میراث نکسوس 7 جدید؛ بازخوانی پرونده تبلتی که استانداردهای گوگل را جابه‌جا کرد

دنیای تکنولوژی همیشه با معرفی محصولات جدید هیجان‌زده می‌شود اما برخی از این معرفی‌ها فراتر از یک رونمایی ساده هستند و به یک نقطه عطف تبدیل می‌شوند. نکسوس 7 جدید (Nexus 7 2013) دقیقاً یکی از همان محصولاتی بود که در زمان خود تمام معادلات بازار را به هم ریخت و نشان داد که یک تبلت اندرویدی با قیمت مناسب چگونه می‌تواند بزرگان را به چالش بکشد. این مقاله قصد دارد بررسی کند که چرا این گجت کوچک هنوز هم در حافظه جمعی گیک‌ها به عنوان یکی از بهترین ساخته‌های مشترک گوگل و ایسوس (ASUS) باقی مانده است. آیا واقعاً نمایشگر آن در آن سال‌ها یک معجزه مهندسی بود یا فقط تبلیغات گوگل باعث این همه هیاهو شد؟ چرا با وجود گذشت سال‌ها، هنوز هم مقایسه این تبلت با آی‌پد مینی (iPad Mini) برای تحلیل‌گران جذابیت دارد؟ با ما همراه باشید تا در این مطلب سفری به دوران اوج تبلت‌های میان‌رده داشته باشیم و ببینیم نکسوس 7 چگونه به این جایگاه دست یافت.

ریشه‌های شکل‌گیری و هویت نکسوس 7

گوگل با معرفی نسل دوم نکسوس 7 در همایشی با حضور ساندار پیچای (Sundar Pichai) نشان داد که درک درستی از نیاز بازار به تبلت‌های کوچک دارد. این تبلت نتیجه همکاری استراتژیک با ایسوس بود که قصد داشت اشتباهات نسل اول را پوشش دهد و محصولی بی‌نقص‌تر ارائه کند. در حالی که شایعات بسیاری در مورد مشخصات آن لو رفته بود، معرفی رسمی آن در سال 2013 شوک بزرگی به بازار وارد کرد. این محصول نه تنها به عنوان یک گجت، بلکه به عنوان نمادی از قدرت نرم‌افزاری گوگل در مقابل شرکای سخت‌افزاری‌اش شناخته می‌شد.

بسیاری از منتقدان بر این باور بودند که گوگل با این تبلت به دنبال تعریف استانداردی جدید برای اکوسیستم اندروید بود. قیمت‌گذاری تهاجمی 229 دلاری باعث شد تا خرده‌فروشی‌هایی مثل Best Buy در همان روزهای اول با هجوم خریداران مواجه شوند. این تبلت توانست پلی بین محصولات ارزان‌قیمت بی‌کیفیت و تبلت‌های بسیار گران‌قیمت بازار باشد. در نهایت، نکسوس 7 به عنوان عضوی از خانواده نکسوس، وظیفه داشت تا آخرین نسخه سیستم‌عامل اندروید را به بهترین شکل ممکن به نمایش بگذارد.

انقلاب بصری با تراکم پیکسلی خیره‌کننده

بدون شک شاخص‌ترین ویژگی نکسوس 7 جدید نمایشگر 7 اینچی آن با رزولوشن 1920 در 1200 پیکسل بود که در آن زمان یک جهش بزرگ محسوب می‌شد. این تبلت با رسیدن به تراکم 323 پیکسل در هر اینچ (PPI)، رکورد تمام تبلت‌های پیش از خود را شکست و وضوحی در سطح گوشی‌های پرچم‌دار ارائه داد. تماشای ویدئوهای 1080p روی این صفحه نمایش به قدری لذت‌بخش بود که استانداردهای مطالعه کتاب‌های الکترونیکی و تماشای فیلم را برای کاربران تغییر داد. پنل IPS به کار رفته در آن زاویه دید بسیار خوبی داشت و رنگ‌ها را به شکلی طبیعی و زنده بازتولید می‌کرد. دقت بالای لمس و کیفیت ساخت پنل جلویی، حس یک کالای لوکس را به کاربر منتقل می‌کرد که بسیار فراتر از برچسب قیمتی‌اش بود. این سطح از جزئیات باعث می‌شد متون ریز در وب‌سایت‌ها بدون نیاز به بزرگ‌نمایی کاملاً خوانا و شفاف به نظر برسند.

قلب تپنده و معماری فنی نکسوس

در کالبد این تبلت کوچک، پردازنده چهار هسته‌ای اسنپ‌دراگون (Snapdragon) با فرکانس 1.5 گیگاهرتز قرار داشت که عملکردی بسیار روان را تضمین می‌کرد. گوگل با ارتقای رم به 2 گیگابایت، مشکلاتی نظیر لگ‌های سیستمی و بسته شدن ناگهانی برنامه‌ها در نسل قبل را به طور کامل مرتفع کرد. این ترکیب سخت‌افزاری به همراه پردازنده گرافیکی آدرنو 320 (Adreno 320)، نکسوس 7 را به یک ماشین گیمینگ قابل حمل تبدیل کرده بود. جالب است بدانید که این معماری سخت‌افزاری تا سال‌ها بعد هم برای اجرای بازی‌های نیمه‌سنگین اندرویدی کفایت می‌کرد. مدیریت مصرف انرژی در این تراشه به گونه‌ای بود که باتری کوچک آن می‌توانست تا 9 ساعت پخش ویدئوی باکیفیت را پشتیبانی کند. این قدرت پردازشی در کنار بهینه‌سازی‌های سیستم‌عامل، تجربه‌ای از سرعت را ارائه می‌داد که در کمتر محصول اندرویدی آن زمان دیده می‌شد.

تقابل نابرابر با آی‌پد مینی نسل اول

وقتی صحبت از مقایسه نکسوس 7 جدید با آی‌پد مینی (iPad Mini) می‌شد، برتری سخت‌افزاری گوگل کاملاً دیکته شده بود. آی‌پد مینی با وجود طراحی شیک و برند اپل، از نمایشگری با تراکم پیکسل ناامیدکننده 163 بهره می‌برد که در برابر 323 نکسوس حرفی برای گفتن نداشت. در بخش پردازشی نیز تراشه A5 اپل که دو هسته‌ای بود، مقابل غول چهار هسته‌ای اسنپ‌دراگون به شدت کم می‌آورد. میزان رم در نکسوس چهار برابر آی‌پد مینی بود که این موضوع در مالتی‌تسکینگ (Multitasking) تفاوت فاحشی ایجاد می‌کرد. دوربین‌های هر دو دستگاه روی کاغذ شبیه هم بودند اما معماری پردازش تصویر در نکسوس، خروجی‌های واقعی‌تری را ثبت می‌کرد. تنها نقطه قوت اپل در آن زمان وجود نسخه 64 گیگابایتی و اکوسیستم اپلیکیشن‌های بهینه شده برای تبلت بود که گوگل سعی داشت با سرعت آن را جبران کند.

مقایسه طراحی نکسوس 7 جدید

ارگونومی و زبان طراحی مینیمال

طراحان ایسوس و گوگل موفق شدند بدنه نکسوس 7 جدید را 2 میلی‌متر نازک‌تر و حدود 50 گرم سبک‌تر از مدل 2012 طراحی کنند. این کاهش وزن و ابعاد باعث شد تا کار کردن با یک دست با این تبلت بسیار ساده‌تر شود و به راحتی در جیب کت جا بگیرد. بافت نرم و مات قاب پشتی حس خوبی از امنیت و عدم لغزش را به کاربر منتقل می‌کرد که در تبلت‌های فلزی دیده نمی‌شد. حاشیه‌های کناری نمایشگر نیز بهینه‌تر شده بودند تا تمرکز کاربر بر روی محتوا بیشتر شود و تداخل لمسی به حداقل برسد. این زبان طراحی نشان‌دهنده بلوغ گوگل در تولید سخت‌افزار بود که سادگی را بر زرق و برق‌های بیهوده ترجیح می‌داد. استفاده از چراغ نوتیفیکیشن LED در لبه پایینی، یکی از آن جزئیات ریزی بود که کاربران حرفه‌ای عاشق آن بودند.

اندروید خالص و تجربه کاربری نرم

نکسوس 7 جدید با اندروید 4.3 جلی‌بین (Jelly Bean) عرضه شد که پایداری و امنیت را به سطح جدیدی ارتقا داده بود. برخلاف تبلت‌های سامسونگ یا سایر برندها، خبری از پوسته‌های سنگین و اپلیکیشن‌های اضافی (Bloatware) در این دستگاه نبود. این یعنی تمام قدرت سخت‌افزاری مستقیماً در اختیار سیستم‌عامل و نیازهای کاربر قرار می‌گرفت که منجر به سرعتی خیره‌کننده می‌شد. قابلیت ایجاد پروفایل‌های محدود شده برای کودکان یکی از ویژگی‌های کلیدی این نسخه بود که نکسوس را به یک تبلت خانوادگی تبدیل می‌کرد. گوگل با این دستگاه قول داد که آپدیت‌های نرم‌افزاری را در سریع‌ترین زمان ممکن عرضه کند که این خود یک ارزش افزوده بزرگ بود. در واقع نکسوس 7 همیشه اولین دستگاهی بود که طعم نسخه‌های جدید اندروید مثل کیت‌کت (KitKat) را می‌چشید. این هماهنگی عمیق بین نرم‌افزار و سخت‌افزار باعث می‌شد دستگاه حتی پس از ماه‌ها استفاده، افت سرعت محسوسی نداشته باشد.

نبرد در زمین اندروید و رقبای سرسخت

در زمان عرضه، رقبای اندرویدی زیادی سعی در به چالش کشیدن نکسوس داشتند اما اکثر آن‌ها در توازن قیمت و عملکرد شکست می‌خوردند. محصولاتی مانند ASUS MeMo Pad HD 7 یا Galaxy Tab 3 7.0 از نظر کیفیت نمایشگر و قدرت پردازشی کیلومترها عقب‌تر از نکسوس بودند. حتی تبلت‌های HP Slate 7 نیز با وجود قیمت ارزان، نتوانستند تجربه کاربری مشابهی را به مشتریان ارائه دهند. نکسوس 7 جدید با ترکیب سخت‌افزار بالارده و قیمت میان‌رده، عملاً بازار را برای رقبای هم‌تراز خود قفل کرده بود. این تبلت نه تنها در مشخصات، بلکه در پشتیبانی نرم‌افزاری هم از تمام رقبای اندرویدی‌اش یک سر و گردن بالاتر ایستاده بود.

جدول مقایسه نکسوس 7 با رقبا

نمودار عملکرد نکسوس 7

تجربه چندرسانه‌ای و صدای فراگیر

یکی از ویژگی‌های کمتر دیده شده در نکسوس 7 جدید، کیفیت سیستم صوتی و پشتیبانی از صدای 5.1 کاناله مجازی بود. اسپیکرهای استریو که در دو طرف تبلت تعبیه شده بودند، صدایی شفاف و با حجم مناسب را برای تماشای فیلم فراهم می‌کردند. این تبلت از تکنولوژی Fraunhofer Cingo بهره می‌برد که تجربه‌ای سینمایی را حتی با استفاده از هدفون‌های معمولی شبیه‌سازی می‌کرد. در دنیایی که اکثر تبلت‌های 7 اینچی تنها یک اسپیکر بی‌کیفیت داشتند، نکسوس بهشت دوست‌داران موسیقی و سینما بود. وب‌گردی با مرورگر کروم به دلیل رم 2 گیگابایتی بسیار سریع بود و بارگذاری صفحات سنگین به راحتی انجام می‌شد. ترکیب صفحه نمایش خیره‌کننده و صدای باکیفیت، این دستگاه را به بهترین همراه در سفرهای طولانی برای سرگرمی تبدیل کرده بود.

تأثیر نکسوس 7 بر ترندهای بازار تبلت

نکسوس 7 جدید باعث شد تا سامسونگ مجبور شود گلکسی نوت 8.0 را به عنوان یک رقیب جدی با قلم و امکانات اضافه وارد بازار کند. اگرچه گلکسی نوت از حافظه جانبی پشتیبانی می‌کرد اما برچسب قیمتی 100 دلار گران‌تر، بسیاری را به سمت نکسوس سوق می‌داد. نکسوس ثابت کرد که کاربران لزوماً به دنبال قابلیت‌های جانبی پیچیده نیستند و یک تجربه کاربری روان و باکیفیت را ترجیح می‌دهند. این تبلت راه را برای تولید تبلت‌های قدرتمند اما کوچک هموار کرد و باعث شد اپل به فکر ساخت نسخه رتینا برای آی‌پد مینی بیفتد. حضور نکسوس 7 در بازار، استانداردهای تولید محتوا و اپلیکیشن برای نمایشگرهای کوچک اندرویدی را به شدت ارتقا داد.

مقایسه نکسوس 7 و گلکسی نوت

نگاهی به دوام و کاربرد امروزی نکسوس

حتی با گذشت سال‌ها از توقف تولید، هنوز هم نکسوس 7 مدل 2013 در دستان بسیاری از گیک‌ها دیده می‌شود که از آن برای کارهای خاص استفاده می‌کنند. به دلیل محبوبیت زیاد، پروژه‌های شخصی‌سازی و کاستوم رام‌های زیادی مثل LineageOS برای آن عرضه شد که عمر نرم‌افزاری آن را طولانی‌تر کرد. برخی از این تبلت به عنوان مانیتور دوم یا پنل کنترل خانه هوشمند استفاده می‌کنند که نشان از دوام بالای سخت‌افزار آن دارد. البته مشکلاتی نظیر ضعیف شدن باتری در طول زمان طبیعی است اما باز هم کیفیت ساخت ایسوس در این مدل ستودنی بود. نکسوس 7 جدید مثالی زنده از این است که چگونه یک طراحی مهندسی درست می‌تواند فراتر از زمان خود حرکت کند. در دنیای امروز که تبلت‌ها بسیار بزرگ شده‌اند، ارگونومی این تبلت 7 اینچی هنوز هم برای بسیاری یک حس دلتنگی شیرین به همراه دارد.

Smart FAQ: سوالات متداول هوشمند

۱. آیا نکسوس ۷ جدید از قابلیت شارژ بی‌سیم پشتیبانی می‌کرد؟
بله این تبلت یکی از معدود دستگاه‌های زمان خود بود که از استاندارد شارژ بی‌سیم Qi پشتیبانی می‌کرد. این ویژگی در سال ۲۰۱۳ بسیار مدرن و آینده‌نگرانه محسوب می‌شد و کاربران را از کابل‌های مزاحم نجات می‌داد. گوگل با قرار دادن این قابلیت در یک دستگاه ارزان‌قیمت تعجب بسیاری از تحلیل‌گران فنی را برانگیخت. شارژ بی‌سیم در کنار پورت SlimPort برای خروجی تصویر پکیج ارتباطی آن را کامل می‌کرد.
۲. تفاوت اصلی بین مدل وای‌فای و مدل LTE در چه بود؟
مدل LTE نکسوس ۷ جدید علاوه بر قابلیت اتصال به شبکه‌های پرسرعت داده دارای ۳۲ گیگابایت حافظه داخلی بود. این نسخه به کاربران اجازه می‌داد در هر مکانی بدون نیاز به مودم‌های جیبی از اینترنت پرسرعت نسل چهارم استفاده کنند. وزن این مدل به مقدار بسیار ناچیزی از نسخه وای‌فای بیشتر بود که در استفاده روزمره حس نمی‌شد. همچنین قیمت نسخه LTE حدود ۱۰۰ دلار گران‌تر از مدل پایه وای‌فای تعیین شده بود.
۳. چرا نکسوس ۷ مدل ۲۰۱۳ درگاه کارت حافظه جانبی نداشت؟
سیاست کلی گوگل در سری نکسوس عدم استفاده از درگاه MicroSD برای حفظ سرعت و یکپارچگی سیستم‌عامل بود. آن‌ها معتقد بودند کارت‌های حافظه جانبی می‌توانند باعث کندی دستگاه و سردرگمی کاربران در مدیریت فایل‌ها شوند. همچنین گوگل قصد داشت با این کار کاربران را به سمت استفاده از سرویس‌های ابری خود سوق دهد. این موضوع اگرچه برای برخی کاربران محدودکننده بود اما باعث پایداری بیشتر عملکرد کلی تبلت می‌شد.
۴. کیفیت ساخت دوربین سلفی برای تماس‌های ویدئویی چگونه بود؟
دوربین جلوی ۱.۲ مگاپیکسلی این دستگاه به طور اختصاصی برای تماس‌های ویدئویی در اپلیکیشن‌هایی مثل Hangouts بهینه‌سازی شده بود. اگرچه رزولوشن آن بالا نبود اما در شرایط نوری مناسب عملکردی شفاف و بدون نویز آزاردهنده داشت. این دوربین می‌توانست ویدئوها را با سرعت ۳۰ فریم بر ثانیه ضبط کند که برای جلسات آنلاین کافی بود. در مقایسه با رقبای هم‌رده نکسوس ۷ یکی از بهترین تجربه‌های مکالمه تصویری را ارائه می‌داد.
۵. آیا این تبلت از قابلیت OTG برای اتصال فلش مموری پشتیبانی می‌کرد؟
سخت‌افزار نکسوس ۷ از قابلیت USB OTG پشتیبانی می‌کرد اما برای استفاده از آن در حالت پیش‌فرض محدودیت‌هایی وجود داشت. کاربران معمولاً با استفاده از اپلیکیشن‌های مدیریت فایل خاص یا روت کردن دستگاه می‌توانستند به راحتی فلش را متصل کنند. این ویژگی برای کسانی که می‌خواستند فیلم‌های حجیم را از روی حافظه خارجی ببینند بسیار حیاتی بود. با این ترفند کمبود درگاه کارت حافظه تا حد زیادی برای کاربران حرفه‌ای جبران می‌شد.
۶. نکسوس ۷ جدید تا چه نسخه رسمی از اندروید را دریافت کرد؟
این تبلت به طور رسمی تا اندروید ۶.۰.۱ مارشمالو (Marshmallow) به‌روزرسانی شد که پشتیبانی بسیار خوبی محسوب می‌شد. گوگل با ارائه آپدیت‌های پیاپی نشان داد که این محصول برایش از اهمیت استراتژیک بسیار بالایی برخوردار است. پس از پایان پشتیبانی رسمی جامعه توسعه‌دهندگان اندروید با ارائه رام‌های غیررسمی تا سال‌ها آن را زنده نگه داشتند. این تبلت یکی از محبوب‌ترین دستگاه‌ها برای توسعه‌دهندگان مستقل در سراسر جهان بوده و هست.
۷. آیا بدنه نکسوس ۷ در استفاده طولانی مدت دچار خط و خش می‌شد؟
پلاستیک باکیفیت و مات استفاده شده در پشت دستگاه مقاومت بسیار خوبی در برابر اثر انگشت و خط و خش داشت. برخلاف بدنه‌های براق این متریال به مرور زمان زیبایی خود را حفظ می‌کرد و حس چسبندگی خوبی داشت. البته لبه‌های پلاستیکی براق دور نمایشگر ممکن بود در اثر ضربه‌های شدید دچار پریدگی رنگ شوند. با این حال نکسوس ۷ به عنوان یک دستگاه مقاوم و با دوام در دنیای تبلت‌ها شناخته می‌شد.

جمع‌بندی نهایی

نکسوس 7 جدید فراتر از یک تبلت، بیانیه‌ای از سوی گوگل بود که ثابت کرد کیفیت بالا همیشه نیازمند هزینه‌های گزاف نیست. این محصول با نمایشگر خیره‌کننده، سخت‌افزار قدرتمند و تجربه اندروید خالص، تعادلی کمیاب در صنعت تکنولوژی ایجاد کرد که هنوز هم به عنوان یک الگو تدریس می‌شود. اگرچه سال‌ها از دوران اوج آن گذشته است، اما تأثیرات آن بر رقابتی‌تر شدن قیمت تبلت‌ها و ارتقای سطح کیفی نمایشگرها در تاریخ گجت‌های هوشمند جاودانه خواهد بود. نکسوس 7 یادآوری است که چگونه همکاری صحیح میان نرم‌افزار و سخت‌افزار می‌تواند محصولی خلق کند که حتی پس از خروج از چرخه تولید، همچنان مورد احترام و ستایش متخصصان و کاربران باشد.

دکتر علیرضا مجیدی
دکتر علیرضا مجیدی
پزشک، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک»
دکتر علیرضا مجیدی، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک».
با بیش از ۲۰ سال نویسندگی «ترکیبی» مستمر در زمینهٔ پزشکی، فناوری، سینما، کتاب و فرهنگ.
باشد که با هم متفاوت بیاندیشیم!

30 دیدگاه

  1. من دیروز جمعه ۵مهر در تهران از یک نفر به صورت حضوری خریدم که از یک مسافر خرید کرده بود من یک و صد بالاش دادم. تا حالا که باهاش کار کردم تبلت جالبی با سرعت بسیار بالا و کیفیت تصویر فوق العاده است. سبکی وزن آن هم چشمگیر است. قابلیت فارسی هم دارد.

  2. سلام اقای دکتر مجید خسته نباشین
    یادمه شما یه نکسوس ۷دارین
    منم به دونه سبم کارت خورشو دارم میخواستم بدونم با روت کردن این تبلت میشه دوباره وقتی نسخه های جدیدتره اندروید میاد اونو اپدیت کرد و اینکه بعد اپدیت بریک نمیشه؟
    ممنون میشم جوابمو بدین خیلی حیاتیه:-)

  3. البته با توجه به قیمتش خیلی عالیه. ولی اگه از قیمتش بگذریم نمیشه گفت یک تبلت خیلی قدرتمند هست. cpu خیلی ضعیف در مقابل snapdragon 800. و از همه مهمتر حاشیه بسیار زیاد .اینو مقایسه کنید با فبلت جدید سونی که با ۶.۵ اینچ صفحه نمایش خیلی ازین کوچیک تره. سوال اساسی اینه که شما گجتون رو میخواهد با دستتون حمل کنید یا تو جیبتون بزارید .
    اینکه شما محصول جدید رو با محصول یک سال پیش هم مقایسه مکنید کار جالبی نیست. خودتون میدونید چرا

      1. ممنون دکتر .من میخواستم یک nexus 10 بخرم ولی یک نفر به من گفت که یک تبلت نکسوس7 دیده که فقط برنامه های google play بر روی آن نصب میشوند.

    1. دقــــــــــیقا فقط N5100 سامسونگ خیلی هم خوب و خیلی هم قوی تازه سیم کارت میخوره و قابلیت تالک داره ولی نکسوس نداره این خیلی خیلی مهم :)

      1. خب برادر تبلت دیگه گوشی نیست که بخوای تاک کنی….!!! به نظرم بهترین تبلت 2013 هست ولی باید قبلش منتظر ای پد مینی 2 هم باشیم….:)

  4. البته مشخصات تبلت گوگل فوق العاده است، ولی الان که به جدول مقایسه نگاه کردم، به نظرم برای کاربردهای سبک تر مثل وبگردی، تبلت ایسوس مقرون به صرفه تره. مزایای اصلی نکسوس، یکی در رزولوشن صفحه نمایش هست که در تماشای فیلم موثره و دیگری در پردازنده و رم قوی تر که برای اجرای بازی ها مزیت محسوب می شه. مزیت ایسوس هم پشتیبانی از مموری هست و 80 دلار قیمت کمتر. حالا اگر هدف شما کارهای سبک مثل وبگردی و خواندن ایبوک باشه، این اختلاف سی پی یو و رم به چشم نمیاد، ولی 80 دلار می شه 250هزار تومان اختلاف. شاید نشه رای قطعی به برتری یکی داد، ولی برای کاربردهای سبک حتما باید ایسوس رو هم مدنظر داشت.

  5. بی‌نظیره! هم زیباست، هم سخت افزار مناسبی داره!
    یک برتری ای‌پد مینی اینه که بدنش آلومینیومیه و در دو رنگ ارضه میشه ولی نکسوس 7 نه. (البته این از نظر من برتری محسوب نمیشه ولی خب، نباید بی انصاف باشیم)

  6. در مورد surface rt هم بنویسین. اون هم تازگی شده 350 دلار.
    من از هر نظر ویندوز رو ترجیح میدم (یکی از دلایلش باز شدن فایل های فلش روی ویندوزه که رو دیوایس های اندرویدی دردسر داره باز کردنشون) و اینکه اپ استور ویندوز چه جوری هست و به خوبی اپ استور اندروید هست یا نه؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]