‌ای سرخ‌رنگ و تخت است که تنها چند میلی‌ثانیه دوام دارد.

ELVE برخلاف صاعقه، نقطه‌ای نیست و می‌تواند صدها کیلومتر گسترده شود. به همین دلیل است که عکاسان آن را شبیه یک بشقاب پرنده یا دیسک نورانی توصیف می‌کنند. این گستردگی، ثبت دقیق آن را بسیار دشوار می‌سازد.

Sprite اما ساختاری کاملاً متفاوت دارد. این پدیده به‌صورت تخلیه‌ٔ الکتریکی عمودی و شاخک‌دار دیده می‌شود که از بالای طوفان به سمت لایه‌های بالاتر جو حرکت می‌کند. Sprite به زمین برخورد نمی‌کند، بلکه به ارتفاعی میان ۵۰ تا ۹۰ کیلومتر می‌رسد، ارتفاعی که تقریباً به مرز قراردادی فضا نزدیک است.

رنگ قرمز Sprite و ELVE به دلیل برانگیختگی اتم‌های نیتروژن (Nitrogen) در جو بالایی است. این همان عنصری است که گاهی لبه‌های پایینی شفق‌های قطبی را نیز سرخ‌رنگ می‌کند، با این تفاوت که در شفق، منبع انرژی از فضا می‌آید، نه از صاعقه‌ٔ زمینی.

این دو پدیده به‌شدت گذرا هستند. طول عمر آن‌ها در حد میلی‌ثانیه است و همین ویژگی باعث شده پژوهش درباره‌ٔ آن‌ها هنوز محدود و دشوار باشد.

نام‌هایی شبیه افسانه، پدیده‌هایی کاملاً واقعی

اگر نام Sprite یا ELVE حس داستان‌های اسطوره‌ای را زنده می‌کند، این تصادفی نیست. در دانش جوشناسی، گروهی از پدیده‌ها با عنوان کلی پدیده‌های نوری گذرای جو شناخته می‌شوند که بسیاری از آن‌ها نام‌هایی برگرفته از فولکلور دارند. TROLL، Pixie، GHOST، Gnome و حتی Blue Jet همگی نمونه‌هایی از این نام‌گذاری هستند.

این نام‌ها بیشتر از آنکه علمی باشند، توصیفی‌اند. دانشمندان در نخستین مواجهه با این نورهای عجیب، شباهت‌هایی میان شکل آن‌ها و موجودات افسانه‌ای دیده‌اند. اما پشت این نام‌ها، فرآیندهایی کاملاً فیزیکی و قابل اندازه‌گیری قرار دارد.

وجه مشترک همه‌ٔ این پدیده‌ها، ارتباط آن‌ها با طوفان‌های شدید است. با این حال، برخلاف صاعقه، جهت حرکت آن‌ها رو به بالاست. آن‌ها انرژی را از زمین به سمت لایه‌های بالایی جو منتقل می‌کنند. همین جهت غیرمعمول، سال‌ها باعث شد که وجودشان تنها در حد گزارش‌های پراکنده باقی بماند.

تا پیش از پیشرفت دوربین‌های حساس و ابزارهای ثبت سریع، بسیاری از این پدیده‌ها یا دیده نمی‌شدند یا جدی گرفته نمی‌شدند. امروزه، ترکیب فناوری و تجربه‌ٔ انسانی، امکان ثبت آن‌ها را فراهم کرده است.

نام‌های افسانه‌ای شاید غیرعلمی به نظر برسند، اما به شکل عجیبی با ماهیت رازآلود این نورها هماهنگ‌اند. آن‌ها یادآور این واقعیت‌اند که حتی در قرن بیست‌ویکم، آسمان هنوز چیزهایی دارد که کاملاً رام دانش نشده‌اند.

از شاتل فضایی تا دوربین زمینی، تاریخچه‌ٔ کشف این نورهای گریزان

ELVE پدیده‌ای نسبتاً تازه در تاریخ علم است. نخستین‌بار در سال ۱۹۹۰، توسط خدمه‌ٔ شاتل فضایی Discovery و در جریان مأموریتی که کاوشگر Ulysses را برای پژوهش خورشید به فضا می‌فرستاد، شناسایی شد. از آن ارتفاع، دید بهتری نسبت به لایه‌های بالایی جو وجود داشت و امکان ثبت نورهای بسیار کوتاه فراهم شد.

Sprite اندکی زودتر شناخته شد. نخستین تصویر ثبت‌شده از آن به سال ۱۹۸۹ بازمی‌گردد. پیش از آن، گزارش‌هایی پراکنده از نورهای عجیب بالای طوفان‌ها وجود داشت، اما مدرک تصویری معتبری در دست نبود. این کشفیات نشان دادند که طوفان‌های زمینی فقط پدیده‌هایی محلی نیستند، بلکه اثر آن‌ها می‌تواند تا مرز فضا امتداد یابد. این موضوع نگاه پژوهشگران را به ارتباط میان زمین، جو و فضا تغییر داد.

با وجود این پیشرفت‌ها، ثبت Sprite و ELVE همچنان چالش‌برانگیز است. سرعت بسیار بالا، گستردگی مکانی و وابستگی به شرایط خاص جوی، باعث می‌شود بسیاری از این رویدادها بدون ثبت باقی بمانند. به همین دلیل است که هر تصویر موفق، ارزش علمی و مستنداتی دارد.

امروزه، عکاسان آماتور و حرفه‌ای با دسترسی به اطلاعات و تجهیزات بهتر، نقش مهمی در ثبت این پدیده‌ها ایفا می‌کنند. علم دیگر فقط در آزمایشگاه یا ماهواره شکل نمی‌گیرد، بلکه گاهی پشت یک سه‌پایه‌ٔ ساکت در دل شب.

خلاصه نهایی

این تصویر نادر نشان می‌دهد که چگونه یک صاعقه‌ٔ بسیار قدرتمند می‌تواند دو پدیده‌ٔ نوری گذرای جو یعنی Sprite و ELVE را هم‌زمان فعال کند. ثبت هم‌زمان Sprite و ELVE به دلیل سرعت بسیار بالا و شرایط خاص جوی، رخدادی بسیار کمیاب است.
رنگ سرخ این پدیده‌ها از برانگیختگی نیتروژن در لایه‌های بالایی جو ناشی می‌شود. این عکس اهمیت نقش عکاسان آسمان و ابزارهای پیشرفته را در فهم بهتر پویایی جو زمین نشان می‌دهد.

سؤالات رایج (FAQ)

Sprite و ELVE دقیقاً چه تفاوتی با صاعقه دارند؟
این پدیده‌ها به سمت بالا و در لایه‌های بالایی جو رخ می‌دهند، در حالی که صاعقه به سمت زمین تخلیه می‌شود. طول عمر آن‌ها بسیار کوتاه‌تر است.

چرا ثبت هم‌زمان Sprite و ELVE نادر است؟
هرکدام به شرایط خاصی از انرژی و میدان الکترومغناطیسی نیاز دارند و هم‌زمانی این شرایط به‌ندرت اتفاق می‌افتد.

علت رنگ قرمز Sprite و ELVE چیست؟
این رنگ به دلیل برانگیختگی اتم‌های نیتروژن (Nitrogen) در جو بالایی ایجاد می‌شود.

آیا این پدیده‌ها خطرناک هستند؟
خیر. Sprite و ELVE در ارتفاعات بسیار بالا رخ می‌دهند و خطری مستقیم برای انسان ندارند.

آیا عکاسان غیرحرفه‌ای هم می‌توانند آن‌ها را ثبت کنند؟
بله. با تجهیزات مناسب، آگاهی از شرایط جوی و صبر، این کار امروز نسبت به گذشته آسان‌تر شده است.

دکتر علیرضا مجیدی
دکتر علیرضا مجیدی
پزشک، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک»
دکتر علیرضا مجیدی، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک».
با بیش از ۲۰ سال نویسندگی «ترکیبی» مستمر در زمینهٔ پزشکی، فناوری، سینما، کتاب و فرهنگ.
باشد که با هم متفاوت بیاندیشیم!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]