برای نخستین بار زنی آمریکایی برای درمان بیماری صرع و وسواس شدید خود، ایمپلنت مغزی دریافت کرد
امبر پیرسون آمریکایی آنقدر وسواس بود که تا زمانی که دستهایش به خونریزی میافتاد، آنها را میشست زیرا از تصور آلودگی ناشی از وسایل روزمره وحشت داشت. او مبتلا به اختلال روانپزشکی وسواسی – جبری یا به اختصار (OCD) بود.
اما رنجها و دردسرها او به لطف یک ایمپلنت مغزی انقلابی که برای درمان صرع و OCD او استفاده میشود، تا حد زیادی دیگر از میان رفته است.
او میگوید : «من حالا دیگر واقعا در زندگی روزمره خود حضور دارم و این باورنکردنی است. قبلاً، مدام در ذهنم نگران اجبارهایم بودم.»
ایمپلنتهای مغزی اخیراً با اعلام ایلان ماسک مبنی بر قرار دادن تراشهای در سر بیمار توسط شرکت نورالینک Neuralink به سرفصل خبرها تبدیل شدهاند و دانشمندان امیدوارند این تراشهها در نهایت به مردم اجازه دهد تا تنها با فکر کردن به اینترنت متصل شوند و نیازی به واسطی مانند گوشی هوشمند بین آنها و دنیای آنلاین نباشد.
البته ایده قرار دادن یک دستگاه در مغز چیز جدیدی نیست و برای دههها پزشکان میدانستند که تحریک الکتریکی دقیق میتواند بر نحوه عملکرد مغز تأثیر بگذارد. چنین تحریک عمیق مغزی در درمان بیماری پارکینسون و سایر بیماریهای حرکتی، از جمله صرع، استفاده میشود.
پزشکان پیرسون به او نصب دستگاه 32 میلیمتری را که برای درمان تشنجهای ناتوانکننده صرع او پیشنهاد دادند، آنها مطمئن بودند که این تراشه میتواند فعالیتی را که باعث این حملات وسواسی میشود تشخیص دهد و نبضی الکتریکی را برای تداخل در چرخه پیدایش آنها ایجاد کند.
جراح مغز و اعصاب، احمد رسلان، از دانشگاه علوم و بهداشت اورگان در پورتلند این عمل را انجام داد.
قبلاً مطالعاتی در مورد استفاده از تحریک عمیق مغز برای افراد مبتلا به OCD انجام شده بود، اما به گفته راسلان، هرگز با درمان صرع ترکیب نشده بود.
پزشکان پیرسون را بررسی کردند تا ببینند وقتی پیرسون در یک حلقه وسواسی گیر میافتد دقیقاً چه اتفاقی در مغز او میافتد.
پزشکان او رادر معرض عوامل استرس زای شناخته شده قرار دادند و شانگرهای الکتریکی مغز او را ثبت کردند. به این ترتیب، آنها توانستند به طور موثر فعالیت مغز مرتبط با OCD او را جدا کنند.
سپس ایمپلنت او را طوری پیکربندی کردند که به آن سیگنال خاص واکنش نشان دهد.
این دستگاه با برنامه دوگانه اکنون فعالیت الکتریکی مغز مرتبط با صرع و OCD را بررسی میکند و فعلا تنها وسیلهای در جهان است که هر دو بیماری را درمان میکند. این دستگاه به طور مستقل برای صرع و OCD برنامهریزی شده است.
راسلان میگوید که اکنون مطالعهای در دانشگاه پنسیلوانیا در حال انجام است تا مشخص شود چگونه میتوان این روش را به طور گستردهتر به کار برد و دستکم به برخی از 2.5 میلیون نفر در ایالات متحده که از OCD رنج میبرند، کمک کرد.
هشت ماه طول کشید تا بعد از پیوند به تدریج وسواسی که امبر پیرسون از نوجوانی داشت و 8 تا 9 ساعت طول میکشید، فروکش کند. حالا او در شبانهروز فقط 30 دقیقه دست میشوید که آن هم قابل کنترل است. ترس از آلودگی ناشی از غذا خوردن با دیگران هم اکنون از بین رفته است.
پیرسون میگوید: «من دوباره خوشحال و هیجانزده هستم که میتوانم بیرون میروم و زبا دوستان و خانوادهام زندگی کنم. این چیزی بود که سالها از آن محروم بودم.»
© خبرگزاری فرانسه
مطالب مرتبط
