فیلم چهار راه ساخته‌ آلیچه رورواکر – معرفی ، نقد و بررسی – Le quattro strade (2020)

0

من اکثرا تنها بودن را سلامتی بخش می‌دانم. معاشرت، حتا با بهترین‌ها، به زودی خسته‌کننده و هدردهندهی وقت می‌شود. من عاشق تنها بودنم. من هرگز هم نشینی معاشرت پذیرتر از تنهایی نیافته‌ام. معاشرت‌ها معمولا بیش از اندازه مبتذلند.

سال‌ها بعد آن که هنری دیوید ثورو در رساله «والدن» مردمان زمانه‌اش را دعوت به تنهایی و گذران زندگی در طبیعت کرد و نوشت که به باور او ارزش آدمی در پوست او نیست تا لازم باشد او را لمس کنیم. » آلیچه رورواکر، فیلمساز ایتالیایی، در نخستین سطر‌های گفتار متن فیلم تازه‌اش چهار راه» [Le quattro strade] فیلمی که در شبکهی MUBL باید تماشایش کرد، می‌گوید ویروس اجازه نمی‌دهد آدم‌ها به هم نزدیک شوند و ویروس همین کووید- ۱۹ یا ویروس کرونای کوفتی ست که راهورسم زندگی را تغییر داده و یکی از این رسم‌ها نزدیکی آدم‌ها به یکدیگر است که حالا چیز‌های دیگری جایش را گرفته: دور ماندن، دور نشستن و با فاصله دیدن و ای بسا به تنهایی عادت کردن.

اما پذیرفتن رسم تازه اصلا آسان نیست و برای یکی مثل فیلمساز که همیشه گروهی را گرد هم آورده و روز‌ها و ماه‌هایی را صرف فیلم ساختن کرده، یک جا نشستن و فیلمی نساختن

سخت‌تر از هر چیز دیگر است. این است که دست به کار می‌شود و از خانه‌ی خودش شروع می‌کند؛ از آن سقف و سرپناهی که معلوم نیست تا کی باید به آن عادت کند؛ با دوربین ۱۶ میلی متری ای که حتا نمی‌داند درست کار می‌کند یا نه و با فیلم‌هایی که تاریخ انقضایشان ظاهرا سپری شده؛ مثل راه ورسم معمول زندگی در زمانهی کرونا.

راه و رسم همیشگی گاهی این است که آدم گوشه‌ای می‌نشیند و داستانی را که در ذهن ساخته روی کاغذ می‌آورد و به جست وجوی راهی برمی آید برای این که داستانش به سینما نزدیک‌تر شود؛ درست همان طور که داستان بهترین فیلم‌ها انگار از اول برای بدل شدن به سینما روی کاغذ آمده. اما در غیاب راه و رسم همیشگی چه باید کرد؟ دوربین به دست گرفتن و تصویر خود را در آینه ثبت کردن حتما نهایت کاری نیست که از فیلمساز برمی آید. حالا که نمی‌شود آن داستان‌های دیگر، آن داستان‌های روی کاغذ را به فیلم بدل کرد، می‌شود سراغ همسایه‌ها رفت و در این شهر بندان، در این تعطیلی موقت، سراغی از آن‌ها گرفت. این جاست که دوربین بدل می‌شود به چشم جادویی فیلمساز و راه را برایش باز می‌کند که دوروبرش را ببیند؛ در وهمسایه‌ای را که همیشه همان جا بوده‌اند، اما فرصتی برای دیدن‌شان پیدا نمی‌شده. همسایه‌ها، آن‌ها که خانه‌شان همین نزدیکیهاست، چه طور زندگی می‌کنند؟ زندگی آن‌ها در این شهربندان، در این تعطیلی موقت، چه تغییری کرده؟

برای رسیدن به خانه‌ی دیگران، برای سرک کشیدن به زندگی دیگران، باید به دل طبیعت زد و چیز‌هایی را دید که معمولا به چشم نمی‌آیند؛ چون همیشه چیز‌هایی که در دسترس‌اند؛ به نظر پیش پا افتاده می‌رسند؛ بی‌ن‌هایت معمولی وای بسا تکراری. اما مثال مشهوری در کتاب‌های آشنایی با طبیعت هست که می‌شود این جا هم تکرارش کرد؛ این که آدم در زندگی هزاربار از کنار درخت‌ها | می‌گذرد و اصلا بعید نیست فقط ده دوازده بار درخت‌ها را نگاه کند، اما همین آدم اگر مدادی به دست بگیرد و طرحی از درختی را که می‌بیند روی کاغذ بکشد، راهی برای دیدن درخت پیدا کرده که ممکن است دیگران پیدا نکرده باشند. این یک جور شیوهی نگریستن است به چیزی که در معرض دید دیگران هم هست، اما ممکن است به چشم دیگران نیاید؛ چون به چشم آن‌ها درخت‌ها فرقی باهم ندارند و مشتی شاخ و برگ‌اند؛ یکی کوتاه‌تر و آن یکی بلندتر.

راهی که الیچه رورواکر برای رسیدن به خانه‌ی دیگران انتخاب می‌کند عبور از طبیعت است؛ سر زدن به راه‌های اصلی و آدم‌هایی که جایی در این راه‌ها زندگی می‌کنند و از هر کدام این آدم‌ها چیزی یاد می‌گیرد؛ انتزا که با س گش تیگر زندگی می‌کند به او یاد می‌دهد که از سرسختی در زندگی نباید غافل شد و تنهایی اصلا چیز بدی نیست و آدم نباید از تنهایی بترسد و از کلودیو، همسایهی دیگری که هر روز از جایی برای خودش گل می‌چیند، یاد می‌گیرد که شعر را می‌شود از دل زندگی بیرون کشید؛ همان طور که مجسمه‌سازی ماهر سنگ را می‌تراشد و مجسمه‌ای را از دل سنگ بیرون می‌آورد. از خانوادهی امانوئل و الساندرا یاد می‌گیرد که همیشه کاری برای انجام دادن هست و این طور نیست که آدم گوشه‌ای بنشیند و دست روی دست بگذارد و فکر کند در زمانه‌ی کرونا هیچ نمی‌شود کرد و اگر آنطور که خودش می‌گوید خیال پردازی را هم از این خانواده آموخته باشد معلوم است چرا دست آخر داستان آن درخت را روایت می‌کند که به واسطه همسایگانش عمری طولانی پیدا کرد و سعادت ابدی قرین زندگی‌اش بود.

الیچه رورواکر رو به هر طرف که می‌کند زندگی می‌کند و دیدن زندگی و تجربه کردن زندگی در زمان‌های که مرگ سرخط خبر‌های هر روزنامه و تلویزیونی ست، درست همان چیزی س ت که باید باشد؛ چراکه تن دادن به ناامیدی و گوشه‌ای نشستن و کاری نکردن در چنین زمان‌های دست کمی از همان مرگی ندارد که ویروس کرونا نصیب مردمان این زمانه می‌کند. «چهار راه» چهار شیوهی نگریستن به زندگیست؛ چهار شیو‌های که دست آخر رورواکر را به این نتیجه می‌رساند که باید زندگی کرد. عباس کیارستمی دوم تیرماه ۱۳۷۶ در سررسید سبزش نوشته بود: «درست است که زندگی بسیار غم‌انگیز و بیهوده است، اما تنها چیزی ست که ما داریم. » و این تنها چیز درست همان چیزیست که چهار راو» آلیچه رورواکر را ساخته: زندگی و دیگر هیچ.

منبع: روزنامه سازندگی


اگر خواننده جدید سایت «یک پزشک»  هستید!
شما در حال خواندن سایت یک پزشک (یک پزشک دات کام) به نشانی اینترنتی www.1pezeshk.com هستید. سایتی با 18 سال سابقه که برخلاف اسمش سرشار از مطالب متنوع است!
ما را رها نکنید. بسیار ممنون می‌شویم اگر:
- سایت یک پزشک رو در مرورگر خود بوک‌مارک کنید.
-مشترک فید یا RSS یک پزشک شوید.
- شبکه‌های اجتماعی ما را دنبال کنید: صفحه تلگرام - صفحه اینستاگرام ما
- برای سفارش تبلیغات ایمیل alirezamajidi در جی میل یا تلگرام تماس بگیرید.
و دیگر مطالب ما را بخوانید. مثلا:

آینه‌ها در فیلم‌ها: فیلمسازها چگونه دوربین‌ها را موقع فیلمبرداری از آینه‌ها ناپدید می‌کنند؟!

هنگام تماشای فیلم، برخی از بینندگان دوست دارند به دنبال خطا‌هایی باشند، مانند یافتن شواهدی از دوربین‌ها و پرسنل ضبط فیلم یا بوم صدابرداری مشخص در یک صحنه و امثال آن. یکی از موقعیت‌های دشوار برای فیلمسازهای، زمانی است که یک صحنه شامل آینه‌ها…

تصاویر تخیلی از سلبریتی‌ها در حال خواب – اما چرا اصلا می‌خوابیم؟!

خواب یک فرآیند فیزیولوژیک اساسی است که برای عملکرد صحیح بدن و ذهن ما ضروری است. اگرچه هدف دقیق خواب به طور کامل شناخته نشده است، دانشمندان چندین نظریه برای توضیح اینکه چرا ما می‌خوابیم ارائه کرده‌اند.  برخی از دلایل اصلی مهم بودن خواب:…

یک عکاس از هوش مصنوعی برای تصور اینکه شخصیت‌ها و سلبریتی‌های تاریخی امروز چه شکلی می‌شدند، استفاده…

یک عکاس از هوش مصنوعی (AI) استفاده کرده است تا تصور کند شخصیت‌های تاریخی مانند آل کاپون، بنجامین فرانکلین و شارون تیت اگر امروز به دنیا می‌آمدند چه شکلی بودند.این عکاس به نام آلپر یسیلاتس که در استانبول ترکیه زندگی می‌کند، پرتره های فوق…

مجموعه عکس‌های پرتره زیبا هیلاری گولد از افراد مسن سندرم داون، پیش‌فرض‌های ذهنی ما را به چالش می‌کشد

یک مجموعه عکس با معنا و زیبا گرفته شده توسط هیلاری گولد، با عنوان «من اینجا هستم» این تصور نادرست مردم را به چالش می کشد که افراد مبتلا به سندرم داون تا سنین پیری نمی‌توانند زندگی گنند.برای مثال هیلاری گولد، عکس پرتره جوآن، زنی 84 ساله…

عکس‌هایی از طراحی‌های داخلی و خارجی بسیار زیبا و بی‌نظیر

طراحی‌های داخلی و خارجی هم این روزها بسیار تکراری شده‌اند و فاکتورهایی مانند هزینه مواد، هزینه طراح و تخیل او و انتظارات سطح پایین کارفرماها از نظر کاربرد یا زیبایی‌شناسی آنها باعث می‌شوند که شاهد طراحی‌های تقریبا همسان در مجموع باشیم.…

تصور کنید که این شخصیت‌های مشهور سینمایی توسط بازیگر مشهور دیگری بازی می‌شدند – پاسخ میدجرنی

در حاشیه فیلم‌های بزرگ همیشه می‌خوانیم که قرار بوده که نقص اصلی یا یک نقش فرعی مهم را کس دیگری بازی کند و آن بازیگر به سبب اینکه فیلم را کم‌اهمیت تلقی کرده یا درگیر پروژه دیگری بوده یا مثلا دست‌آخر ترجیح کارگردان، هرگز به نقش رسیده است.…
آگهی متنی در همه صفحات
دکتر فارمو / کپسول پرگابالین / لیزر زگیل تناسلی /بهترین کلینیک کاشت مو مشهد /داروخانه آنلاین / بهترین سریال های ۲۰۲۴ / خرید دستگاه تصفیه آب / تجهیزات و وسایل دندانپزشکی /ثبت برند /خدمات پرداخت ارزی نوین پرداخت / کلینیک زیبایی دکتر محمد خادمی /جراح تیروئید / پزشکا /تعمیر فن کویل / سریال ایرانی کول دانلود / مجتمع فنی تهران / دانلود فیلم دوبله فارسی /خرید دوچرخه برقی /موتور فن کویل / شیشه اتومبیل / نرم افزار حسابداری / خرید سیلوسایبین / هوش مصنوعی / مقاله بازار / شیشه اتومبیل / قیمت ایمپلنت دندان با بیمه /بهترین دکتر لیپوماتیک در تهران /بهترین جراح بینی در تهران /کاشت مو / درمان طب / تجهیزات پزشکی /داروخانه اینترنتی آرتان /اشتراك دايت /فروشگاه لوازم بهداشتی /داروخانه تینا /لیفت صورت در تهران /فروش‌ دوربین مداربسته هایک ویژن /سرور مجازی ایران /مرکز خدمات پزشکی و پرستاری در منزل درمان نو /سایت نوید /پزشک زنان سعادت آباد /کلاه کاسکت / لمینت متحرک دندان /فروشگاه اینترنتی زنبیل /ساعت تبلیغاتی /تجهیزات پزشکی /چاپ لیوان /بهترین سریال های ایرانی /کاشت مو /قیمت ساک پارچه ای /دانلود نرم افزار /

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.