جمجمههای 4000 مصری، نشاندهنده تلاش برای درمان سرطان در آن زمان هستند

تحقیقات جدید نشان میدهد که جراحان مصر باستان ممکن است با برداشت تومورهای روی جمجمه تلاش کرده باشند، سرطان آنها را درمان کنند. هنگام مشاهده جمجمه دارای سرطان دو جسد مصری، نویسندگان مطالعه متوجه علائم بریدگی شدند.
پروفسور ادگارد کاماروس، نویسنده این تخقیق ، در بیانیهای توضیح نیدهد که این یافته جدید، یک دیدگاه جدید فوقالعاده در درک ما از تاریخ پزشکی ایجاد میکند.
انبوهی از متون مصر باستان به یاقدامات بیباکانه پزشکان آن دوره اشاره میکنند که به دنبال درمانهای ابتکاری برای پوسیدگی دندان، آسیبهای فیزیکی و بیماریهای مختلف بودند. با این حال، با توجه به اینکه سرطان هنوز هم یک مشکل بزرگ برای پزشکی مدرن است، تلاشهای ابتدایی برای درمان آن جالب هستند.
شواهد جدید از دو جمجمه بدست آمده که قدیمیترین آنها متعلق به مردی 30 ساله است که در دورهای بین 2687 تا 2345 قبل از میلاد زندگی میکرده است. این جمجمه خاص یک ضایعه بزرگ را نشان میدهد که با تخریب بافت ناشی از رشد سرطانی و همچنین چندین ضایعه کوچکتر متاستازی که در سراسر جمجمه پخش شده است، مطابقت دارد.
در اطراف این جراحات کوچکتر، محققان متوجه علائم بریدگی شدند که احتمالاً با یک ابزار فلزی تیز ایجاد شده ، که نشان میدهد احتمالاً ناشی از تلاش برای برداشتن تومورها با جراحی است.

جمجمه دوم متعلق به زنی بود که بین سالهای 663 تا 343 قبل از میلاد درگذشته و در زمان فوت 50 سال سن داشته و شواهدی از آسیب بافتی مطابق با سرطان استخوان یا نوعی تومور به نام مننژیوما را داشته که در غشاهای اطراف جمجمه ایجاد میشود. این جمجمه هم دارای یک زخم بزرگ است که باز نشاندهنده تلاش برای درمان فرد است.
به علاوه نشانههایی از التیام برشهای پزشکی ایجاد شده هم وجود دارد. یعنی فرد بیمار مدتی از جراجی زنده هم مانده.
البته شکهایی ابراز شده که زخم روی جمجمه زن شاید ناشی از درگیری باشد. اما بعید است که زنان مصری در آن زمان در درگیریهایی مانند جنگ مشارکت داشته باشند.
ما نمیدانیم که این دستکاریهای جراحی کمکی به افزایش طول عمر این دو بیمار سرطانی کرده یا نه. به هر حال هر دو به خاطر سرطان فوت شدهاند، اما میزان موفقیت نسبی نامشخص است.
این تحقیق در مجله Frontiers In Medicine منتشر شده.





