دستگاهی که کبد آسیب‌دیده را چند روز زنده نگاه می‌دارد و زمان مناسبی برای پیوند آن فراهم می‌کند

0

در سال ۲۰۱۵، دانشمندان در سوئیس کار بر روی یک دستگاه انقلابی برای پیوند اعضا را آغاز کردند. با این دستگاه می‌شد به کبد اکسیژن و مواد مغذی رساند تا کبد برای مدت طولانی در خارج از بدن زنده نگه داشته شود.

حالا برای اولین بار در جهان، این دستگاه تامین جریان خون یا پرفیوژن می‌تواند بافت پیوندی را سه روز زنده نگه دارد.

در حال حاضر کبد را می‌شود ۱۲ ساعت در کیسه یخ زنده نگه داشت تا زمان پیوند آن برسند که پنجره زمانی خیلی کوتاهی است. اما اگر بتوانیم بافت کبد را چند روز زنده نگه داریم، امکان پیوند برای عده بیشتری فراهم می‌شود.

دانشمندان سال‌ها صرف توسعه فناوری خود کردند تا با تقلید دقیق‌تری از عملکرد بدن انسان، عملکرد بهتری داشته باشد. این بدان معناست که نه تنها اکسیژن و مواد مغذی اندام را تغذیه کنند، بلکه کنترل خودکار سطح گلوکز و گلبول‌های قرمز خون و حذف مواد زائد هم صورت گیرد. این دستگاه حتی هورمون مترشحه از روده و پانکراس را در مدت نگهداری در اختیار کبد قرار می‌دهد.

در سال ۲۰۲۰، دانشمندان پیشرفت‌های هیجان انگیز خود را در مقاله‌ای منتشر کردند. آنها توانستند در این زمان کبد خوک را به مدت یک هفته زنده نگهدارند و  کبد آسیب دیده انسان را به کمک دستگاه زنده نگه دارند و به آسیب‌دیده برگردانند.

پس از این دستگاه برای افزایش موفقیت پیوند و همچنین جوان‌سازی کبدهایی که در هنگام برداشت برای پیوند وضعیت خوبی ندارند، استفاده کرد.

در یکی از آخرین آزمایش‌ها محققان توانستند بافت کبدی که برای پیوند مناسب نبود و در شرایط عادی باید دور انداخته می‌شد را داخل دستگاه بگذارند و سه روز با داروهای مناسب تحت درمان قرار بدهند تا بشود آن را به یک بیماری مبتلا به سرطان  و نیز چند بیمار با مشکل جدی کبد، پیوند زد.

دانشمندان گزارش داده‌اند که بیمار به سرعت بهبود یافت و به سرعت به کیفیت زندگی عادی خود بازگشت و بدون هیچ نشانه‌ای از آسیب کبدی، تنها به یک رژیم شش هفته ای داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی برای جلوگیری از حمله سیستم ایمنی بدن به اندام جدید نیاز داشت. بیمار یک سال پس از جراحی همچنان سالم مانده است.

از این پس، دانشمندان می‌خواهند بر روی سایر کاربردها دستگاه برای پیوند سایر اعضا تمرکز کنند.

این تحقیق در مجله Nature Biotechnology منتشر شد .

منبع: بیمارستان دانشگاه زوریخ

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.