گجت‌ها و سلاح‌هایی که چتربازهای متفقین در روز حمله به نورماندی از آنها استفاده کردند

12

دیروز -ششم ماه ژوئن- مصادف بود با شصت و هشتمین سالگرد حمله نهایی متفقین به سواحل نورماندی، این روز موسوم به D-Day است.

در این روز متفقین علاوه بر حمله از طریق دریا، حدود ۲۴ هزار سرباز چترباز را هم از طریق آسمان به پشت خط مقدم نبرد، فرستادند، وظیفه این سربازها این بود که پاسخ «رومل» را به حمله متفقین خنثی کنند.

متفقین

این چتربازها که در خاک دشمن فرود آمده بودند، دو دلخوشی و نقطه اتکا داشتند: هم‌قطارانشان که کمی جلوتر در حال نفوذ به خاک دشمن بودند و گجت‌ها و سلاح‌هایی که در اختیارشان گذاشته شده بود.

تبلیغ: دوره آموزش الکترونیکی: پداگوژی، ابزارها و تولید محتوای آموزشی

این گجت‌ها در مقایسه با وسایل پیشرفته‌ای که سربازها این روزها در اختیار دارند، شاید چیزی نباشد، اما مروری بر آن وسایل، به احتمال زیاد می‌تواند برای همه ما جالب باشد:

۱- قطب‌نماها: این قطب‌نماها به مچ بسته می‌شدند، نمونه‌های کوچک‌تری هم ساخته شده بودند که می‌شد آنها را در هر جایی پنهان کرد.

قطب نما

نموه سمت چپ را شرکتی به نام «سوپریور مگنتو» می‌ساخت که بدنه پلاستیکی و عقربه‌ای شب‌نما داشت.

۲- کیت‌های فرار: این کیت شامل قطب‌نما، یک اره آهن‌بر با پوشش مقوایی، یک نقشه دو رویه از جنس ابریشم مصنوعی و مقداری پول رایج منطقه بود.

کیت‌های فرار

در این عکس، تصویری از یک نقشه که هماره کیت داده می‌شد، می‌بینید. چون به جای کاغذ، نقشه بر روی ابریشم مصنوعی چاپ شده بود، بعد از چند بار تا کردن و باز شدن، جزئیاتش غیر قابل رؤیت نمی‌شد و زیر باران هم خراب نمی‌شد.

۳- بسته‌های نورانی: بسته‌هایی حاوی اسلحه، غذا و وسایل پزشکی در یک بسته ویژه گذاشته می‌شدند که لامپ‌هایی در دوی سوی خود داشت. این بسته‌های از هواپیماها به پایین پرتاب می‌شدند و به خاطر نورانی بودن، به سرعت قابل شناسایی و جمع‌آوری بودند. بسته به رنگی که بسته داشت، سربازان می‌دانستند داخل آنها چه چیزی می‌توانند پیدا کنند.

بسته‌های نورانی

۴- تفنگ‌ها M1: تفنگ‌های M1 گاراند را شخصی به نام جان کانتیوس گاراند در سال ۱۹۳۲ ساخته بود و اسلحه اصلی بیشتر سربازان آمریکایی در طی جنگ جهانی دوم بود. برد مؤثر این اسلحه ۴۰۰ متر بود، اما می‌توانست در محدوده ۹۰۰ متر هم خساراتی ایجاد کند. نیمه‌خودکار بودن این اسلحه نقطه برتری آن بود.

 تفنگ‌ها M1

از زمان جنگ جهانی اول تعداد زیادی سرنیزه باقی مانده بود، با کوتاه کردن سر نیزه‌های ۱۶ اینچی، سرنیزه‌های جدیدی ساخته شد که به همراه تفنگ‌های M1 به سربازان داده می‌شد.

در زمان جنگ جهانی دوم بیش از یک میلیون سر نیزه ۱۶ اینچی قدیمی، کوتاه شدند تا برای کار سربازان مناسب شوند و از این طریق در مصرف فلزات هم صرفه‌جویی شود.

۵- تفنگ لوله‌کوتاه M1A1: این اسلحه مناسب سربازانی بود که انتظار می‌فت دشمن را چهره به چهره ببینند و از سوی سربازان مخابراتی، تجسس‌کنندگان خط مقدم، رانندگان خودروها یا سربازان توپخانه مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

M1A1

این تفنگ‌ها هم نیمه‌خودکار و کالیبر ۳۰ بودند ولی برد و قدرت تفنگ‌های M1 را نداشتند.

۶- وسیله‌ای برای تولید صدای جیرجیرک!: اولین بار یک شرکت انگلیسی به نام ACME سوتی برای بچه‌ها ساخته بود که صدای جیرجیرک درمی‌آورد، اما در زمان جنگ، کاربرد نظامی هم پیدا کرد. چه چیزی بهتر از صدای جیرجیرک برای ارتباط سربازانی که در پشت خط دشمن در شب‌های تیره فعالیت می‌کنند!

صدای جیرجیرک

۷- بیلچه‌هایی برای حفر کردن سنگرها

بیلچه

۸- نارنجک‌های Mk 2 و بمب‌های Gammon : نارنجک Mk 2 که در سمت چپ می‌بینید پر از TNT بود، با انفجار آن، بدنه فلزی آن به قطعات کشنده‌ای تبدیل می‌شد. قبل از جنگ جهانی دوم رنگ بدنه این نارنجک‌ها به علامت قدرت انفجار بالا زرد بود، اما در طی جنگ با نیروهای ژاپنی، نارنجک‌های زد گاهی به سرعت توسط سربازان ژاپنی تشخیص داده می‌شدند و به میان آمریکایی برگشت داده می‌شدند، بنابراین رنگ آنها به سبز تغییر داده شد.

نارنجک,بمب

بمب‌های Gammon توسط انگلیسی‌ها ساخته شده بودند و در جریان نبرد نورماندی به سربازان آمریکایی داده شدند، آنها تشکیل شده از یک فیوز و یک کیسه کتانی بودند. سرابازان بسته به مقدار تخریبی که می‌خواستند انجام بدهند، مقدار مناسب ماده منفجره پلاستیکی C-2 داخل آن می‌گذاشتند.

۹- کاردها و چاقوهای ضامن‌دار:

کارد

۱۰- فندک «زیپو»: سال، سال ۱۹۴۴ بود، دوره و زمانه‌ای که همه سیگاری بودند! رنگ سیاه ین فندک از بازتاب نور جلوگیری می‌کرد.

فندک

۱۱- سیم‌برها:

سیم‌برها

۱۲- چراغ قوه‌ها: چراغ‌قوه گردن‌کجی که در اینجا می‌بینید را تقریبا همه در میدان نبرد داشتند، این چراغ‌قوه فیلترهایی داشت که با کمک آنها، رنگ آنها به قرمز، آبی یا زرد تبدیل می‌شد و می‌شد از آنها برای ارتباط استفاده کرد.

چراغ قوه‌

۱۳- تپانچه M1911A1: این تپانچه اولین بار در سال ۱۹۱۱ توسط جان برونینگ ساخته شده بود و یک تپانچه نیمه‌خودکار کالیبر ۴۵ بود. در طی جنگ جهانی دوم، دو میلیون عدد از این تپانچه‌ها سفارش داده شده بود و جالب است بدانید که حتی شرکت سینگر که ماشین چرخ‌خیاطی می‌ساخت هم یک سفارش ۵۰۰ عددی برای تولید این تپانچه داشت. این سفارش نشان می‌دهد که چگونه شرکتی که هیچ سابقه‌ای در تولید اسلحه ندارد در صورت ضرورت می‌تواند یک تولیدکننده اسلحه شود.

تپانچه

این روزها تپانچه‌های تولیدشده توسط سینگر نایاب و بسیار گران قیمت هستند، قیمت آنها بین بیست هزار تا ۴۰ هزار دلار است.

خشاب این تپانچه‌های هفت عدد فشنگ می‌خورد، به هر سرباز در مجموع ۲۱ فشنگ داده می‌شد. البته این اسلحه فقط به افسرها و معدود سربازان دیگر داده می‌شد.

۱۴- تفنگ خودکار سبک تامپسن: این اسلحه در دهه ۱۹۲۰ به شدت محبوب گانگسترها و قاچاقچی‌ها شده بود، این اسلحه تمام‌خودکار بود، برد مؤثر آن ۵۰ متر بود، با این همه چتربازها در روز D، نیاز به اسلحه‌ای با سرعت شلیک زیاد داشتند که بتواند در یک نبرد نزدیک و رویارو به کارشان بیاید.

تفنگ

خشاب این اسلحه ۲۰ فشنگ می‌خورد، به هر سرباز ۳۰۰ فشنگ داده می‌شد. این اسلحه به ۱۰ درصد چتربازها داده شد.

۱۵- دیسک‌های درخشان: این دیسک‌های درخشان، حاوی رادیوم بودند، آنها به سردسته‌های جوخه‌ها داده می‌شدند تا در صورت نیاز به پشت کلاهخود یا لباسشان بیاویزند و سربازارن دیگر با تعقیب کردن نور آنها، بتوانند رهبرشان را دنبال کنند. (وسیله سمت راستی)

دیسک

منبع

ممکن است شما دوست داشته باشید
12 نظرات
  1. blackminotor می گوید

    دکتر فوق العاده بود دستت درد نکنه

  2. emir می گوید

    عالی بود
    تصور اینکه ایران دوچرخ تانک بسازه هم جالبه ها :دی

  3. محمد.ح.ج می گوید

    بسیار عالی بود دکتر، لذت بردم، ممنون.

  4. saman می گوید

    مطلب جالب و متفاوتی بود

  5. حسین می گوید

    با سلام

    با دیدن بند سبز قطب نما یاد دوران سربازی افتادم ،
    و کلماتی که در سربازی مصطلح است مثل :جیره -خبازخانه -تعمیر ونگهداری-پلمب اسلحه خانه -پوتین تاف-…-زیرآب زن و….

    لطفا شما دوستان گرامی فرهنگ لغت سربازی را پربارتر نمایید.

  6. مجید می گوید

    سلام دکتر
    کاش همینطور که یک روز و یک رویداد در جنگ جهانی دوم برای شما مهم بوده و کلی از گجت های اون روز نوشتید ، از جنگ ایران و عراق هم می نوشتید .
    جنگ جهانی دوم در انتها با نامردی و بمب اتم به اتمام رسید .
    ولی جنگ ایران و عراق با دلاوری مردان همین سرزمین بدون از دست دادن یک وجب از خاک مقتدرانه به پایان رسید .
    کاش در رابطه با ابتکار عمل افرادی مثل دکتر چمران در جنگ تحقیق و مطلب بنویسید .

    1. سینا اسمارت می گوید

      خیلی عالی بود لذت بردم کاش دکتر بیشتر می نوشتی تقریبا داشتم گرم می شدم که دیدم یهو تموم شد.ما شا ا… چیزی که شما دارین و بقیه ندارن همین تنوع طلبی و آزادی عملتونه.در این مورد با ایشون موافقم که اگه تونستین یه سری به جنگ خودمون بزنین ببینین اوضاع چه جوری بوده!!

  7. میر توحید می گوید

    عالی بود، دست شما درد نکنه.

  8. جعفر می گوید

    سلام دکتر

    خیلی جالب بود و حاوی اطلاعات به درد بخور

    ممنون

  9. مونا می گوید

    سلام
    خوب بود. کلا یکی از معیارهایی که پیشرفته بودن یک کشور رو تعیین می کنه این هست که برای هر کاری از نقاشی ساختمان گرفته تا جراحی چه گجت هایی برای خودشون دارند.
    و اگه کلا این موضوع براتون جالبه کتاب جنگ و تسلیحات از مجموعه تاریخ جهان انتشارات ققنوس این روند رو از بشر اولیه تا بحران موشکی کوبا بررسی کرده

  10. فرزاد فرح بخش می گوید

    سلام
    من به شخصه عاشق تاریخ معاصر و خصوصا جنگ جهانی دوم هستم
    فکر میکنم همه (یا اکثر) فیلم هایی که با موضوع جنگ جهانی دوم هستند رو دیدم.
    واقعا دوره بی نظیر و تجربه آموزی در قرن اخیر بوده است. از تک تک اتفاقات پیش آمده در آن میتوان درس های خوبی گرفت.
    وقتی مطلبتان را خواندم بسیار لذت بردم.
    در ضمن
    جنگ نورماندی و ورود ارتش سرخ به برلین از موضوعات بسیار مورد علاقه بنده است.
    ممنون از مطلب بسیار خوبتان

  11. ali می گوید

    از اون قطب نما هنوزم توی ارتش ایران استفاده میشه

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.