یک فضانورد روسی رکورد جهانی بیشترین حضور در فضا را شکست

0

روسکاسموس اعلام کرد، اولگ کونوننکو، فضانورد سازمان فضایی روسیه، رسما به رکورددار اقامت در فضا تبدیل شده است.

تا تاریخ 4 فوریه 2024، این فضانورد به طور تجمعی بیش از 878 روز در ایستگاه فضایی بین‌المللی گذارنده. توجه کنید که این اقامت پشت سر هم نبوده و این رکورد با ماموریت‌های متعدد از سال 2008 به دست آمده است. (امروز پنج فوریه است و او اکنون رکورد قبلی را شکسته)

رکورددار قبلی، فضانورد گنادی پادالکا بود که 878 روز، 11 ساعت، 29 دقیقه و 48 ثانیه را در طول پنج ماموریت بین سال‌های 1998 تا 2015 در فضا سپری کرد.

کونوننکو در حال حاضر در حال گذراندن پنجمین دوره کاری خود در این ایستگاه است. او در سپتامبر 2023 وارد این ایستگاه است و تا سپتامبر 2024 در آنجا خواهد ماند. یعنی تا زمانی که او فضا ترک کند، 1110 روز – کمی بیش از سه سال – را پشت سر خواهد گذاشت و اولین انسانی خواهد شد که 1000 روز را در فضا گذرانده است.

کونوننکو به خبرگزاری روسی تاس گفت: «من برای انجام کار مورد علاقه‌ام به فضا پرواز می‌کنم، نه برای ثبت رکورد. من به همه دستاورد‌هایم افتخار می‌کنم، اما بیشتر افتخار می‌کنم که رکورد کل مدت اقامت انسان در فضا هنوز در اختیار یک فضانورد روسی است.ـ

یکی از دلایلی که این دستاورد بسیار چشمگیر است، صدمانی است که بر فضانورد وارد می‌کند. مدت زمان معمول اقامت در ISS حدود شش ماه است و اثرات فیزیکی آن شدید است. برخی از این اثرات جانبی زیان‌آور – مانند توزیع مجدد مایع در اطراف بدن در یک محیط بدون وزن – پس از بازگشت به زمین به حالت عادی باز می‌گردند، اما برخی از آن‌ها کمی بیشتر طول می‌کشد تا به وضعیت نرمال بازگشت کند.

قابل توجه‌ترین مشکل، کاهش تراکم استخوان و آتروفی یا تحلیل عضلانی است. انسان‌ها در فضا به ازای هر ماه در فضا حدود 1 تا 1.5 درصد از تراکم استخوان معدنی خود را در نواحی حساس مانند اندام تحتانی و ستون فقرات از دست می‌دهند.اگرچه ایستگاه فضایی بین‌المللی تجهیزات ورزشی دارد و اعضای خدمه هر کدام حدود دو ساعت در روز را صرف ورزش می‌کنند، اما آتروفی عضلانی به هر حال رخ می‌دهد.

چند سال طول می‌کشد تا پس از یک پرواز فضایی شش ماهه، همه چیز بهبود پیدا کند و حتی پس از آن، نگرانی‌های بهداشتی مداومی وجود دارد، مانند خطر بیشتر شکستگی استخوان، افزایش اختلال نعوظ، و خطر ابتلا به سرطان در طول زندگی به دلیل قرار گرفتن در معرض اشعه.

اما یک آسیب عاطفی نیز وجود دارد: انزوا و دوری از عزیزان. پیوستن به خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی به اراده‌ای مجکم و فداکاری زیادی نیاز دارد.

کونوننکو به تاس گفت: «من احساس محرومیت یا انزوا نمی‌کنم. تنها پس از بازگشت به خانه است که متوجه می‌شویم صد‌ها روز در غیاب من، بچه‌ها بدون پدر بزرگ شده‌اند.»

ایستگاه فضایی بین‌المللی که اولین ماژول خود را در سال 1998 پرتاب کرد، بزرگترین ایستگاه فضایی است که تاکنون ساخته شده و حاصل همکاری پنج آژانس فضایی ناسا، روسکوسموس، آژانس اکتشافات هوافضای ژاپن، آژانس فضایی اروپا و آژانس فضایی کانادا است.

با توجه به تنش‌های مداوم بین روسیه و ایالات متحده، در سال 2022 روسیه تصمیم گرفت تا پایان سال 2024 از ایستگاه فضایی خارج شود و ایستگاه فضایی خود را بسازد. البته در دسامبر 2023 آژانس فضایی روسیه اعلام کرد که قصد دارد برنامه پرواز متقابل را تا سال 2025 ادامه دهد.

با این حال، ماژول‌ها و کپسول‌های روسی در ایستگاه فضایی بین‌المللی چند سالی است که مشکل‌ساز بوده و مکرراً باعث نشت هوا یا مایع خنک‌کننده می‌شوند.

خود ISS در حال نزدیک شدن به پایان کار خود است. ناسا امیدوار است که خارج کردن فضاپیما را در سال 2030 آغاز کند، تا آن زمان مأموریت‌های فضایی جدید – از جمله ایستگاه فضایی جدید روسکوسموس، احتمالاً – در مدار قرار خواهند گرفت.

توجه داشته باشید تا به امروز، رکورد طولانی‌ترین اقامت فضایی در طی یک ماموریت منفرد متعلق به فضانورد روس به نام والری پولیاکوف است که در سال‌های 1994 و 1995 به مدت 437 روز و 18 ساعت در ایستگاه فضایی میر باقی ماند.

نوشته‌های پیشنهادی

آگهی متنی در همه صفحات

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.