به زودی ما یک رویداد ستارهای را خواهیم دید که پیش از این فقط در دست نوشتههای قرون وسطایی صحبت از مشاهده آن شده
جهان در شرف دیدن یک رویداد ستارهای است که احتمالاً رخداد مشابه آن اولین بار در سال 1217 ثبت شدهک یک انفجار جدید از T Coronae Borealis (T CrB) که به عنوان ستاره شعله نیز شناخته میشود.
این ستاره – در واقع یک منظومه دوتایی ستارهای متشکل از یک کوتوله سفید و یک غول قرمز – قرار دارد و در بیشتر موارد بدون کمک تلسکوپ از زمین قابل مشاهده نیست. گرانش کوتوله سفید که در فاصله 3000 سال نوری از زمین قرار دارد، به آرامی مواد را از غول سرخ بیرون میکشد و در نهایت باعث رویدادی میشود که یک یا حداکثر بار در طول زندگی انسان ایجاد میکند.
ناسا توضیح میدهد: «این دو ستاره به اندازهای نزدیک هستند که وقتی غول سرخ به خاطر افزایش دما و فشارش ناپایدار میشود و شروع به پرتاب لایههای بیرونی خود میکند، کوتوله سفید آن ماده را روی سطح خود جمع میکند.» اتمسفر متراکم کم عمق کوتوله سفید در نهایت به اندازه کافی گرم میشود تا یک واکنش گرما هستهای فراری ایجاد کند – و نواختری ایجاد میشود که نورش از زمین قابل مشاهده خواهد بود.
تقریباً هر 80 سال یک بار این اتفاق میافتد. پیش از این در سالهای 1866 و 1946 وقایع مشابهی رخ دادهاند، زمانی که منظومه ستارهای چندین هزار برابر حالت عادی روشن شد و با چشم غیر مسلح قابل مشاهده شد. این ستاره تقریباً به روشنایی ستاره شمالی قطبی در آسمان شب ظاهر شد.
این ممکن است اولین باری نبوده باشد که نووا مشاهده شده است. در دسامبر 1787، کشیشی به نام فرانسیس ولاستون ستارهای را در موقعیت T Coronae Borealis مشاهده و ثبت کرد.
همچنین در 1217 توسط ابوت بورچارد از آپسبرگ یک منبع نقطهای ستارهای با رشد سریع (“ستلا”) در Corona Borealis با نور زیادی توصیف شد که روزهای زیادی روشن بود.
انجمن آمریکایی رصدگران ستارگان متغیر (AAVSO) برآورد کرده بود که زمان مشاهده این پدیده ماه چهارم سال میلادی جتری، یا 4 ماه پیشتر و بعدتر از این زمان است. اکنون فکر میکنیم که به احتمال زیاد از حالا تا سپتامبر باید رخ بدهد.
در ماههای آتی مراقب صورت فلکی تاج بورئیلیس (Corona Borealis) باشید. نگران از دست دادن این رویداد آسمانی نباشید، چون چیزی نیست که فقط چند ساعت به طول انجامد و شما به هر حال متوجهاش خواهید شد.
مطالب مرتبط
